บทที่ 363 พนัน

“คนคนนี้เป็นใคร แต่งตัวบ้านนอกจัง กล้าเข้าร่วมการประชุมแลกเปลี่ยนของเราได้ยังไง?”

“ไม่รู้สิ ไม่รู้จัก ใส่เสื้อผ้าขาดๆ เข้ามาได้ยังไง นำพาความขายหน้ามาให้พวกเรา”

“ผู้หญิงแบบนี้สมควรเป็นสาวไฮโซเหรอ ฮ่าฮ่า? ถ้าบอกว่าเธอเป็นสาวไฮโซ มันน่าขายหน้าแทนชะมัด”

จากเสียงของกัวฉี ผู้คนก็สังเกตเห็นจูหลินชิงที่แต่งตัวบ้านนอก และหัวเราะเยาะออกมาทันที แววตาของพวกเขาไม่มีความยินดี คนแบบนี้มาเข้าร่วมงานสังสรรค์สาวไฮโซได้อย่างไร?

“งานสังสรรค์สาวไฮโซ? ไม่ใช่งานเลี้ยงเพื่อนนักเรียนเหรอ?”

จูหลินชิงหน้าซีดเผือด จากนั้นก็มองไปที่หลิวโหรว “โหรวโหรว เธอหลอกฉัน”

“ขอโทษนะ ฉัน... ฉัน...ฉันไม่อยากเป็นยาจกหญิงอีกแล้ว ฉันอยากเป็นผู้หญิงที่ร่ำรวย ฉันอยากใช้แบรนด์เนม ใส่เสื้อผ้าแบรนด์เนม และขับรถหรู สิ่งเหล่านี้เธอให้ฉันไม่ได้ แต่กัวฉีให้ฉันได้”

สีหน้าของหลิวโหรวซีดเผือด จากนั้นก็กัดฟันและฝืนใจพูดคำเหล่านี้ออกมา

เธอไม่เหมือนจูหลินชิง ที่สามารถอดทนต่อความยากจนได้ตลอดเวลา

เธอต้องการใช้ชีวิตอยู่ในสังคมชั้นสูง

อาศัยอยู่ในบ้านหรู สวมเสื้อผ้าแบรนด์เนม และขับรถหรู

เรื่องพวกนี้จูหลินชิงไม่สามารถช่วยเธอได้ มีแต่กัวฉีเท่านั้นที่ช่วยเธอได้ เธอยังเคยไปกับเจ้านายผู้ชายของกัวฉีหลายคน แต่เธอก็กัดฟันอดทน อย่างน้อยเจ้านายผู้ชายเหล่านั้นก็ใจกว้าง

ดังนั้นเธอจึงเลือกที่จะติดตามกัวฉี แทนที่จะอยู่ร่วมทุกข์กับจูหลินชิงต่อไป

“ฉัน...”

จูหลินชิงเข้าใจ ใบหน้าค่อนข้างซีดและผิดหวัง

จากนั้น เธอก็ดึงฉินเฟิงไปที่ประตู แต่เมื่อมาถึงประตู ก็พบว่าเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยไม่อนุญาตให้พวกเขาออกไป “ขอโทษด้วยครับ งานสังสรรค์สาวไฮโซนี้ห้ามออกไปก่อนงานเลิก นี่เป็นกฎ”

“อย่าคิดจะไปเลย งานสังสรรค์นี้กำหนดเวลาไว้สองชั่วโมง และค่อนข้างพิเศษมาก สามารถออกไปได้หลังจากสองชั่วโมงผ่านไป คนส่วนใหญ่ที่มาที่นี่นั้นรู้ดี อ้อ ว่าแต่ว่า คุณไม่รู้เหรอ จุ๊ๆๆ ผมความจำดีนะ”

กัวฉียิ้มอย่างจอมปลอม “เฮ้อ ขอโทษจริงๆ นะ แต่เธอออกไปไหนไม่ได้แล้ว อยู่ที่นี่เถอะ อ้อ วันนี้ไม่ใช่แค่การพบปะแลกเปลี่ยนเท่านั้น แต่ยังเป็นการประกวดด้วย ใครสวยกว่าใคร เสื้อผ้าของใครดีที่สุด”

“ใช่แล้ว คนสวยที่สุดก็ต้องเป็นฉันแน่นอน ชุดของฉันนี้เป็นผลงานของอาจารย์มิเชลล์ดีไซเนอร์ชื่อดัง มีราคาทั้งหมดสิบสามล้าน ลำพังแค่เงินเท่านี้ ชาตินี้ทั้งชาติเธอก็หาไม่ได้หรอก”

กัวฉีประคองชุดกระโปรงยาวสีขาวของเธอและพูดอย่างภาคภูมิใจ

“ต่อให้เป็นฉัน เธอก็เทียบไม่ได้หรอก”

หลิวโหรวก็ลูบคลำกระโปรงของตัวเองเช่นกัน ชุดประโปรงของเธอเป็นของขวัญจากกัวฉี เธอเคยใส่มันมาก่อน แต่ถึงแม้เธอจะเคยใส่แล้ว แต่ก็มีราคากว่าหนึ่งล้าน ซึ่งทำให้หลิวโหรวหลงใหลจนถึงตอนนี้

แม้แต่ฝุ่นเม็ดเดียวเธอก็ไม่ยอมให้เกาะ

นี่คือประโยชน์ของการอยู่กับกัวฉี

แม้แต่เศษเล็กเศษน้อยก็เพียงพอแล้วสำหรับเธอ

แต่ถ้าอยู่กับจูหลินชิง เธอจะไม่ได้อะไรเลยจริงๆ

“ฉัน...”

ในเวลานี้จูหลินชิงได้ก้มหน้าลง

“ฮ่าฮ่า ลูกเป็ดขี้เหร่ก็คือลูกเป็ดขี้เหร่ อยู่ที่บ้านนอกของเธอไปเรื่อยๆ ไม่ดีกว่าเหรอ จำเป็นอะไรที่จะต้องมาอยู่ในเมืองใหญ่อย่างเมืองเทียนหนานด้วยล่ะ แถมยังมาเข้าร่วมงานสังสรรค์สาวไฮโซของพวกเราด้วย สาวไฮโซน่ะ เธอรู้ไหมว่าสองคำนี้หมายความว่ายังไง แต่ไม่ว่าจะมีความหมายว่าอะไร ชาตินี้เธอก็ไม่สามารถเป็นได้” เมื่อเห็นสีหน้าท่าทางของจูหลินชิง กัวฉีก็ยิ้มเยาะอีกครั้ง

ความรู้สึกแบบนี้

ความรู้สึกที่อยู่เหนือกว่าคนอื่น

เธอเป็นคนเหนือกว่า ผู้หญิงอย่างจูหลินชิงสมควรที่จะอยู่ในชนบท นั่นเป็นสถานที่ที่คู่ควรกับเธอ

“ทุกท่าน การประกวดชิงรางวัลจะเริ่มในอีกสิบนาที ทุกท่านได้โปรลุกขึ้น”

พนักงานต้อนรับสาวที่แต่งตัวดีขึ้นมากล่าวบนเวที

“เอาล่ะ พวกเราไปหามุมของตัวเองกันเถอะ เดี๋ยวจะรบกวนพวกเขา”