บทที่ 515 ร้านปิ้งย่างของหลิวเสี่ยยี่

บนเรือลำหนึ่งในแม่น้ำ

“อ๊าก！”

ติงเจ๋อถูกช่วยขึ้นมา มีคนช่วยผายปอดให้กับเขา เขากำลังอ้วกอย่างหนักบนเรือ หลังจากอ้วกเสร็จ ติงเจ๋อก็ฟุบลงที่บนเรือ นอนหายใจเข้าลึกๆ

รอดชีวิตแล้ว

เขารอดชีวิตมาแล้วจริงๆ

แต่ว่า ในแววตาของเขาไม่ใช่ความยินดีที่รอดชีวิตมา แต่เป็นความโกรธแค้นอย่างหนัก ตะโกนอยู่บนเรือว่า “ไอ้หนู ครั้งนี้ฉันรอดชีวิตมาได้ อย่างนั้นฉันก็จะทำให้แกต้องตาย”

เขาเกือบจะตายไปแล้ว

เขาเป็นใคร คุณชายตระกูลติง คุณชายตระกูลใหญ่ของเมืองเปียนไห่แห่งนี้ ฐานะสูงส่ง แต่เกือบถูกไอ้คนจนนั้นทำให้ตาย

เขาฐานะอะไร

แล้วไอ้คนจนนั้นมันฐานะอะไร ถึงได้กล้าลงมือกับเขา

“นี่ เอาโทรศัพท์มาให้ฉันยืมสิ”

ติงเจ๋อตะคอกใส่คนพายเรือด้านข้างที่อยู่บนเรือ

คนพายเรือคนนั้นขมวดคิ้ว

กิริยาอะไร

พวกเขาช่วยเจ้าคนนี้ขึ้นมา แต่แลกมาด้วยการออกคำสั่งใส่

เขาไม่ได้สนใจคนๆนี้

ติงเจ๋อเห็นว่าลูกเรือคนนั้นไม่สนใจเขา จึงโมโหขึ้นมาทันที “นายหมายความว่ายังไง นายรู้มั้ยว่าฉันเป็นใคร? เอาโทรศัพท์มาให้ฉัน ไม่อย่างนั้นฉันให้นายเจอดีแน่”

ทุกคนต่างไม่สนใจเขา

เขาก็ยังพูดไม่หยุด

แต่ว่า มีคนฟังแล้วรำคาญ จึงพูดว่า “เสียงดังจริงๆ พวกเราโยนมันลงไปอีกครั้งกันดีมั้ย ยังไงซะก็ไม่มีกล้องวงจรปิดเห็นว่าพวกเราช่วยมันขึ้นมา”

“เป็นความคิดที่ดี”

มีคนลูกเรือเห็นด้วย

แน่นอนว่าโยนลงไปนั้นเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว พวกเขาล้วนเป็นแค่คนธรรมดา ไม่ได้เสียสติขนาดนั้น แต่ว่าใช้ข่มขู่เจ้าคนนี้ที่คอยเอาแต่พูดมากอยู่ตอนนี้ก็ได้อยู่

ส่วนติงเจ๋อที่เมื่อได้ยินว่าจะโยนเขาลงไป ใบหน้าที่ซีดอยู่แล้วก็ซีดขาวขึ้นไปอีก

ความหวาดกลัวเช่นนั้น

เขาไม่อยากจะพบเจอกับมันอีกจริงๆ

จึงได้หุบปากในทันที กิริยาก็เปลี่ยนเป็นดีขึ้น สุดท้ายก็ทำทุกวิถีทาง สัญญาว่าจะให้เงินสามพันแลกกับการโทรศัพท์ครั้งหนึ่ง และเมื่อได้โทรศัพท์มาแล้ว เขาก็รีบระบายทุกข์ทันที

“ลุงหวางครับ ผมเกือบจะถูกคนเขาตีตายแล้ว….รีบไปจับตัวมันเลยครับ…”

เขากำลังคร่ำครวญ

ลุงหวาง

เป็นหนึ่งในคนขอสถานีตำรวจ มีความสัมพันธ์ที่ดีกับตระกูลเขามาก ปกติมอบของให้เขาไปไม่น้อย ไม่อย่างนั้นเขาก็คงไม่ถึงขั้นเพิ่งเข้าไปแล้วก็ได้ออกมาเลย ถึงขั้นที่ไม่ได้ลงบันทึกด้วยซ้ำ

ไม่รู้จักหน้าเลยเข้าใจผิดกัน！

หลังจากที่ได้รับการรับประกันจากลุงหวางแล้ว รอยยิ้มของเขาก็ดุร้ายขึ้นมา “ไอ้หนู แกสู้เก่งไม่ใช่งั้นหรอ แล้วจะสามารถสู้กับรัฐบาลต้าหัวได้หรือเปล่า ครั้งนี้ ฉันจะต้องให้นายทรมานทั้งเป็นแน่นอน”

เขาไม่รู้

ฉินเฟิงไม่เพียงแต่สามารถสู้กับรัฐบาลได้ แล้วเขายังเป็นอันดับหนึ่งของรัฐบาลด้วย

ตำรวจเองก็เป็นทหาร อยู่ภานใต้ขอบเขตอำนาจของเขา

……

เวลาช่วงบ่าย ฉินเฟิงอยู่ที่รอบข้างตึกเทียนฮัวตลอด สำรวจอยู่รอบด้าน

ลองดูว่าจะมีอะไรไม่คาดคิดหรือไม่

และเมื่อใกล้ถึงช่วงค่ำก็มีเบอร์หนึ่งโทรเข้ามา

“ฮัลโหล”

ฉินเฟิงรับสาย

“คือว่า ฉันเป็นผู้หญิงคนที่วันนี้นายช่วยบนรถเมล์ ขอบคุณนายมาก บอกแล้วว่าคนนี้เลี้ยงปิ้งย่างนาย นายอยู่ที่ไหน ให้ฉันไปรับมั้ย?”

ภายในสายก็คือเสียงของหลิวเสี่ยยี่

เธอยังจำเรื่องนี้ได้