บทที่ 564 หาเจอตระกูลซือหม่าแล้ว

ตกดึก หมอก็มาตรวจร่างกายฉินเทียนอีกรอบ พูดอย่างประหลาดใจ "อืม ร่างกายของคุณ แข็งแกร่งกว่าที่ฉันคิดไว้มาก เกือบจะหายดีแล้ว"

“ขอบคุณสำหรับคำชมครับ”

ฉินเฟิงลุกขึ้นจากเตียงในโรงพยาบาล แล้วค่อย ๆ ติดกระดุม

เขาเดินออกไป ซือหม่ากูและชายชราคนนั้นอยู่ข้างนอก ซือหม่ากูพูดพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา "ไปกันเถอะ"

"ครับ"

ฉินเฟิงตอบอย่างเย็นชาว่า 'ครับ'

สู้เขาไม่ได้แต่ก็ไม่ยอม

ไม่นาน หลังจากออกจากโรงพยาบาล ก็มีรถจากัวร์สีดำจอดอยู่ด้านนอก มีคนเปิดประตู ซือหม่ากูนั่งข้างหน้า เขาและชายชราคนนั้นนั่งข้างหลัง

ปัง

ชายชราชำเลืองมองมาที่เขา จากนั้นฉินเฟิงก็สัมผัสได้ว่า สีหน้าของเขาไม่ดี

“ขอโทษด้วยนะ มีความลับบางอย่าง ที่ฉันยังบอกคุณไม่ได้”

เสียงของซือหม่ากูมาจากด้านหน้า

"อืม"

ฉินเฟิงตอบกลับ

แล้วแสร้งทำเป็นมองไม่เห็นอะไรเลย นั่งที่เบาะ อันที่จริง เขามองเห็นทุกอย่าง ชายชราตัวเล็กๆ แค่นี้ จะต้านเขาไหวได้อย่างไร

ลมปราณของเขา เหมือนดั่งมหาสมุทร

มหาศาลและไม่สั่นคลอน

แบบนั้นแหละ หลังจากขับรถไปสามชั่วโมง ก็ค่อยๆ เข้าไปในป่า แล้วเลี้ยวซ้าย เลี้ยวขวา และขับต่อไปเรื่อย ในที่สุด ก็ใช้เวลาเกือบห้าชั่วโมง กว่าจะถึงที่นั่น

อย่างไรก็ตาม ฉินเฟิงพบว่า พวกเขากำลังอ้อม

ที่ซึ่งสามารถไปถึงที่นั่นได้ภายในสองชั่วโมง แต่กลับกลายเป็นว่าเกือบห้าชั่วโมงกว่าจะถึง

ถนนบางสาย พวกเขาวิ่งหลายรอบ

ถ้าฉินเฟิงถูกปิดหน้าไว้จริงๆ เขาก็คิดไม่ออกจริงๆ หากเขาต้องการคำนวณเส้นทาง รู้สึกว่าเขาเดินทางมาไกลแค่ไหน เลี้ยวสองสามโค้ง เป็นสถานที่เขาไม่มีวันจะหาเจอ

แต่ว่า ปรากฏว่า ฉินเฟิงเฝ้าดูอยู่ตลอดทาง

วิลล่าพักร้อนหยางเต๋อ!

สถานที่นี้ เรียกแบบนี้

"ถึงแล้ว"

ซือหม่ากูพาฉินเฟิงเดินลงไป ชายชราคนนั้นแก้ผ้าปิดตาให้ฉินเฟิง แล้วให้ฉินเฟิงเห็นทุกอย่างที่อยู่ข้างหน้าเขา มันเป็นวิลล่า ข้างในนั้นมีสิ่งก่อสร้างมากมาย

ข้างในมีคนมาเที่ยววันหยุด

เป็นสถานที่พักผ่อน

"นี่คือสถานที่ท่องเที่ยว แต่ต้องจองเป็นส่วนตัว กำลังอยู่ในช่วงวันหยุด และโดยพื้นฐานแล้วทั้งหมดมาจากตระกูลซือหม่า" ซือหม่ากูแนะนำ "ในวิลล่าแห่งนี้ มีหลากหลายสถาบัน โรงเรียน และสนามกีฬาต่างๆ หอศิลปะการต่อสู้ และห้องกราบไหว้บรรพบุรุษ”

“ซือหม่ากูมาแล้ว”

“ลูกนอกสมรสผู้นำคนนั้นนะเหรอ?”

“อย่าเรียกว่าลูกนอกสมรส ระวังผู้นำได้ยิน โดนลงโทษ นี่คือนายน้อย ดังนั้นให้เกียรติหน่อย”

คนในตระกูลซือหม่า รู้ว่าซือหม่ากูมาที่นี่ พวกเขาจึงหารือกันทันที

เวลาตอนนี้ ฟ้าเริ่มมืดแล้ว

มีผู้ชายเดินเข้ามา ด้วยร่างกายที่ค่อนข้างอ้วน พูดด้วยเสียงที่สบาย "คุณเป็นลูกชายคนของพี่ใหญ่ ซือหม่ากูใช่ไหม? ดูผิวพรรณดีเหมือนผู้หญิง คุณสามารถเป็นทายาทได้ถ้าต้องการ แต่คุณต้องผ่านด่านอย่างหนึ่งก่อน คุณต้องมีลูกน้อง และอาจจะเป็นคุณ ภายในอายุสามสิบปี ในหอศิลปะการต่อสู้ เขาเคยประลองกับคนที่ผ่านขั้นหกมาแล้วแปดคน"

“คุณอา กฎของคุณ มีปัญหาหรือเปล่า ทำไมผมจำได้ว่า ผ่านขั้นห้ามาแล้วห้าคน ทำไมเป็นแปดแล้วล่ะครับ เข้าใจผิดอะไรหรือเปล่า”

ซือหม่ากูเลิกคิ้ว