ตอนที่ 430
บทที่ 431 หลิ่วเย่เย่มาแล้ว
October 28, 2026
“อืม”
ฉินเฟิงพยักหน้า
ผู้ชายผมรุงรัง ไม่ น่าจะเป็นผู้ชายหัวโล้นนั่งบนพื้น หน้าขาว และพูดพึมพำ: “แย่แล้ว นี่คือการเผชิญหน้ากับสุดยอดฝีมือ แย่แล้วๆๆ”
แค่มีดไม่กี่เล่ม ก็โกนผมเขาออกจะโล้น โดยที่เขาไม่รู้เลยสักนิด
งั้นพิสูจน์ได้ว่าทักษะดาบของคนนี้ ไปถึงขั้นที่ไม่สามารถจะจินตนาการได้
เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้
ถ้าเป็นแบบนั้น ก็ไม่ใช่การโกนผมแล้ว แต่เป็นความตาย
ในตอนนี้ พยาบาลสองสามคนที่มาจากทางนั้น พาซ่างกวนเจิ้งมู่ไปที่ห้องฉุกเฉิน แต่ผู้ชายผมรุงรัง จับนางพยาบาลไว้ และรีบพูดว่า: “พยาบาล นี่ยังมีอีกหนึ่ง”
“ไม่มีห้องฉุกเฉินแล้ว รอก่อน เมื่อครู่นั่นคือห้องฉุกเฉินสุดท้าย”
พยาบาลคนนี้กล่าว ผู้ชายผมรุงรังคนนั้น หน้าซีดทันที
เสียงดังปัง
นอนอัมพาตอยู่บนพื้น
แต่ในตอนนี้ มีลูกน้องมาเตือน: “พี่รอง คุณลืมแล้วเหรอ โรงแรมจี้เอนนี้ เรามีส่วนเกี่ยวข้อง ผู้อำนวยการหลิว มักจะได้รับอั่งเปาจากเราบ่อยๆ”
“ใช่ๆๆ ผู้อำนวยการหลิว”
ผู้ชายผมรุงรังคนนั้น หยิบมือถือออกมาทันที และโทรศัพท์หาผู้อำนวยการหลิว: “ผู้อำนวยการหลิว รีบลงมาช่วยชีวิตหน่อย”
ไม่นาน ผู้อำนวยการหลิวก็ลงมาแล้ว
“การบาดเจ็บของคนนี้ ไม่หนัก เอาคนนี้ออก แล้วเอาคนนั้นเข้ามา”
ยังไงซะผู้อำนวยการหลิวเป็นผู้อำนวยการ พอออกคำสั่ง ก็ให้ห้องฉุกเฉินรีบไล่ผู้ชายคนนี้ออกไป
“นี่ อาการบาดเจ็บไม่หนัก คุณคิดว่ายังไง?”
อิ่นหนิงหยู่เดือดเป็นไฟในทันที ก้าวมาข้างหน้าถามอย่างสงสัย ชี้ไปที่ซ่างกวนเจิ้งมู่: “เขาใกล้จะตายแล้ว หายใจแทบไม่ออก ไม่คิดว่าคุณจะบอกว่ามันไม่หนัก คุณยังเป็นหมออยู่ไหม”
“คุณเข้าใจอะไร นังสาวน้อย เรียกอะไรกัน ฉันเป็นหมอ ฉันรู้ดีที่สุด”
ผู้อำนวยการหลิวรูปร่างอ้วนลงพุง ดุด่า
“ยาม พาสองสามคนนี้ออกไปที ฉันจะรักษาให้คนนั้น”
ผู้อำนวยการหลิวขี้เกียจพูดมาก จึงเรียกยามมาไล่คนเลย
คนสองสามคนนี้ถือว่าเป็นใครกันเชียว
แค่ดูก็รู้แล้วว่าไม่ใช่คนใหญ่คนโตอะไร
และ หัวหน้าแก๊งแก๊งจิ่วหลง จางเทียนหู่ เป็นไฉ่ซิงเอี๊ย(เทพเจ้าแห่งความมั่งคั่ง)ของเขา ไฉ่ซิงเอี๊ยสำคัญกว่าเป็นไฉน คนเหล่านี้เปรียบเทียบได้ไหมล่ะ เพื่อไฉ่ซิงเอี๊ย เขาไม่สนใจกฎอะไรพวกนี้แล้ว
ช่วยเหลือไฉ่ซิงเอี๊ยก่อนค่อยว่ากัน
“ช่วยแล้ว”
เมิ่งเซิง ก็เป็นผู้ชายผมรุงรังคนนั้น จากนั้นก็ถูกโกนศีรษะจนหัวล้าน ต่อมาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก แล้วมองไปที่ฉินเฟิง และกล่าวขอโทษเล็กน้อย: “ขอโทษ ช่วยไม่ได้ เจ้านายของเราเจ็บหนักมากเลย”
บุคคลในวงการมาเฟียแบบนี้ ต่างก็เป็นผู้แกร่ง
ความสามารถเมื่อสักครู่ของฉินเฟิง เอาชนะเขาได้
แต่เขาช่วยไม่ได้
ช่วยไม่ได้จริงๆ
เจ้านายของเขากำลังจะตายแล้วจริงๆ
และตอนนี้ ฉินเฟิงมองไปที่หลิ่วเย่เย่สวมชุดพยาบาลและเดินมา ต้องบอกเลยว่า หลิ่วเย่เย่ในตอนนี้ มีออร่ามากๆ หน้าขรึมและจริงจัง เหมือนนางพยาบาลที่รักษาและช่วยชีวิตคนจริงๆ
“ไม่แน่หรอก”
และในตอนนี้ ฉินเฟิงกล่าวกับเมิ่งเซิงว่า
“คุณกำลังไล่คน!”
หลิ่วเย่เย่เดินมา เห็นฉากนี้แล้วโกรธมากทันที
เธอจัดการให้อยู่ในห้องผู้ป่วยพิเศษด้านบน เป็นห้องผู้ป่วยที่ดีที่สุดในโรงพยาบาล จากนั้นข้างล่างนี้ ไม่คิดว่าจะไล่คนออกไป และกำลังไล่คนของใต้เท้าเซียวด้วย คนนี้แม้แต่เป็นประธานสมาคมการค้าซื่อไห่ก็ยังกล้าลองดี