บทที่ 463 ฟางถัวกับฟางหลาง

จูหงเยียนไม่ได้บอกพวกเขาว่าภารกิจของพวกเขาคือการล่อศัตรู รู้แค่ว่าต้องออกไปนอกเมืองเพื่อทำตามแผนตัดหัว

ลูกศิษย์ของตระกูลบู๊สงสัย แต่จูหงเยียนเป็นผู้นำในเมืองมาโดยตลอด และเขามีความสัมพันธ์ที่ดีกับจูหงเยียน หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายเขาก็ไม่พูดอะไร

เพ้ยหยวนชิ่งมองเห็นทุกอย่างแต่ก็ไม่พูดอะไร

คนฉลาดบางคนรู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น สีหน้าของพวกเขามืดมนลง ก่อนหน้านี้บอกว่าเป็นภารกิจที่ต้องตาย แต่พวกเขารู้สึกว่าเป็นภารกิจเสียสละชีวิตเพื่อประเทศชาติ ยิ่งกว่านั้นพวกเขาอาจจะยังมีเรี่ยวแรงที่จะต่อสู้อีก

ตอนนี้เขาพบว่า การล่อศัตรูนั้นต้องตายแน่นอน

ต่อให้ยังไม่ถึงที่ตาย แต่ก็จำเป็นต้องเคลื่อนไหวครั้งใหญ่เพื่อล่อศัตรู

แต่เข้าใจแล้วช่วยอะไรได้ ภารกิจก็ต้องดำเนินต่อไป ต่อให้รู้ว่าต้องตาย ก็ยังต้องทำมันต่อไป บรรดาลูกศิษย์ของตระกูลบู๊มากมายที่อยู่แนวหน้า ต่างแลกเปลี่ยนสายตากัน

สุดท้ายก็ตัดสินใจว่า

ปฏิบัติภารกิจให้สำเร็จ

ทั้งๆ ที่รู้ว่าเป็นภารกิจฆ่าตัวตาย แต่ก็ต้องทำให้สำเร็จ

ในเวลานี้ เพ้ยหยวนชิ่งคลายหอกยาวในมือของเขา เขากลัวว่าจะมีใครเข้าใจว่านี่เป็นภารกิจฆ่าตัวตายแล้วจะหลบหนีหรือไม่พอใจ และโจมตีจูหงเยียนหรือทำอะไรที่เป็นอันตรายต่อทีมเพราะสาเหตุนี้

แต่ก็โชคดี

กองหน้านี้เป็นลูกศิษย์ของตระกูลบู๊ ทั้งหมดมาจากฝ่ายสงคราม มีคนมากกว่าสองร้อยคน ส่วนใหญ่เป็นคนมีนิสัยเข้มแข็งและซื่อตรง มีการศึกษาภายในครอบครัวอย่างเข้มงวด ปลูกฝังให้รักชาติและปกป้องประชาชนตั้งแต่เด็ก

ผู้อาวุโสในตระกูลส่วนใหญ่เป็นทหาร

ดังนั้นเมื่อต้องเผชิญกับภารกิจนี้ ก็สามารถเผชิญกับมันได้อย่างไม่หวาดหวั่น ต้องเสียสละชีวิตก็ไม่เป็นไร เพื่อประโยชน์โดยรวม หมากตัวเล็กๆ อย่างพวกเราก็ยินดีตาย เพียงเพื่อชัยชนะครั้งสุดท้ายของต้าหัว

ขอเพียงได้ชัยชนะ ส่วนใหญ่ก็รู้สึกคุ้มค่าแล้ว

หลังจากเปิดช่องทาง จูหงเยียนก็วิ่งออกมาพร้อมกับคนของเธอ

ทางด้านหลังยังมีทหารหนานเยว่จำนวนหนึ่งวิ่งไล่ล่าอยู่ หนึ่งในนั้นคือหัวหน้าทีมชื่อฟางหลาง เป็นน้องชายของฟางถัว ผู้บัญชาการกองทัพ เขายังเป็นทหารที่เชี่ยวชาญในการต่อสู้ แต่ในขณะนี้เขารู้สึกสับสน

“เกิดอะไรขึ้นกับทีมนี้? กำลังสู้รบทางด้านหลังอ่อนแอมาก ไม่ต้องพูดถึงว่ามีคนมากมายที่ยอมแพ้แล้ว ยิ่งไปกว่านั้น ประเด็นสำคัญคือ ทำไมทีมนี้ถึงไม่กลบร่องรอยของพวกเขา ปล่อยให้พวกเราไล่ตาม”

ฟางหลางมองไปที่ทีมนี้อย่างสับสน

แถมร่องรอยยังไม่ได้กลบ

ไม่ปล่อยให้ทหารคนใดมาขัดขวางพวกเขาด้วย

ตีฝ่าวงล้อมอย่างโง่เขลาเช่นนี้

ยิ่งเห็นก็ยิ่งผิดผิดปกติ

นี่เป็นทหารของต้าหัวจริงเหรอ?

เขาต่อสู้มาหลายปีแล้ว แต่ก็ไม่เคยพบกับทหารแบบต้าหัวเลย

มันแปลกมากจริงๆ

ถ้าทั้งหมดเป็นแบบนี้ พวกเขาคงจะเหยียบต้าหัวได้แล้ว ไม่มาขวางทางที่นี่

“หัวหน้า ตามไปไหม?”

ทหารคนหนึ่งถาม

“ไล่ตามไปครึ่งหนึ่ง ทิ้งไว้ แล้วกระจายตัวออก ผมรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ” ฟางหลางขมวดคิ้ว

เขารู้สึกผิดปกติจริงๆ

มันไม่ควรจะเป็นเช่นนี้

นี่มันทหารอะไรกัน ดูเหมือนว่าจะไม่เคยได้รับการฝึกฝนมาก่อน

เขาเดาว่าอาจมีการซุ่มโจมตีอยู่ข้างหน้า

ดังนั้นเขาจึงสั่งให้จับไล่ตามไปครึ่งหนึ่ง แล้วกระจายตัวออก ลดความเร็วลง ทิ้งระยะตามหลังเอาไว้ อย่าล่าตามไปอีก ถ้าเกิดมีการซุ่มโจมตีจริงๆ จะมีปัญหาใหญ่

ไม่นาน