บทที่ 554 จบสงคราม

ไม่เหมือนกันงั้นหรือ?

ไม่เหมือนกันตรงไหน?

เหมือนหมดทุกอย่าง อย่างไรเสียต่งซินหยวนก็บอกตามลักษณะของฉินเฟิงไป นอกจากตัวฉินเฟิงเอง ก็ไม่มีใครเหมาะสมกับรูปพรรณสัณฐานนี้แล้ว แต่ว่า ติงป่าวซานก็เหมือนหมาที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย

พวกเขาไม่เคยนึกถึงเลยว่า หมอเทวดาจะเป็นฉินเฟิง

ไม่เคยคิดเลย

ต่อให้เขามองรูปนั้นทุกวัน แต่ติงป่าวซานไม่เคยคิดเลยว่าฉินเทียนจะเป็นหมอเทวดาคนนั้น พอตอนนี้พูดแบบนี้ ก็พบว่าเหมือนกันจริงๆ

“แล้วคนที่กูซ่อนตัวไว้ทุกๆ ชั้นล่ะ”

ติงป่าวซานใจสลายจริงๆ

เขาใช้กำลังส่วนใหญ่ซ่อนตัวไว้โจมตีในทุกๆ ชั้น เพื่อที่จะขวางฉินเทียนไว้ แต่ว่า ตอนนี้กับดักที่เขาเสียแรงและเวลาจัดการวางแผนทั้งหมด มันไม่เกิดประโยชน์อะไรเลย

“เข้ามาปกป้องกู”

ทันใดนั้น ติงป่าวซานก็ตะโกนเสียงดัง แล้วก็วิ่งหนีไปด้านหลัง

ข้างกายเขามีบอดี้การ์ดเก่งๆ อยู่4-5คน

แต่ว่า เขาเพิ่งก้าวออกไปได้ก้าวเดียว แค่ก้าวเดียวเท่านั้น ก็มีคนมาจับหัวใหล่ของเขาไว้ “จะไปไหนเล่า?”

“นี่มึง！”

สายตาของติงป่าวซานค่อยๆ เผยความหวาดกลัวออกมา จากนั้นพอหันไปมอง ก็เห็นใบหน้าของฉินเฟิง แล้วก็พวกบอดี้การ์ดที่ร่วงลงพื้นไปหมดแล้ว เขาเพิ่งได้ก้าวออกมาแค่ก้าวเดียวเท่านั้นเอง

ก็ถูกจับตัวได้แล้ว

“ฉินเทียน มึงมาทำร้ายลูกชายกูก่อน กูยังไม่ทันได้ทำอะไรมึงเลย มึงจะทำแบบนี้จริงๆ ใช่ไหม?”

ติงป่าวซานกำลังยื้อเวลา

เพียงแต่ว่า ฉินเฟิงก็ส่ายหัวพูดไปว่า “พูดเรื่องพวกนี้มันจะมีประโยชน์อะไร? กูเป็นนักฆ่า เป็นนักฆ่าที่ไร้ความรู้สึก ถ้าไม่ตัดไฟเสียต้นลม เดี๋ยวก็เกิดปัญหาตามมาได้ ไม่ใช่หรือไง”

มีอะไรที่มันถูกผิดล่ะ

ติงป่าวซานก็รู้ดี เขาเองก็ไม่ได้เป็นฝั่งที่ถูกต้อง

ทำไมฉินเฟิงต้องทำร้ายติงเจ๋อ ก็ไม่ใช่เพราะว่าติงเจ๋อจะฆ่าเขาหรอกหรือ ฉินเฟิงก็แค่แข็งแกร่งกว่าเท่านั้น ถึงได้มองว่าติงเจ๋อถูกทำร้าย

ฉินเฟิงไม่เคยคิดว่าอะไรคือถูกอะไรคือผิด

เขาทำตามจิตสำนึกในหัวใจตนเอง！

ใช่แล้ว

จิตสำนึกในหัวใจตนเอง ปกป้องบ้านเมือง กวาดล้างความวุ่นวาย ช่วยประชาชน ทำให้บ้านเมืองสงบ ปกป้องพื้นที่ของต้าหัว นี่ก็คือจิตสำนึกในหัวใจของฉินเฟิง

“กูรู้ว่ามึงคิดจะยื้อเวลา แต่บอกตามตรง ต่อให้พวกมันเข้ามา ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของกระบี่ของกูหรอก อย่างไรเสียพวกกุ้งหอยปูปลาอย่างพวกมึง มันเทียบกับกองทัพหนานเยว่นับล้านคนไม่ได้เลย”

ฉินเฟิงพูดที่ข้างหูของติงป่าวซาน

ในตอนนี้ติงป่าวซานก็ตาโตออกมา “กองทัพหนานเยว่.....นับล้านคน！”

เขาไม่เหมือนกับสือเหมิ่ง เขาได้รับข่าวสารรอบด้าน เพราะเป็นถึงนักธุรกิจ ดังนั้นเขารู้ดีว่าก่อนหน้านี้ที่หนานโจวเกิดอะไรขึ้น และรู้ว่าใครคือคนที่ใช้กระบี่เดียวข่มขวัญกองทัพหนานเยว่นับล้านคนได้

ก็คือ ฉินเฟิง！

หรือฉายา เทพสงครามอันดับหนึ่งของต้าหัว

“เทพ……เทพ……”

ยังไม่ทันพูดจบ ที่ลำคอของเขาก็มีครอบเลือดไหลออกมา เสียงดังตุบ ร่วงลงพื้นไป สีหน้าไม่เหมือนกับคนอื่นที่ตายไป ตอนที่ติงป่าวซานร่วงลงไปนั้น สายตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

เพราะก่อนที่เขาจะตาย เขาได้รู้ฐานะของคนคนนี้

เทพสงคราม！

คนที่บัญชาการกองทัพต้าหัวนับล้าน มีอำนาจเหนือใคร แค่บารมีคนเดียวก็ข่มขวัญประเทศรอบข้างได้หมด ให้พวกนั้นหวาดกลัวจนหัวหด บุคคลแบบนี้มาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าเขา

ตายไปก็ไม่เสียชาติเกิดแล้ว

“ให้มึงได้รู้ความจริงนี้ ก็เพราะว่าครั้งนี้มึงช่วยกูได้เยอะเลย จะได้ไม่ต้องตายไปอย่างไม่รู้เรื่องอะไร”

ฉินเฟิงก็เก็บกระบี่ตนเอง