ตอนที่ 389
บทที่ 390 รุ่งอรุณหลังวันสิ้นโลก（9）
October 28, 2026
“ลุย”
ในสนามรบที่อยู่อีกด้าน หลี่เอ้อหนิวเต็มไปด้วยเลือด บนหน้าอกของเขามีรอยแผลขนาดใหญ่ แต่เขาไม่ได้คิดถอย และยังคงอยู่แนวหน้า“หน่วยแปด ลุยเดี๋ยวนี้”
“อะไรกัน หน่วยสอง หน่วยสามบ้าอะไรกัน หน่วยเจ็ดของเราเจ๋งที่สุด”
หลี่เอ้อหนิวส่งเสียงคำราม
“แกพูดบ้าอะไร！”
หัวหน้าอีกคนพูดเช่นกัน ได้รับบาดเจ็บเหมือนกัน แต่ก็กำลังก่นด่าเช่นกันว่า“หน่วยแปดของเราสิ เจ๋งที่สุด หน่วยเจ็ดของพวกแกนับประสาอะไรกัน หน่วยแปด แสดงให้หน่วยเจ็ดดูสิ ว่าหน่วยแปดของเราเก่งกาจแค่ไหน”
“พวกแกพูดเพ้อเจ้อ หน่วยเก้าของเรา ไร้ศัตรู ลุยมัน！”
เสียงคำรามดังอย่างต่อเนื่อง
แต่ละคน สายตาเต็มไปด้วยรังสีอำมหิต ทหารม้าเต็มไปด้วยเลือด พุ่งตัวอยู่แนวหน้า
แต่ตรงข้ามกันนั้น เป็นผู้บังคับบัญชาที่เห็นเข้ากับฉากนี้ สายตาของเขาจึงเผยให้เห็นความตกตะลึง“นี่เป็นกองกำลังกันแน่ สู้กันถึงขนาดนี้แล้ว แต่ยังแรงสู้ อย่างเหลือเชื่อ”
ตายและบาดเจ็บกันไปมากพอสมควร แต่ก็ยังสู้
สหายล้อมกันไปคนแล้วคนเล่า
แต่พวกเขายังสู้อยู่แนวหน้า
กองกำลังที่น่ากลัว
แต่ว่า ถึงจะน่ากลัวยังไง อีกไม่นานก็จะต้องถูกจัดการ ภายใต้การบัญชาการของตนเอง ผู้บังคับบัญชาคนนี้รู้สึกมีความสุข“ต่อให้แกเป็นทหารม้าหมาป่า ที่ชื่อเสียงก้องกังวาน โหดเหี้ยมอำมหิตแค่ไหน สุดท้ายก็ต้องตายอยู่ในเงื้อมมือฉันอยู่ดี”
จัดการทหารม้าหมาป่า ไม่เพียงแต่เป็นผลงานชิ้นโบแดง
อีกทั้ง ยังได้รับชื่อเสียงอีกด้วย
ต้องรู้ว่า นี่เป็นกองทัพหน่วยหนึ่งที่ได้ชื่อว่าเป็นทหารม้าอันดับหนึ่งของโลก
นี่เป็นเกียรติอย่างหนึ่ง
“หัวหน้าครับ กองบัญชาการ ให้บุกล้อมทหารม้าหมาป่าหน่วยนั้นครับ”มีทหารนายหนึ่งเข้ามารายงาน
“ดีมาก”
ผู้บังคับบัญชาพยักหน้า
เขาเดาได้ว่า เพราะไม่ล้อมรอบและปราบปราม เพียงแค่พึ่งพากองกำลังเล็กๆหน่วยเดียวของเขา มันเป็นไปไม่ได้ที่จะทำลายทหารม้าหมาป่าหน่วยนี้ได้ ไม่แน่อาจจะถูกจัดการทิ้งจนราบเป็นหน้ากลอง ถ้าเป็นแบบนั้นมันจะไม่สวยเอาได้ ให้เป็นเหมือนกับตอนนี้ก็พอ
พอบุกล้อมแล้ว แต่เนื่องจากเขาอยู่ด้านหน้า เขาจะได้รับผลงานเป็นคนแรก
ทันใดนั้น เขาก็พูดกับทหารม้าหมาป่าหน่วยนั้นว่า“พวกแกยอมแพ้ซะเถอะ เบื้องบนของเรามีคำสั่งลงมาแล้วว่าให้ล้อมจับพวกแกไว้ พวกแกหนีไม่พ้นหรอกนะ ยอมแพ้ซะเถอะ ฉันสามารถให้คำมั่นสัญญากับพวกแกได้ว่าจะให้ตำแหน่ง หมดกังวลเรื่องความเป็นอยู่ และความร่ำรวยมั่งคั่ง”
เกลี้ยกล่อมเพื่อให้กองทัพหน่วยหนึ่งยอมแพ้ มันมีเกียรติยศมากกว่า การฆ่าล้างกองทัพหน่วยหนึ่งเลยก็ว่าได้
โดยเฉพาะการเกลี้ยกล่อมให้ทหารม้าหมาป่ากองหนึ่งยอมจำนน
ที่ได้ชื่อว่าเป็นทหารม้าอันดับหนึ่งของโลก
แต่ทว่า การเกลี้ยกล่อมกองทัพหน่วยหนึ่ง มันก็ยากมากเช่นกัน สำหรับวิธีที่ฉินเฟิงเกลี้ยกล่อมให้กองทัพหนานเย่ยอมจำนน พวกเขาถูกล้อม และอดอาหารมานานหลายวัน จึงมีข่าวลอดออกมาว่า หนานเยว่ยอมแพ้พวกเขาแล้ว
ภายใต้แรงกดดันมหาศาล ตามติดมาด้วยเรื่องของเวลา เดิมทีเป็นไปไม่ได้ที่จะยอมแพ้ แต่ก็ค่อยๆเปลี่ยนมาเป็นยอมจำนน
จนในที่สุด ก็ยอมแพ้
แม้แต่ฝูหยูก็ไม่อาจควบคุมได้
แต่ทว่า เขายังคงตัดสินใจที่จะลองดูสักตั้ง เพราะนี่คือเรื่องของผลงานชิ้นใหญ่
แต่ปฏิกิริยาของอีกฝ่าย ก็คิดเหมือนกับพวกเขา ไม่สิ แตกต่างจากพวกเขาเล็กน้อย เห็นเพียงแต่หลี่เอ้อหนิวหัวเราะเสียงดัง หลังจากนั้นก็ก่นด่าออกมาว่า“ได้สิ จะให้ฉันยอมจำนน งั้นแกก็เรียกฉันว่าปู่สามครั้งซะสิ ฉันอาจจะพิจารณาดูก็ได้ ไอ้หลานรัก รีบเรียกซะสิวะ”
ทันใดนั้น สายตาของทหารม้าหมาป่าก็เผยให้เห็นความเย้ยหยัน
ยอมจำนน？
ทหารม้าหมาป่า เป็นทหารที่ไม่เคยยอมจำนน
มีแต่ทหารที่ตายอยู่ระหว่างทางที่สู้รบ
“รนหาที่ตาย！”
ผู้บังคับบัญชาผู้นั้นรู้สึกเดือดดาลขึ้นมาในทันที จึงรีบสั่งการว่า“ทหารเข้าไปฆ่ามันให้หมด”
“ฆ่ามัน เอาหัวของทหารม้าหมาป่า ไปรับทองคำเป็นร้อย และเลื่อนสามขั้น”
“ฆ่ามันเดี๋ยวนี้”
“ฆ่ามันหนึ่งคน แล้วพวกแกจะได้รับความมั่งคั่งทุกอย่าง ฆ่ามัน”
เหล่าทหาร ต่างพากันลุยไปฆ่าพวกเขาทันที
ในขณะเดียวกัน มีนายทหารที่ล้อมพวกเขาไว้ ต่างพากันลุยเข้าไป
ทหารมากขึ้นเรื่อยๆ
หลี่เอ้อหนิวหัวเราะเสียงดัง แล้วลูบไปที่ใบหน้าของตัวเองที่ไม่รู้ว่าเป็นเลือดของตัวเอง หรือเลือดของคนอื่น พลางหัวเราะแล้วพูดไปด้วยว่า“สหาย พวกนายยังกลัวอยู่หรอ？บอกฉันดังๆ ว่าพวกนายกลัวไหม？”
“ไม่กลัว”