บทที่ 397 อยู่นี่

สถานีรถไฟ

ทีมงานกองถ่ายหนึ่งทีม ประมาณยี่สิบกว่าคน ต่างก็ลงมาจากรถไฟ ที่สถานีคนไม่มากนัก หรือพูดได้ว่า มีเพียงแค่พวกเขาสถานการณ์ในตอนนี้ คนที่สามารถจากไปได้ ต่างก็จากไปกันหมดแล้ว

คนที่เหลืออยู่ ล้วนเป็นที่ไม่จากไปกันทั้งนั้น

หนึ่งคือเทพสงครามอยู่ที่นี่ ปลอดภัย ทำให้รู้สึกเชื่อใจไว้ใจ

สองคือเสียดายธุรกิจครอบครัวที่นี่

ภายในนั้น มีคนๆหนึ่งรูปร่างสูงโปร่ง ใส่เสื้อกันหนาวขนแกะ ส่วนล่างใส่กางเกงขาเดฟสีดำ ทำให้รูปร่างสัดส่วนเว้าโค้งของเธอแสดงออกมาได้อย่างสมบูรณ์ ทรงผมคือผมลอน โดยผ่านการลอนมาก่อน แต่ผมหางม้าของเธอ กลับดูคล่องแคล่ว ให้ความรู้สึกผมยาวสวยสง่า แล้วก็ดูเรียบง่าย

อีกอย่าง บนตัวยังดูมีราศีของผู้นำอยู่ด้วย

หลังจากที่ลงจากรถไฟแล้ว ทุกคนในทีมงานกองถ่ายต่างก็มองผู้หญิงคนนี้ ผู้หญิงคนนี้ก็คือผู้กำกับของทีมงานกองถ่าย มู่หรงเจียงเสว่ เคยคบค้าสมาคมกับฉินเฟิง

ตอบตกลงกับฉินเฟิงไว้ว่าจะดูแลอิ่นหนิงหยู่

“คุณหนูครับ ดูไม่ปกติ”

ในเวลานี้ ผู้อาวุโสคนหนึ่งในนั้น เดินมาที่ด้านหลังของมู่หรงเจียงเสว่ พูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

“ท่านหลิว ทำไมหรอคะ?”

เมื่อมู่หรงเจียงเสว่ได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าก็เคร่งเครียดขึ้นเล็กน้อย

ถึงแม้ว่าเธอจะไม่สังเกตเห็นอะไร แต่ว่าเธอเชื่อผู้อาวุโสท่านนี้ ยังไงซะก็ถูกส่งมาจากตระกูลของเธอ เพื่อมาปกป้องเธอ เป็นยอดฝีมือคนหนึ่ง

“สถานีรถไฟแห่งนี้ ตอนนี้ไม่มีผู้คนอยู่แล้ว แต่รอบด้านนี้ยังมีคนอยู่บ้าง แล้วตำแหน่งที่ยืนก็แตกต่างกัน แล้วสายตายังไม่มองมาทางพวกเรา นี่คือจัดเตรียมของนักฆ่าครับ”

ท่านหลิวเสแสร้งทำเป็นไม่มองคนพวกนั้น แล้วพูดเงียบๆ

ถึงแม้เขาจะไม่เคยเป็นนักฆ่า แต่ก็ทาบไม่ติดกับที่เขามีชีวิตมาครึ่งชีวิต ประสบการณ์มากมาย แค่มองดูก็สามารถรู้ได้ว่าที่นี่ไม่ปกติ

ในเวลานี้ คนพวกนั้นวางของในมือลง เดินมาทางด้านนี้ ชายแก๊ปคนหนึ่งในนั้น ในมือยังมีคมกริชอยู่ด้วย “ถูกจับได้แล้ว ต้องรีบทำให้เสร็จ”

เดิมทีพวกเขายังอยากจะซุ่มโจมตีสักหน่อย

แต่ว่าถูกจับได้แล้ว

พวกเขาจึงเปิดเผยตัว ไม่สนใจอะไรมากแล้ว

“คุณหนูครับ พวกคุณถอยหลัง”

ท่านหลิวสีหน้าเปลี่ยนไป รีบบอกให้พวกเขาถอยหลัง

ทันใดนั้น ทีมงานกองถ่ายคนหนึ่งรีบถอยหลังแล้วหลบอยู่ด้านหลังท่านหลิว

“ตาแก่ หลบไป พวกเราขอเพียงแค่ผู้หญิงคนนั้นคนเดียว เพียงแค่พวกนายเอาตัวผู้หญิงคนนั้นให้ฉัน ฉันสามารถปล่อยพวกนายไปได้ สำนักวิหารศักดิ์สิทธิ์อย่างพวกเรา พูดได้ทำได้”

ชายหมวกแก๊ปคนนั้นพูด

“สำนักวิหารศักดิ์สิทธิ์”

ท่านหลิวสีหน้าเปลี่ยนไป “ที่แท้ก็เป็นสำนักวิหารศักดิ์สิทธิ์ องค์กรนักฆ่าที่ใหญ่ที่สุดของต่างประเทศ”

ถ้าหากว่าเป็นแค่องค์กรเล็กๆ พวกเขายังสามารถที่จะไม่สนใจได้ แต่เป็นสำนักวิหารศักดิ์สิทธิ์ นี่คือองค์กรระดับนานาชาติ ไม่ใช่ผู้ที่คนทั่วไปจะสามารถมีปัญหาด้วยได้

“อิ่นหนิงหยู่ ไปกับพวกเรา ไม่อย่างนั้นพวกเขาจะต้องตาย”

ชายหนุ่มหมวกแก๊ปหันไปมองอิ่นหนิงหยู่แล้วก็พูด

ในเวลานี้ อิ่นหนิงหยู่เองก็อยู่ภายในนั้น ไม่เจอเพียงแค่ช่วงเดียวก็ตัวสูงขึ้น เกือบจะสูง 170 เซนติเมตรแล้ว แต่ก็ยังใส่เสื้อผ้าแขนสั้นธรรมดาและกางเกงขาสั้น โชว์เรียวขาขาวนวลไว้ ซ่อนตัวอยู่ภายในกลุ่ม

“พวกนายมาจับฉันงั้นหรอ?”

อิ่นหนิงหยู่อึ้งแล้วถามออกไป

“ใช่แล้ว”

ชายหนุ่มหมวกแก๊ปพูด “รีบออกมาซะ”

“ทำไมจะต้องจับตัวฉัน?”

ทันใดนั้น อิ่นหนิงหยู่ก็ถามอีก

“นี่คือภารกิจ รีบออกมาซะ”

ชายหนุ่มหมวกแก๊ปพูดเร่ง

“ภารกิจ?” ได้เงินรางวัลอะไรงั้นหรอ นายลองพูดมา ฉันดูสิว่าฉันมีค่ามากเท่าไหร่” อิ่นหนิงหยู่พูด

ชายหนุ่มหมวกแก๊ป “…….”

ยัยผู้หญิงคนนี้ ทำไมถึงได้พูดมากขนาดนี้

“นายไม่พูดแล้ว? งั้นก็ช่างมันเถอะ ฉันเปลี่ยนคำถามแล้วกัน สำนักวิหารศักดิ์สิทธิ์คืออะไร?” อิ่นหนิงหยู่ถามต่ออีก

ครั้งนี้ ชายหนุ่มหมวกแก๊ปถึงกับเส้นเอ็นปูดขึ้นมา

พวกเขาสามารถรู้สึกได้ ว่าตาแก่นั่นความสามารถไม่ธรรมดา อีกอย่างที่นี่ยังเป็นเมืองเทียนหนาน พวกเขาไม่อยากทำให้เป็นเรื่องใหญ่ ดังนั้น จึงคิดอยากจะใช้ชื่อของสำนักวิหารศักดิ์สิทธิ์มาขู่พวกเขา

จากนั้นก็ส่งตัวอิ่นหนิงหยู่ออกมา

แต่ว่านี่มันอะไรกัน

ทำไมถึงได้พูดมากขนาดนี้

เวลานั้น เขาจึงไม่สนใจอิ่นหนิงหยู่แล้ว ส่งสายตาไปมองที่ตัวตาแก่นั่น “ตาแก่ คนที่นายปกป้องอยู่ คงจะไม่ใช่ผู้หญิงคนนี้หรอกใช่มั้ย แต่เป็นผู้หญิงด้านหลังนายคนนั้น ดังนั้น ถ้าไม่อยากให้ผู้หญิงด้านหลังนายคนนั้นตาย ก็ไม่ต้องมายุ่งกับพวกเรา”