บทที่ 483 โจมตีกลับ (3)

“ทุกท่าน อย่าเพิ่งเป็นกังวลไป ตอนนี้กองทัพของพวกเรายังมีทหารอีก3แสน ทางใต้ยังมีอีก1แสน ยังสู้ได้ ฝั่งศัตรูมีแค่2แสน ต่อให้ทหารของพวกเราจะอ่อนล้าเพียงใด ก็ยังสามารถเอาชนะได้”

ทหารฝ่ายกลยุทธ์คนหนึ่งมองดูแผนที่แล้วพูดออกมา

จากนั้น ก็ชี้ไปยังแผนที่ “อีกอย่าง ศัตรูตีวงล้อเข้ามา ขอเพียงพวกเราเกาะกลุ่มโจมตีไป แผนการของศัตรูก็จะไม่เป็นผล”

“เดี๋ยว”

ในเวลานี้ จงชิวก็เงยหน้าขึ้นมาพูดว่า “พวกคุณไม่เห็นหรือไง ว่าจนถึงตอนนี้เทพสงครามก็ยังไม่ปรากฏตัวออกมา แล้วก็ดูแผนที่นี้ ตำแหน่งทหารม้าของเป่ยโจว ตำแหน่งของทหารม้าหมาป่า ตำแหน่งของพวกเรา นี่มันคือค่ายกลล็อกมังกร พวกเราถูกล้อมไว้แล้ว และอีกอย่างจุดเด่นของค่ายกลล็อกมังกรนั้น ก็คือหลอกโจมตี3ทาง แล้วโจมตีจริง1ทาง ถ้าป้องกันเส้นทางโจมตีหลักได้ พวกเราก็จะชนะ”

“แต่ถ้าป้องกันไม่ได้ พวกเราก็จะถูกศัตรูตัดหัว”

คำพูดทั้งหมด สามารถแสดงสภาพในปัจจุบันออกมาได้อย่างชัดเจน

“จุดประสงค์ของฉินเฟิงนั้น ไม่ใช่ชายแดนเซาเทิร์นแลนด์ เขารู้ว่าโจมตีชายแดนเซาเทิร์นแลนด์มันยากแค่ไหน ดังนั้นจุดประสงค์ ของพวกมันก็คือผม เป็นผมเองตั้งแต่แรก แต่ที่ผมคิดไม่ถึงก็คือ เขาจะใช้ค่ายกลล็อกมังกรสี่ทิศ คิดว่าพวกเราจะมองไม่ออกหรือว่าเส้นทางโจมตีหลักคือทางไหน?”

จงชิวมองแผนที่ แล้วก็พูดด้วยสีหน้าหนักใจ

เขาเองก็ได้ถึงช่วงที่ลำบากที่สุดแล้วเหมือนกัน

วิเคราะห์ว่า เส้นทางไหนจะเป็นเส้นทางโจมตีหลัก

ขอเพียงวิเคราะห์ออกมาได้ แล้วก็ให้กองม้าพิชิตฟ้าของเปียนเซิงหยงบุกเข้าไป ค่ายกลขบวนรบก็จะถูกทำลาย แต่ถ้าวิเคราะห์ผิด ก็จะถูกศัตรูบุกฆ่าเข้ามา อย่างนั้นเขาก็แย่แน่

“จอมพลโจง ผมคิดว่า ทหารม้าหมาป่าทางฝั่งตะวันออก จะเป็นกำลังหลักครับ เพราะว่าทหารม้าหมาป่าเป็นทหารฝีมือดีที่สุดของเทพสงครามต้าหัว มีฉินเฟิงอยู่ ทหารม้าหมาป่าถึงจะสามารถแสดงพลังออกมาได้อย่างเต็มที่ อีกอย่าง ฉีหยุนก็อยู่ด้วย ฉีหยุนก็เป็นผู้ช่วยของฉินเฟิง ฉินเฟิงอยู่ที่ไหน ฉีหยุนก็อยู่ที่นั่น”

“ผมคิดว่าเป็นทางเหนือ อย่างไรเสีย ทหารของเราทางทิศเหนืออ่อนแอมากที่สุด มีโอกาสบุกเข้ามาได้มาก ยิ่งกว่านั้นที่ทิศเหนือเป็นกองมังกรฟ้าแสนคน อย่าลืมนะว่า กองมังกรฟ้าก็เป็นทหารของเทพสงครามต้าหัวเหมือนกัน”

“พวกคุณไม่คิดหรือว่าจะเป็นทหารม้าของจ้าวหลงหู่ทางฝั่งตะวันตกบ้างหรือ? กองทัพนั้น ปรากฏตัวออกมาอย่างลึกลับ ผมกลับรู้สึกว่าจะเป็นฝั่งนั้นมากกว่า”

ทหารฝ่ายกลยุทธ์และแม่ทัพทั้งหลายก็ปรึกษากัน

แต่ว่า จงชิวเอาแต่จ้องมองดูแผนที่ แล้วก็ชี้ไปยังตำแหน่งหนึ่ง แล้วพูดว่า “พวกคุณไม่นึกถึงกองทัพเพลิงไฟ กองทัพที่อ่อนแอที่สุดนี้บ้างหรือ?”

ประโยคนี้ ทำเอาทุกคนเงียบเสียงไป

ไม่มีใครนึกถึงกองทัพนี้

เพราะว่า มันอ่อนแอมาก

“สถานการณ์ในตอนนี้ สิ่งที่ทำให้คนคิดไม่ถึงมากที่สุด ถึงจะเป็นโอกาสที่ดีที่สุด ทหาร ถ่ายทอดคำสั่งไป ให้หูหรงและฝางจงเทียนกำจัดทหารกองทัพนี้เสียให้สิ้น” จงชิวสั่งการ

แต่ว่า ทำให้ทุกคนเบาใจลงมาหน่อย

เพราะว่ากองม้าพิชิตฟ้าไม่ได้ถูกส่งออกไป

กองม้าพิชิตฟ้าไม่ได้ใช้งาน อย่างนั้นก็ยังไม่ได้ตัดสินใจที่จะลุ้นในครั้งนี้

ส่วนในสนามรบทางใต้ หูหรงยังคงรั้งทัพกับซูหมิงเจ๋ออยู่ พอได้คำสั่งเข้ามา ว่าให้กำจัดกองทัพเพลิงไฟ สีหน้าก็แปลกๆ ขึ้นมา จากนั้นก็สั่งการไปว่า “ถอย ไปกำจัดกองทัพเพลิงไฟ”

เขาไม่รู้ว่าเพราะอะไร

ไม่รู้จริงๆ

แต่ว่า เบื้องบนสั่งมาแบบนี้ เขาก็ไม่มีเวลาได้ปรึกษากัน ก็เลยรีบถอย

ทำเอาซูหมิงเจ๋อมึนงงอยู่ตรงนั้น เขาไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร แต่ว่ารีบพูดขึ้นมาว่ากวนหล้าง “บางที กองทัพเพลิงไฟอาจจะดึงดูดพวกมันไป พวกเราก็จะต้องรีบตามไป ด้านหน้าสู้กันแล้ว ผมรู้สึกไม่ค่อยดีเสียเท่าไร”

“ฆ่า！”

ซูหมิงเจ๋อก็ไม่ทันใดพิจารณา โอกาสนี้หาได้ยาก

ทันใดนั้น กองทัพที่เหลือ4-5แสนคนนี้ ก็เริ่มเคลื่อนไปทางหน่วยทหารจอมพลของฝั่งศัตรู

เวลานี้

ที่หน่วยทหารจอมพลของหนานเยว่ กำลังหทาร3แสนคน ถูกล้อมไว้4ด้าน ด้านเหนือเป็นกองมังกรฟ้าแสนคน ฝั่งตะวันตกทหารม้าเป่ยโจว5หมื่นคน ตะวันออกทหารม้าหมาป่า5หมื่นคน ฝั่งใต้กองทัพของซูหมิงเจ๋ออีก4หมื่นคน