บทที่ 328 ความเลวทรามของจูหงเลี่ยง

จูหลินชิงค่อนข้างตกตะลึง

นี่มันเกิดอะไรขึ้น？

ทำไมคนถึงล้อมตัวเองไว้เยอะขนาดนี้

“หวางจื่อหาวรักคุณขนาดนี้ ทำให้ฉันซาบซึ้งใจจริงๆ วันนี้ก็ได้วางแผนจัดฉากสารภาพรักมาอย่างดี น่าอิจฉาจัง จูหลินชิง ฉันล่ะอิจฉาคุณจริงๆ”

“ขอให้พวกคุณรักกันตลอดไป มีลูกชายไวๆ”

“เป็นฉากแห่งความรักที่โรแมนติกมาก”

คนที่อยู่ด้านล่าง เริ่มสร้างสีสันในบรรยากาศแล้ว มีความเป็นมืออาชีพมาก ร้องไห้ออกมาด้วยความรู้สึกที่ซาบซึ้งใจ

“หลินชิง แต่งงานกับผมนะ โอเคไหม？”

หวางจื่อหาวพูดออกมาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่ลึกซึ้ง

“คือว่า……ฉันไม่……ไม่รู้จักคุณนะ……”

จูหลินชิงค่อนข้างลนลาน

เธอไม่รู้จักคนๆนี้จริงๆ

“แต่ผมรู้จักคุณ เราอยู่โรงเรียนเดียวกัน อยู่มหาวิทยาลัยมาสี่ปี ผมคอยเฝ้ามองคุณมาตลอด ชอบคุณมาโดยตลอด แต่ว่าผมไม่กล้าที่จะสารภาพรัก แต่ว่าวันนี้ผมได้รวบรวมความกล้าแล้ว”

หวางจื่อหาวเหมือนเป็นพระเอกในละครน้ำเน่าเลยยังไงอย่างนั้น พูดคำหวานที่โรแมนติก

มือหนึ่งถือดอกกุหลาบ มือหนึ่งถึงแหวนเพชร

ถ้าเป็นผู้หญิงทั่วๆไป ถูกพิชิตใจด้วยภาพฉากนี้แล้ว

ไม่ว่าจะรู้จักหรือไม่รู้จัก ล้วนแต่รับแล้ว

ในทางกลับกันแค่มองก็รู้ว่าเป็นทายาทเศรษฐี

เพียงแต่ จูหลินชิงถอยหลังลงไปแล้วสามสี่ก้าว โบกไม้โบกมือแล้ว : “ไม่ได้นะ ฉันไม่รู้จักคุณ”

ตามมาด้วย เธอก็เบี่ยงสายตาไปมองที่จูหงเลี่ยงที่อยู่ข้างๆแล้ว : “อาชายรอง นี่มันคืออะไร？”

“นี่ก็คือเซอร์ไพรส์ที่ฉันมีให้แกไง”

จูหงเลี่ยงกอดอก พูดอย่างมีความสุขว่า : “แกรู้ไหมว่า คุณชายหวางเป็นใครไหม？เขาเป็นคุณชายของตระกูลหวางนะ ตระกูลหวางเป็นตระกูลใหญ่แห่งเมืองเทียนหนาน เขาชอบแกแล้ว นี่เป็นความโชคดีของแก นี่ไม่ใช่เซอร์ไพรส์งั้นเหรอ？อีกอย่างคุณชายหวางเป็นคนดี หน้าตาหล่อ นิสัยดี พื้นเพตระกูลก็ดี เป็นสามีของแก ก็มากเกินพอแล้ว ”

“จริงสิ สินสอดสี่แสน ฉันรับไว้แล้ว หนึ่งในนั้นสองแสนฉันเอาไปซื้อรถแล้ว ส่วนสองแสนที่เหลือ ฉันซื้อประกันให้หญิงชราแล้ว เพราะงั้น เรื่องงานแต่งนี้ แกจะยกเลิกไม่ได้แล้ว”

“อาชายรองไม่ได้บีบบังคับแกนะ แต่หวังดีแก ให้คู่ครองที่ดีให้แก”

จูหงเลี่ยงพูดอย่างจริงจัง

เขาทำประกันให้หญิงชราในบ้านจริงๆ เพียงแต่ว่า คนที่รับผลประโยชน์คือเขา

“อะไรนะ！”

สีหน้าของจูหลินชิงค่อนข้างแดงก่ำ

รับสินสอดมาแล้ว？

แถมยังเอาไปใช้จ่ายในเรื่องคุณย่าของเธอ ถ้าหากชดใช้ล่ะก็ ตระกูลของพวกเธอก็คงจ่ายไม่ไหว

พ่อแม่ของเธอก็ชดใช้ให้ไม่ไหว

นี่เดินมาถึงทางตันแล้ว

“อาชายรอง คุณทำให้ฉันผิดหวังในตัวคุณมาก”

จูหลินชิงมองไปยังจูหงเลี่ยงดวงแววตาที่โกรธ

“เหอะๆ”

จูหงเลี่ยงกอดอก ยืนอยู่ข้างๆ ราวกับว่าไม่ได้ยินยังไงอย่างนั้น

เกี่ยวอะไรกับเขาด้วย

ถึงยังไงเงินก็มาอยู่ในมือเขาแล้ว

หลานสาวราคาสี่แสนหยวน สร้างรายได้จริงๆ หลานสาวคนนี้มีมูลค่ามากจริงๆ

“หลินชิง เรื่องนี้ก็อย่ามาโทษอาเลยนะ ก็เป็นเพราะว่าเขา ต้องการช่วยเราสองคนให้บรรลุผลสมความปรารถนา ผมเป็นคนดีมีคุณธรรม ต่อไปจะต้องปฏิบัติดีต่อคุณอย่างดี ขอให้คุณเชื่อใจผมนะ”

ในเวลานี้ หวางจื่อหาวก็ก้าวขึ้นมาข้างหน้าอีกก้าวแล้ว

ถึงขั้น ยื่นมือข้างหนึ่งแล้ว เตรียมที่จะออกแรงจับจูหลินชิงไว้

นี่เป็นฉากที่เขาจัดขึ้นมา

อยากได้สาวงามคนนี้มานานมากแล้ว

หนีไม่รอด

แต่ว่า เสียงดังตุบ มือข้างหนึ่งที่เขายื่นออกไปถูกจับเอาไว้แล้ว และมีเสียงๆหนึ่งแผ่ซ่านเข้ามา

“มือที่อยู่ไม่นิ่งเหมือนหมา จะไปวางไว้ตรงไหน ？”

：