บทที่ 479 บุกเมืองทั้งกองทัพ

ก่อนหน้านี้ ไม่ได้ใช้งานหน่วยนี้เลย เพราะอะไรน่ะหรือ เพราะว่าหน่วยนี้มีคนหลากหลาย มีคนของจากหลายที่ ถ้าเอามาป้องกันเมือง ถึงแม้จะอ่อนแอหน่อย แต่ก็พอป้องกันได้

แต่ว่า ถ้าหน่วยนี้เกิดความวุ่นวายขึ้นมา

อย่างนั้นมันก็ไม่แน่

วุ่นวายภายใน มักจะรุนแรงกว่าการโจมตีภายนอก

ดังนั้นก่อนหน้านี้ก็เลยไม่กล้าใช้ทหารหน่วยนี้มาโดยตลอด แต่ว่าตอนนี้เมืองใกล้จะแตกแล้ว จะมัวสนใจอะไรมากไม่ได้ ได้แต่เอาออกมาใช้งานอย่างเดียว เพื่อให้มีโอกาสได้พักหายใจกันบ้าง

ที่หน่วยทหารจอมพลของหนานเยว่

“รายงาน ฝ่ายศัตรูได้ใช้ทหารหน่วยพิเศษที่เตรียมไว้จากการที่รวบรวมหลายกองกำลังเข้าด้วยกัน” ทหารคนหนึ่งเข้ามารายงาน

ทำให้ทุกคนดีใจ

เพราะว่าไส้ศึกกับลูกน้องของตระกูลซือหม่าที่ให้ไปแฝงตัวไว้ ตอนนี้ก็จะได้ใช้งานแล้ว

“จอมพลโจง ตอนนี้เป็นโอกาสที่ดีมากเลยครับ พวกเราควรรีบบุกเต็มกำลังเลย”

ทหารฝ่ายกลยุทธ์คนหนึ่งพูดขึ้นมา

“ใช่ คนของเรา และคนของตระกูลซือหม่า ขอเพียงสร้างความวุ่นวายขึ้นมาได้ เมืองฉางซานก็จะแตกโดยไม่ต้องบุกเลย ทีนี้พวกเราก็จะยึดครองได้ง่ายๆ ราวกับพลิกฝ่ามือ”

“จอมพลโจง พวกเราขอให้สั่งโจมตีเต็มกำลังครับ”

แม่ทัพหลายคนพูดเหมือนกัน

“ซือหม่าเฉินล่ะ ติดต่อซือหม่าเฉินได้หรือยัง?” จงชิวขมวดคิ้วถาม

“ติดต่อได้แล้วครับ เขาอยู่ในเมือง เตรียมการไว้หมดแล้ว คนของพวกเรา และคนของพวกเขาได้เตรียมการไว้พร้อมแล้ว แถมเขายังบอกอีกว่าคนของตระกูลซือหม่าไปเป็นลูกน้องคนสำคัญของท่านชีด้วย สามารถใช้งานได้”

หัวหน้าองครักษ์อินทรีเหล็กปรากฏตัวแล้ว

ติดต่อกับซือหม่าเฉินได้แล้ว

เพราะว่าเป็นช่วงเวลาที่สำคัญ คนที่หนานเยว่ส่งเข้าไปแฝงตัว ได้ส่งมอบให้กับซือหม่าเฉินทั้งหมดแล้ว ให้ซือหม่าเฉินควบคุมคนของหนานเยว่และตระกูลซือหม่าทั้งหมด จัดการรวมกัน แล้วให้ก่อความวุ่นวายในเวลาเดียวกัน

และเวลานี้ มันก็มาถึงแล้ว

เฮ！

เฮ！

เฮ！

เสียงตะโกนกำลังดังขึ้น การโจมตีเต็มกำลังของทหารหนานเยว่เริ่มขึ้นแล้ว

“ฆ่ามัน จอมพลโจงบอกไว้แล้ว บุกขึ้นไปบนกำแพงเมือง จะให้ปล้นฆ่าเผาเมืองได้3วัน พี่น้องทุกคน บุกเข้าไป”

ประโยคนี้ ทำให้ทุกคนรีบแข่งกันเป็นแนวหน้าเข้าไป

ขอเพียงบุกขึ้นไปบนกำแพงเมืองได้

ทั้งผู้หญิง

อำนาจ

เงินทอง

มีให้ทั้งหมด โดยเฉพาะผู้หญิง ผู้หญิงของต้าหัว สวยกว่าผู้หญิงในหนานเยว่ของพวกเขามากนัก ก่อนหน้านี้ตอนที่อยู่หนานโจว พวกเขาก็ได้ทำเรื่องแบบนี้ไปไม่ได้

และตอนนี้ ประโยคเดียว ก็สามารถจุดความอยากขึ้นมาในตัวทหารหนานเยว่พวกนี้ขึ้นมาได้หมด

ห่ามัน

ทุกคนบุกเข้าไปด้านหน้าอย่างบ้าคลั่ง

“ไอ้พวกกระจอก คิดจะมาเอาผู้หญิงต้าหัวของพวกกูอีกงั้นหรือ ฝันไปเถอะมึง กูโสดมา23ปี ยังไม่เคยได้จับมือผู้หญิงเลย มึงยังจะมาเอาผู้หญิงในต้าหัวของกูอีก ไปตายเสียเถอะมึง”

ชายตัวใหญ่คนหนึ่งตะโกนขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง

“กูอายุ24 ยังไม่เคยผ่านผู้หญิงเลย”

“กูอายุ26 โสดตั้งแต่ในท้องแม่”

“กูอายุ20 ลูกชายขวบนึงแล้ว”

คนทางด้านบน ต่างพูดกันขึ้นมา ส่วนคนด้านหลังคนหนึ่งเกือบทำให้พวกเขาโมโหแล้วเชียว แต่อยู่ดีๆ คนสุดท้ายก็ตะโกนออกมาว่า “ดังนั้น กูไม่ให้ไอ้พวกสัตว์เดรัจฉานอย่างพวกมึงบุกเข้ามาได้หรอกเว้ย ไม่ทางแน่นอน กูไม่ให้พวกมึงมาแตะเนื้อต้องตัวลูกเมียพวกกูหรอก ไม่มีทาง”

เข่นฆ่าอย่างบ้าคลั่ง

คนที่นี่ ล้วนเป็นผู้ชาย

พวกเขาบางคนอาจจะมีลูกมีเมียแล้ว บางคนก็ยังไม่มี แต่พวกเขามีพ่อแม่ญาติพี่น้อง ดังนั้นพวกเขาไม่มีทางให้ใครบุกเข้ามาได้เป็นอันขาด

ไม่มีทาง

ที่ด้านล่างของกำแพงเมือง ข้างๆ หน่วยทหารจอมพล มีทหารม้าแสนนายอยู่กองทัพหนึ่ง นี่เป็นทหารม้าทั้งหมดของหนานเยว่ มารวมตัวกันที่นี่หมดแล้ว มีเปียนเซิงหยงเป็นคนนำทัพ มีชื่อกองทัพว่า กองม้าพิชิตฟ้า

เปียนเซิงหยงนั่งอยู่บนหลังม้าตัวหนึ่ง จ้องมองกำแพงเมืองด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก

จริงๆ แล้วในใจเขาสับสนมาก

แต่ว่า เวลานี้ไม่มีทางให้เขาได้แสดงสีหน้าอะไร หรือความรู้สึกอะไรออกมาได้มาก เขาต้องจำไว้อย่างเดียวว่า ขอเพียงแค่เมืองนี้แตก พวกเขาก็จะบุกเข้าไปฆ่าในเมืองฉางซาน เข่นฆ่าในเมือง จากนั้นก็บุกขึ้นเหนือไป เข่นฆ่าขึ้นไปทางเหนือ

จนกระทั่งต้าหัวยอมแพ้

นี่ก็คือหน้าที่ของพวกเขา