บทที่ 563 แสดงต่อไป

ใช่

เขาแกล้งทำ

“ฝีมือพอใช้ได้”

ชายชราเอามือไขว้หลัง ยิ้มอย่างเย็นชา จากนั้นก็ยกมือ ปล่อยพลังออกมาอีกครั้ง เสียงดังตูม ฉินเฟิงมีมือแค่ข้างหนึ่งที่อยู่บนพื้น และเหงื่อที่เย็นยะเยือกก็หยดลงมา

เหมือนกับว่าจะทนไม่ไหวแล้ว

“ฉันบอกแล้ว มาเป็นลูกน้องฉัน ฉันให้คุณได้ทุกอย่าง ไม่อย่างนั้น คุณจะต้องตาย”

หม่ากูเดินเข้ามาทีละก้าว ดวงตาของเขาเย็นชา

"ไม่"

ฉินเฟิงกัดฟัน และวางมือทั้งคู่ลงบนพื้น สีหน้าไม่ค่อยดี แกล้งทำสีหน้าที่ดูทรมาน “ทำไม ฉันสามารถให้คุณได้ทุกอย่าง ความแข็งแกร่ง พลังและผู้หญิง”

หม่ากูเดินไปข้างหน้าฉินเฟิง ทำตัวสูงส่ง มีสายตาที่เย่อหยิ่ง

“จะพิสูจน์ยังไง!”

ฉินเฟิงหายใจเข้าลึก ๆ และพูด

ดวงตาของหม่ากูสว่างมีแสงประกายแวบผ่าน เขาพูดมาแบบนี้ เพื่อพิสูจน์ว่าเขาทนไม่ได้แล้ว เขายกมือขึ้นทันที และชายชราที่อยู่ข้างหลังเขาก็ปล่อยพลังอีกครั้ง มีเสียงกึกดังออกมาจากร่างกายฉินเฟิง

เสียงกระดูกหัก

อย่างไรก็ตาม ฉินเฟิงยังคงยึดมั่นและไม่ล้มลง "ไม่... พอ!"

"ไม่เลว"

หม่ากูมองไปที่ฉินเฟิงด้วยความชื่นชมในดวงตาของเขา สมกับที่จะมาเป็นลูกน้องเขา ทันใดนั้นเขาก็เข้าไปใกล้ๆหูของฉินเฟิง และพูดอย่างเงียบ ๆ "ถ้าอย่างนั้นเพิ่มนามสกุลของฉันซือหม่าเข้าไปล่ะ ซือหม่ากู นายน้อยของตระกูลซือหม่า! "

หลังจากพูดแบบนี้ สีหน้าของฉินเฟิงก็สร้างความประหลาดใจอย่างมาก

แน่นอน ว่าแกล้งทำ

อย่างไรก็ตาม เขาเดาถูก

ถ้าเป็นบุตรนอกสมรสของซือหม่าเจียฉื้อ ก็ไม่ผิดที่จะบอกว่าเขาเป็นนายน้อย ลูกชายของผู้นำครอบครัวก็คือนายน้อย และไม่มีความขัดแย้งกับตำแหน่งทายาทคนแรก

"แบบนี้ ก็พอได้แล้ว"

ซือหม่ากูก้มหน้าลงและพูดอย่างเงียบ ๆ

“ตระกูลซือหม่ามีอิทธิพลมากอยู่แล้ว แต่มีเทพสงครามอันดับหนึ่งในต้าหัวกำลังจับตามองตระกูลพวกแกอยู่ ไม่ช้าก็เร็วตระกูลแกก็จะจบสิ้น!” ฉินเฟิงกัดฟันและยึดมั่น ก็ได้พูดคำนี้ออกมา

คำพูดของทั้งสองคนนั้น ไม่มีใครสนใจ เลยไม่มีใครได้ยินที่เขาพูด

ถ้ามีคนได้ยิน จะต้องตกตะลึงแน่นอน

เพราะว่า ตระกูลซือหม่า ตระกูลนี้ถือได้ว่าเป็นตระกูลโบราณที่เก่าแก่ที่สุดในต้าหัว ทรงอิทธิพลที่สุด และอิทธิพลของพวกมันก็แผ่ขยายไปทั่วเหนือและใต้ และเกือบจะกวาดล้างต้าหัวได้

หาไม่มีฉินเฟิงมาขัดขว้าง

ตามแผนของตระกูลซือหม่า ต้าหัวก็จะถูกกวาดล้างไปทั้งหมดทำลาย

จากนี้จะได้เห็น ความเข้มแข็งของตระกูลซือหม่า

"พอแล้ว"

ซือหม่ากูยกมือขึ้น จากนั้นพลังของชายชราก็สิ้นสุดลงทันที และแม้ว่าจะจบลงแล้ว ฉินเฟิงก็ไม่ได้ล้มลง แต่เพียงแค่จับไว้ ซือหม่ากูก็ย่อตัวลงมา มองไปที่ฉินเฟิงและพูดว่า "ฉันจะพิสูจน์ให้คุณดู ตระกูลซือหม่าให้ดู เทพสงครามนะเหรอ ก็ไม่น่าจะเกรงขามอะไรเลย"

เขารู้ว่าฉินเฟิงสั่น

ต่อไป เขาแค่ต้องการแสดงว่าตระกูลซือหม่ามันแกร่งขนาดไหน แล้วทุกอย่างก็ไม่ใช่ปัญหาอีกเลย

“ใครก็ได้ ส่งเขาไปรักษาแขนหน่อย”

ซือหม่ากูยกมือขึ้น และเจ้าหน้าที่ทางการแพทย์หลายคน ก็พาฉินเฟิงออกไป ในขณะนั้นแม้ว่าหลายคนจะมองไม่ออก แต่ความจริงแล้ว กระดูกของฉินเฟิงหักเป็นจำนวนมาก

อวัยวะภายในทั้งหมดได้รับบาดเจ็บ

เขาใช่แรงทั้งหมดที่เหลือ อดทนไว้

แน่นอนว่า เขาก็แกล้งทำเหมือนกัน