บทที่ 321 ใครใช้ให้คุณแตะต้องตระกูลจู

แต่ว่า ตอนนี้เธอทนไม่ไหวอีกแล้ว

“พ่อของฉัน ตายเพื่อประเทศชาติ ไม่ใช่คนที่แกจะมาดูถูกเหยียบหยามได้！”

สองมือของจูหงเยียนมีแสงสีเงินแวบผ่าน

จากนั้น ก็เขย่งเท้าทั้งสองข้าง ทันใดนั้นก็พุ่งเข้าไปหาเซี่ยงต้าหยู

“การเคลื่อนไหวไม่เลวเลย”

นัยน์ตาของเซี่ยงต้าหยูมีสายตาของความเหยียดหยาม ต่อกรเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง จะต้องใช้ความคิดอะไรมากมาย ถึงจะเป็นลูกสาวของจูหยุ่นชางเป็นแค่เด็กผู้หญิงที่อายุยี่สิบต้นๆเท่านั้น

และแล้ว การตัดสินใจครั้งนี้ ทำให้เขาต้องเสียใจ ในไม่กี่วินาทีให้หลัง

แคร้ง

มีดสองเล่ม ฟาดใส่บนตัวของเขา

แต่บนแขนของเขา มีห่วงเงินอยู่บนนั้นหนึ่งวง รับไว้ได้อย่างพอดิบพอดี นอกจากเสียงและประกายไฟแล้ว ไม่สามารถทำอันตรายอะไรได้ ทำให้เซี่ยงต้าหยูรู้สึกได้ใจเล็กน้อย

และจูหงเยียนก็แสยะยิ้มมุมปากอย่างเลือดเย็น

ดาบสองเล่มในมือ ฟาดลงไปอีกครั้ง

เซี่ยงต้าหยูถอยหลังไปหนึ่งก้าว รับได้อีกครั้ง

แต่ทว่า วินาทีต่อไป เขาตกตะลึง เพราะเขาพบว่า ด้านหลังของเขา มีคนเพิ่มขึ้นอีกคน ไม่สิ ไม่ใช่แค่คนเดียว เป็นสามคน เป็นผู้หญิงสามคนที่ไม่รู้ว่าโผล่มาจากไหน ในมือของแต่ละคนมีมีดสั้นหนึ่งเล่ม พุ่งเข้าไปทำร้ายเขา

เขาอยากหนีให้พ้น แต่กลับพบว่า จูหงเยียนที่อยู่ด้านหน้าของตนเอง เคลื่อนไหวเร็วขึ้น

“ศิลปะการต่อสู้ของตระกูลจู ดาบลมพัด”

ดาบในมือของจูหงเยียน ร่างของเธอลอยขึ้นไปกลางอากาศ ราวกับกำลังเหยียบอะไรบางอย่าง ขยับเรื่อยๆ การฟาดสับลงไปครั้งแล้วครั้งเล่า อีกทั้งยิ่งอยู่เร็วขึ้นเรื่อยๆ

กระทั่งทำให้เซี่ยงต้าหยูรู้สึกร้อนรน

ถ้าปกติ เขาสามารถรับมือได้ แต่ตอนนี้ เขาจนมุมโดนโจมตีทุกด้าน

เจ้าเล่ห์！

เวลานี้เอง เซี่ยงต้าหยูพึ่งรู้ตัว

ครั้งแรกในการฟันดาบลงมาของจูหงเยียน เพื่อให้เขาประเมินเธอต่ำ

แต่ในตอนนี้ มันสายไปแล้ว มีดดาบทั้งสี่เล่ม ทำให้เซี่ยงต้าหยูไม่สามารถหลบพ้นได้ ตุ๊บ เลือดพุ่งกระฉูดออกไปในการฟันดาบลงไปในแต่ละครั้ง ผ่านไปครู่หนึ่งทำให้เซี่ยงต้าหยูทั้งเนื้อทั้งตัวเต็มไปด้วยเลือด

กลายเป็นคนที่มีเลือดนองเต็มตัว

แต่ทว่า ใบหน้าของจูหงเยียนกลับเต็มไปด้วยความตึงเครียด เธอพ่นออกไปหนึ่งคำ“ถอย”

ทันใดนั้น คนอื่นๆที่เหลือสามคนก็ถอยออกไป

สามคนนั้นเป็นคนของตระกูล พวกเขาได้ฝึกฝนชุดดาบรวมชุดนี้มาตั้งแต่เด็ก

เพื่อในเวลาฉุกเฉินคับขัน จะได้ใช้เป็นท่าไม้ตาย

แต่ว่า จูหงเยียนพบว่า ถึงแม้การฟันลงในแต่ละครั้งจะเอาชีวิตเซี่ยงต้าหยูได้ ดูเหมือนจะได้รับบาดเจ็บในจุดสำคัญ แต่กลับพบว่าเซี่ยงต้าหยูราวกับไม่ได้รับบาดเจ็บ พละพลังเพิ่มมากขึ้น

“เหอะๆ”

ในตอนที่ถอยออกไปนั้น เหลือไว้ที่เซี่ยงต้าหยูที่เต็มไปด้วยเลือด

เซี่ยงต้าหยูดึงมือของเขาออกมา หลังจากนั้นก็เงยหน้าขึ้น สายตามีความโหดร้ายแวบผ่าน“ฝีมือไม่เลว แต่ว่า พวกเธอมันอ่อนเกินไป น่าเสียดาย ทำร้ายฉันไม่ได้หรอก”

จูหงเยียนขมวดคิ้วอีกครั้ง

คนผู้นี้ ทำไมถึงได้แข็งแกร่งขนาดนี้

แข็งแกร่งเกินไปแล้ว

“ฉันบอกแล้วไงว่า ถ้าจูหยุ่นชางพ่อของเธอมาเอง พวกเธอ มันก็เป็นแค่มดเท่านั้นแหละ”

เซี่ยงต้าหยูหัวเราะสองครั้ง หลังจากหัวเราะเสร็จ นัยน์ตาก็เผยให้เส้นเลือด เขาใช้แรง สาวหมัดออกไป ด้วยพละพลังอันมหาศาล ที่ออกไป ทำให้พัดเอาลมและทรายไปด้วย

ทำให้จูหงเยียนและคนอื่นหรี่ตาลง

แต่การหรี่ตาแบบนี้ จู่ๆก็มีร่างใหญ่ของใครบางคน ปรากฏขึ้นตรงหน้าของพวกเขา

“พวกแก มันออกเกินไป！”

เซี่ยงต้าหยูหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

การสาวหมัดออกไป

เสียงดังปึ้ง

ทันใดนั้น คนของตระกูลจูก็ปลิวออกไปคนหนึ่ง

ต่อมา ก็ใช้เท้า

เสี่ยงต้าหยูราวกับคนบ้าคลั่ง เขาฆ่าคนอย่างโหดร้าย ท่ามกลางฝูงชน ทำให้จูหงเยียนตาแดงก่ำ อยากจะพุ่งไปข้างหน้า แต่พบว่า ไม่สามารถตามความเร็วของเซี่ยงต้าหยูทัน

หลังจากที่ฆ่าผู้คนไปจำนวนมาก

สายตาของเซี่ยงต้าหยู ก็มองไปที่ผู้หญิงคนหนึ่ง ด้วยดวงตาแดงก่ำ และลักษณะที่น่าดึงดูด ที่อยู่ท่ามกลางฝูงชน

“คุ้มกันแม่ของนายหญิง”

มีทหารสองนาย ขวางอยู่ตรงหน้าของฮัวจิ่วหลิง

แต่ทว่า ยังคงไม่สามารถขวางเซี่ยงต้าหยูได้ เซี่ยงต้าหยูจับทหารสองนายโยนออกไป ผ่านไปครู่เดียวก็มาอยู่ตรงหน้าของฮัวจิ่วหลิงเผยให้เห็นรอยยิ้มอันชั่วร้าย“ภรรยาของจูหยุ่นชาง？ฉันยังไม่เคยลิ้มลองเลย”

เขาเริ่มมีความปรารถนาราคะ