บทที่ 562 ซือหม่ากูปรากฏตัว

มันเป็นเพราะแบบนี้เอง ผู้หญิงคนนี้ ถึงทิ้งเธอไป

ในที่สุดเธอก็เข้าใจ

"อืม เข้าใจก็ดี"

ฉินเฟิงพยักหน้า คุณพี่ ในที่สุดคุณก็เข้าใจสักที ถ้าไม่เข้าใจอีก ฉันก็ไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไรแล้ว

"เยว่หัว วุ่นวายอะไรกัน ฉันยังต้องพาฉินเทียนไปเจอคนอื่นอีก"

โจ้วเหวินหัวที่อยู่ข้างๆ ก็พูดออกมา

ภายนอกเขาเป็นประธานของตึกเทียนฮัว อันที่จริงเขาก็แค่เป็นคนที่เล่ห์เหลี่ยม โจ้วเหวินหัวเป็นคนที่มนุษยสัมพันธ์ดีเป็นคนมีเส้นสาย มันเป็นเรื่องจริงไม่ใช่เรื่องตลก ในเปียนไห่ไม่ว่ากับใครเขาก็มีเส้นสายอยู่บ้างไม่มากก็น้อย

นี่เป็นเหตุผลที่ ติงป่าวซานไม่กล้าแตะต้องเขาในตอนแรก

แต่ว่าตอนนี้ เขากล้าและยอมที่จะเสียทุกอย่างเพื่อสู้แล้ว

"หึ"

เติ้งเยว่หัวกอดแขนยืนอยู่ข้างๆ มองฉินเฟิงอย่างเย็นชา

“ไปเถอะ ไอ่น้องฉิน”

โจ้วเหวินหัวพาฉินเฟิงไปด้วยสีหน้าที่เป็นมิตร เมื่อเขาไปถึงที่หมาย พวกเขาได้พบกับผู้ชายคนนั้น เขามีอายุประมาณยี่สิบต้นๆ บุคลิกของเขาดูด้อยกว่าโจ้วเหวินหัว แต่ก็มีพลังอย่างมาก ราวกับมังกรที่ขดตัวอยู่ในขุมนรก หากเขาเผยตัว จะพุ่งทะยานสู่ฟ้า ไม่มีใครสามารถต้านทานได้

เขาเผยกลิ่นอายของผู้ที่อยู่หนือกว่าออกมา แววตาของเขาดูสงบ แต่แฝงไว้ด้วยความสง่าน่าเกรงขาม

คนส่วนใหญ่ ไม่กล้าแม้แต่จะสบตาเขา

“ดูเหมือนว่า ซือหม่าเจียฉื้อจะเลี้ยงดูลูกนอกสมรสคนนี้เป็นอย่างดี บุคลิกเขาดี แต่กลิ่นอายของมังกรขดตัวในขุมนรกจะพุ่งทะยานสู่ฟ้าน่ะเหรอ ฉันทุบฟ้าทิงไปแล้ว ดูซิว่ามันจะพุ่งไปไหน”

ฉินเฟิงคิดในใจอย่างเงียบ ๆ

บริวารตระกูลสีมาถือทุกอย่างจองท่านนี้แล้วล่ะ

“นี่คือหม่ากู เป็นชายที่มีอิทธิพลมาก อายุเท่าไหร่นั้น ฉันขอไม่พูด” โจ้วเหวินหัวพูดด้วยความรู้สึกที่ลึกลับ

หม่ากู

ซือหม่ากู

ฉินเทียน

ฉินเฟิง

สองคนนี้ เป็นเจ้านายที่ไม่มากเรื่อง

อย่างไรก็ตามคนรอบข้าง ไม่มีใครให้ความสำคัญกับคนนี้ ที่จริงแล้วโจ้วเหวินหัวบอกว่าเขาเป็นคนที่มีอิทธิพล โจ้วเหวินหัวไม่ได้มีอิทธิพลอะไรขนาดนั้น สิ่งที่เขาพูดมีอะไรน่าเชื่อถือล่ะ เผลอๆเขาอาจจะเป็นแค่ลูกคนรวย

ไม่มีใครให้ความสำคัญกับเขา

แต่ทันใดนั้น มีชายหญิงคู่หนึ่งบุกเข้ามา ผู้หญิงคนนั้นหว่านแขนผู้ชายเอาไว้ เดินมาทีละก้าว มองไปที่ฉินเฟิง และพูดอย่างภาคภูมิใจ "เฮ้ วันนี้ คุณจะทำยังไง คนข้างๆฉัน คือนายน้อยของตระกูลเติ้ง ชื่อเติ้งไค มีเขาอยู่ เมื่อวานนายปกป้องเติ้งเยว่หัว วันนี้คงทำไม่ได้แล้ว”

ผู้หญิงคนนี้ คือลู่ซินหาน

และชายคนนี้ เป็นนายน้อยของตระกูลเติ้งจริงๆ คือคนที่ลู่ซินหานหาเขาเมื่อคืน เธอรู้จักเติ้งไคคนนี้ และมันเกิดขึ้นที่เติ้งไค ผู้นี้ปรารถนาความงามของเธอเช่นกัน วันนี้เธอก็เลยพาเติ้งไคมาด้วย

มีเติ้งไคอยู่ด้วย นี่เป็นถึงนายน้อย ไม่มีใครสามารถมาเทียบได้

สถานะของเติ่งเยว่หัวในตระกูลเติ้งนั้น ไม่ค่อยสูงมาก

อย่างน้อยก็ไม่ดีเท่าเติ้งไคคนนี้

"หึ"

ข้างๆ เติ้งเยว่หัวที่กอดมือ มองดูทั้งหมดนี้ เธอรู้ตั้งแต่ตอนเช้าแล้ว แต่ว่าเธอยังคิดอีกว่า เธอจะช่วยฉินเทียน อีกอย่างเขายังเป็นพี่ชายของเธอ เลยต้องให้หน้าตัวเองหน่อย

แต่ว่า ดันพบว่า ฉินเฟิงกับสวี่ซวนซวนจับนั้นมือกัน

เธอจะบ้าตายอยู่แล้ว

ยังช่วยอีก?

เป็นไปไม่ได้!

แต่ว่า เธอก็ไม่ได้ไปไหน ก็เลยได้แต่สังเกตการณ์อยู่ข้างๆ

อย่างไรก็ตาม สถานการณ์ต่อไป มีบางอย่างที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้นในห้องโถง ซึ่งลู่ซินหานต้องการเยาะเย้ยอะไรบางอย่าง แต่ว่า ก็มีเสียงดังขึ้น เขาตบเข้าไปที่หน้าของลุ่ซินหานเต็มๆ

ตบเข้าจังๆไม่มีพลาด

ตบเข้าอย่างจัง