บทที่ 372 ผมมาเพื่อ ซักเสื้อผ้าครับ

“ทะ……เทพสงคราม……มะ……แม่เจ้า……”

หลี่หลง ถึงกับทรุดลงกับพื้น

เขาตกใจกลัวมาก

ความกระตือรือร้นโพยพุ่งขึ้นมา เตรียมจะสั่งสอน แต่เมื่อเบิกตาขึ้นมามอง ก็เห็นเทพสงคราม！

ความรู้สึกแบบนี้ มันถึงขั้นเอาชีวิตเลยนะ

“เทพสงคราม！”

คราวนี้ คนที่อยู่ในบ้านถึงกับตกตะลึง โดยเฉพาะกัวเฉิง อันที่จริงก่อนหน้านี้เขาเคยเห็นฉินเฟิงที่งานประมูลมาก่อน แต่ว่าตอนนั้นฉินเฟิงสวมชุดเผ่าปักเส้นโลหะทองลายมังกร และให้ความรู้สึกเฉียบคม เขาไม่กล้ามองดูด้วยซ้ำ ดังนั้นจึงจำเขาไม่ได้ในทันที

และตอนนี้ เมื่อเขาเพ่งสายตามองอย่างจริงจัง ก็ราวกับมีสายฟ้าฟาด บนตัวของเขาอย่างจัง

แม่เจ้า

เทพสงครามจริงๆด้วย

“ถวายบังคม……เทพสงคราม”

กัวเฉิงคุกเข่าลงทันที ด้วยสีหน้าซีดเผือด ทั้งเกรงและกลัว ตอนนี้เขารู้สึกมึนงง ตระกูลกัวของตัวเอง สองแม่ลูกจอมล้างผลาญของเขา ทำไมถึงไปมีเรื่องกับเทพสงครามได้

นี่มันรนหาที่ตายชัดๆ

“เทพสงคราม？”

กัวฉีกับหลี่ผู่เยว่ สบตากันครู่หนึ่ง แววตาเผยให้เห็นความตกตะลึง ด้วยความหวาดกลัว

ความมั่นใจก่อนหน้านี้ หายวับไปกับตา

นี่เป็นถึงเทพสงคราม

“คุณคือเทพสงคราม？”

กัวฉีมองไปที่ฉินเฟิง แล้วกล่าวด้วยความตกตะลึง

“ผมเคยปฏิเสธด้วยหรอ？”

ฉินเฟิงยืนพิงกำแพง แล้วถามกลับ

เคยปฏิเสธไหมงั้นหรอ？

ผ่านไปครู่เดียว สมองของกัวฉีก็เกิดมึนงง จู่ๆเธอก็นึกอะไรขึ้นมา ดูเหมือนตอนเริ่มต้น เธอสงสัยว่าฉินเฟิงคือเทพสงคราม เขาเคยยอมรับ ว่าเขาคือเทพสงครามอันดับหนึ่งแห่งต้าหัว

ยังพูดว่า ยี่สิบล้าน เป็นการดูถูกเขา สองล้านล้าน ยังไม่พอเลย

ตอนนั้น เธอคิดว่าฉินเฉิงพูดจาเพ้อเจ้อ ไร้สาระ แต่ตอนนี้พบว่า สิ่งที่เขาพูดคือเรื่องจริง ท่านผู้นี้คือเทพสงครามอันดับหนึ่งแห่งต้าหัว เป็นรวยเทียบเท่าประเทศ

ยี่สิบล้าน เป็นสิ่งที่ดูถูกเขาจริงๆ

จริงๆแล้วห้าล้านล้านยังไม่พอด้วยซ้ำ

เขาไม่ได้พูดโกหก แม้แต่น้อย

“ทะ……ถวายบังคมเทพสงคราม……”

สีหน้าของกัวฉีซีดเผือด สายตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เธอคุกเข่าอย่างเซไปมา

แต่ทว่า ฉินเฟิงเหลือบตามอง“ต่อสิ ซักเสื้อผ้าของคุณต่อไป”

“ค่ะ”

กัวฉีลุกขึ้นอย่างเซๆ แล้วซักเสื้อผ้าต่อ

วินาทีนี้ เธอทำอย่างตั้งใจเป็นพิเศษ

ไม่เคยทำอะไรตั้งใจแบบนี้มาก่อน

และต่อมา ฉินเฟิงก็ไม่ได้พูดอะไร และกำลังกอดอก รออยู่อย่างนั้น

ทั้งหมดตกอยู่ในภวังค์ความเงียบ

แต่ภายในใจของฉินเฟิงเงียบสงบ ไม่ได้แปลว่าหัวเฉิงกับคนอื่นๆจะรู้สึกสงบ โดยเฉพาะกัวเฉิงที่รู้สึกพะวง นี่เป็นถึงเทพสงครามเชียวนะ มาถึงบ้านของเขาเลยนะ หรือว่ามาจัดการตระกูลของเขากัน？

เหมือนตระกูลหวาง และตระกูลเซี่ยง？

แม่เจ้า

น่าเป็นห่วงมาก

แต่ว่า ฉินเฟิงยังคงไม่พูดอะไร เขาจะกล้าพูดอะไรได้ล่ะ ฉากทุกอย่างหยุดนิ่ง สุดท้ายกัวเฉิงก็รู้สึกกลัวจนขีดสุด จึงค่อยๆถามอย่างกล้าๆกลัวๆว่า“เทพสงครามครับ ขออนุญาตสอบถามหน่อยนะครับลูกน้องของผม ไปล่วงเกินคุณ อย่างไรครับ？”

“เธอทำเสื้อผ้าของเพื่อนผมสกปรก”ฉินเฟิงกล่าวอย่างเรียบเฉย

เมื่อพูดออกไปแบบนี้ ในใจของกัวเฉิงก็ใจเย็นขึ้น ถึงว่าให้ลูกสาวของเขาซักเสื้อผ้า ที่แท้ก็ทำเสื้อผ้าสกปรกนี่เอง งั้นก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร เขาเชื่อว่าเทพสงครามผู้นี้ เป็นคนใจกล้าคนหนึ่ง