บทที่ 553ติงป่าวซาน “ใจกูก็สลายเหมือนกัน！”

ก็คือฉีหยุนนั่นเอง

ที่ตระกูลเติ้ง อาจจะมียอดฝีมือของตระกูลซือหม่า ฉีหยุนสู้ได้ แต่อาจจะปกปิดร่องรอยตนเองไม่ได้ พอถึงตอนนั้นถ้าแหวกหญ้าให้งูตื่นก็จะลำบาก ดังนั้นครั้งนี้ ฉีหยุนก็เลยถูกฉินเฟิงส่งตัวเข้ามาแอบแฝงด้วย

ครั้งนี้ ทั้งตระกูลเติ้งวุ่นวายกันไปหมด

ไม่มีใครสังเกตฉีหยุน

เป็นโอกาสของฉินเฟิงพอดี

พอหลังจากแอบเข้ามาในเขตบ้านของตระกูลเติ้งได้แล้วนั้น เขตบ้านกว้างใหญ่มาก พวกนักฆ่าและพวกจิ๊กโก๋ก็ไม่มีใครควบคุมดูแล ไปปล้นแย่งชิงเงินกัน ตอนนี้การโจมตีก็เลยไม่ได้รุนแรงแล้ว

และหลังจากนั้น15นาที ฉีหยุนก็ออกมา

มายังข้างๆ ฉินเฟิง แล้วรายงานว่า “นายพลครับ ด้านในมีคนของตระกูลซือหม่า มีคนแก่หนึ่งคน คนหนึ่งหนึ่งคน คนแก่น่าจะอายุประมาณ80แล้ว แก่มาก แต่ก็แข็งแกร่งมาก เป็นยอดฝีมือชั้นเจ็ด ส่วนคนหนุ่ม อายุ20กว่าๆ พูดจาไม่ธรรมดา ท่าทางนิ่งมั่นคง แต่ในสายตามีความเย่อหยิ่ง เหมือนว่าจะมีฐานะสูงส่ง”

“คนแก่นั้น พวกเราไปสืบข้อมูลเอาได้ เป็นผู้น้ำตระกูลซือหม่าในตอนนี้คือฝั่งสายเลือดของซือหม่าเจียฉื้อ ถือว่าเป็นผู้อาวุโสที่แข็งแกร่งมากในตระกูลซือหม่า แต่ว่าตอนนี้มาปกป้องคนหนุ่มคนนั้น ส่วนคนหนุ่มคนนั้น พวกเรากลับหาข้อมูลไม่ได้ ลูกหลานในตระกูลซือหม่าพวกเราหาข้อมูลมาหมดแล้ว ไม่มีคนคนนั้นอยู่ ซือหม่าเจียฉื้อมีลูกชายแค่สองคน ลูกชายคนโตของเขาตายที่หนานโจว คนรองเพิ่งอายุ7ขวบ ไม่ตรงกัน”

“แต่ว่า ผมยังได้ยินคนที่แก่เรียกคนหนุ่มว่า นายน้อย ด้วยครับ”

ฉีหยุนก็เล่าเรื่องที่ได้ยินออกมาอีกครั้ง

“นายน้อยงั้นหรือ? มีเพียงลูกชายของซือหม่าเจียฉื้อเท่านั้น ถึงจะควรได้เป็นนายน้อย ถึงแม้จะตายไปแล้ว1คน เหลืออีกคนก็ยังเด็กอยู่ แต่บางทีซือหม่าเจียฉื้ออาจจะมีอะไรหลบซ่อนไว้ เช่นลูกชายที่ลักลอบให้กำเนิดออกมา ซือหม่าเฉินเคยบอกไว้ ว่าคนสืบทอดของตระกูลซือหม่าได้ตายไปเกือบหมดแล้ว เหลือเพียงคนเดียว แต่ซือหม่าเจียฉื้อไม่ยอม คงจะต้องทำอะไรบางอย่างแน่！”

ฉินเฟิงครุ่นคิด แล้วก็พูดออกมาเบาๆ

ถ้าซือหม่าเจียฉื้อไม่มีลูกชายมาสืบทอด อย่างนั้นสายเลือดฝั่งของเขาก็จะต้องตกต่ำ

ดังนั้น ซือหม่าเจียฉื้อก็เลยไปเอาตัวลูกชายที่ลักลอบให้กำเนิดกลับเข้ามา

เพื่อแย่งชิงตำแหน่งผู้สืบทอดของตระกูลซือหม่า

ส่วนจะใช่หรือไม่นั้น ก็ต้องสืบหากันต่อไป

แต่ว่า ฉินเฟิงก็เปิดหน้ากากออก เผยให้ใบหน้าของเขา “ข่าวคราวเราก็ได้รวบรวมแล้ว ความวุ่นวายนี้ก็ควรจะจบลงได้แล้ว ถ้าจะให้สองคนนี้ถูกเปิดเผยตัวตน บางทีตระกูลซือหม่าอาจจะตัดสองคนนี้ทิ้งเสียเลยก็ได้”

นี่คือเบาะแสเดียวที่มี

ไม่อาจจะให้สองคนนี้ถูกเปิดโปงได้

ดังนั้น ฉินเฟิงก็เลยออกมาจากการต่อสู้ครั้งนี้ ไม่นานก็มาถึงที่ตระกูลติง

ใช่

ตระกูลติง

ฉินเฟิงเข้าไปทางประตูหลัก โดยไม่ต้องหลบซ่อน ให้สายสืบที่หลบซ่อนอยู่บริเวณใกล้ๆ ตระกูลติงได้เห็น ส่วนบอดี้การ์ดที่หน้าประตูก็เห็นแล้วว่าฉินเฟิงเข้ามา เลยตะโกนว่า “ฉินเทียน ฉินเทียนมันบุกเข้ามาแล้ว！”

ฉินเทียนบุกเข้ามาแล้ว

ตอนนี้ฉินเฟิงมีชื่อว่าฉินเทียน

คนที่จัดการติงเจ๋อจนพิการ

“มารนหาที่ตาย”

ที่ประตู มีแม่ทัพของตระกูลติงคนหนึ่ง มีชื่อว่า MK เขาเป็นทหารรับจ้างนานาชาติที่ปลดประจำการแล้ว ท่าทางเอาเรื่อง สายตาเผยเป็นเส้นเลือดแดงก่ำ มองมาทางฉินเฟิง “มึงกล้านักนะ พวกกูกำลังหาตัวมึงอยู่พอดี ไม่คิดว่ามึงจะบุกเข้ามาเอง รนหาที่...........”

แต่ว่า

เพิ่งได้พูดถึงตรงนี้ ก็ตายเสียแล้ว

เพราะว่า ไม่รู้ว่าฉินเฟิงเข้ามาบีบคอของเขาตอนไหน แล้วก็ออกแรงบีบ เสียงดังแคร็ก จากนั้นMKก็ร่วงลงพื้นด้วยสีหน้าตายตาไม่หลับ

เขายังไม่ทันพูดจบเลย

ก็ตายเสียแล้ว

“หนวกหู”

ฉินเฟิงพูดออกมาแค่สองคำ

เสียงดังมาก

ดังนั้นก็เลย ฆ่ามึงทิ้งเสีย！

“พวกมึงล่ะ？”

จากนั้น ฉินเฟิงก็ใช้สายตาที่เยือกเย็น กวาดมองไปยังบอดี้การ์ดที่เหลือ

ถึงแม้บอดี้การ์ดพวกนั้นจะเป็นงานดี แต่พวกเขาก็ตกใจกับสิ่งที่ได้เห็นเหมือนกัน MKคนนั้นเป็นทหารรับจ้างปลดประจำการที่แข็งแกร่งไม่น้อย แต่ว่าตอนนี้ กลับถูกจัดการไปแล้ว

ยังไม่ทันได้ดิ้นรนอะไรเลยแม้แต่น้อย