บทที่ 567 คนที่คุกคามต้าหัว จะต้องตาย

“เฮอะ นายทำลายตระกูลซือหม่าไม่ได้หรอก นายยังไม่เจอความผิดปกติอะไรเลย ดูเหมือนว่ามีแค่รุ่นของเราที่อยู่ที่นี่ พวกมันมีหลายกลุ่ม แต่คุณจับได้แค่กลุ่มเดียวเท่านั้น”

ซือหม่าหัวเราะเยาะเย้ย

พวกเขาสามารถส่งต่อเป็นเวลาหลายพันปี และโดยธรรมชาติแล้วพวกเขาไม่ใช่มังสวิรัติ รุ่นของพวกเขาอยู่ในสถานที่แบบนี้ ในขนาดรุ่นก่อนๆ พวกซือหม่ายู่หลง ก็อยู่ในที่ลึกลับกว่า

นอกจากนี้ยังมีกลุ่มคนหนุ่มสาว นำโดยซือหม่าเฉิน ทายาทคนแรกของตระกูล

พวกเรา ตระกูลซือหม่าไม่มีวันโดนทำลาย

อย่างไรก็ตาม ในเวลานี้ ฉินเฟิงเดินไปที่ด้านข้างของเขาและพูดเบา ๆ ว่า “ใช่เหรอ แต่ฉันจำได้อย่างหนึ่งได้ ถ้าผู้นำตระกูลคุณตาย แสดงว่าทายาทคนแรกของคุณจะสืบทอดผู้นำตระกูลโดยทันที”

“ซือหม่าเฉิน! ซือหม่าเฉินเป็นคนของนาย!”

ในเวลานี้ ดวงตาของซือหม่าเจียฉื้อเบิกกว้าง และทันใดนั้นเขาก็พบว่าทำไมไม่มีใครรอดชีวิตยกเว้นซือหม่าเฉิน อีกอย่างรอบนี้ เทพสงครามก็หาพวกเราเจอได้

ต้องรู้ก่อนว่า ที่อาศัยของพวกเขา มีไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้

แม้แต่รุ่นน้องธรรมดาก็ไม่รู้

มีแค่ซือหม่าเฉิน ทายาทคนแรก ถึงจะมีสิทธิ์แบบนี้

แต่ว่า เขากลับกลายเป็นคนทรยศ

หากหลังจากการต่อสู้ครั้งนี้ ซือหม่าเฉินสืบทอดผู้นำตระกูล ตระกูลซือหม่าจะตกอยู่ในอันตรายได้!

“บิงโก คุณเดาถูก แต่น่าเสียดายที่ไม่มีรางวัลให้ ในอนาคตตระกูลซือหม่าจะถูกควบคุมโดยฉัน หรือไม่ก็โดนกำจัดทิ้ง”

ฉินเฟิงวางมือบนไหล่ของซือหม่าเจียฉื้อ

จากนั้น ซือหม่าเจียฉื้อก็ล้มลง ด้วยสีหน้าไม่เต็มใจ ก่อนหน้านี้เขารู้สึกเสมอว่า ต่อให้เขาตายไป ตระกูลซือหม่าก็ต้องอยู่รอด ทั้งรุ่นพี่และรุ่นน้อง

มีคนโตปกป้อง ตราบใดที่ยังมีเด็กที่โตขึ้น ตระกูลซือหม่าจะอยู่ต่อได้

แต่ว่า เขาไม่คิดเลยจริงๆว่า ซือหม่าเฉินจะทรยศ

มีไส้ศึก

เขาไม่พอใจ

อย่างไรก็ตาม ซือหม่าเฉินเป็นคนทรยศต่อตระกูลซือหม่า แต่สำหรับต้าหัว เขาเป็นคนที่ชดเชยความผิดพลาดของเขา และมีส่วนในสงครามหนานโจว แน่นอนว่า เขาไม่สนใจว่าจะเป็นความชอบธรรมหรือความชั่วร้าย

เขาสนใจแต่พ่อของเขาเท่านั้น

สนใจแต่ตัวเอง

“องครักษ์หมาป่า ฆ่ามัน!”

สิ้นเสียงคำสั่ง เสื้อคลุมสีดำมากกว่าหนึ่งโหลก็ปรากฏขึ้นรอบ ๆ พวกเขา ทั้งหมดนี้เป็นองครักษ์หมาป่าของฉินเฟิง และพวกเขาก็เริ่มต่อสู้กับตระกูลซือหม่า แน่นอน อีกฝั่งหนึ่งโดนสังหารทั้งหมด

พลังระดับสูงของตระกูลซือหม่าถูกกำจัดโดยฉินเฟิงแล้ว

ที่เหลือ องครักษ์หมาป่าสามารถรับมือได้

อย่างไรก็ตาม ในเวลานี้ รอบๆ แถวนี้ ก็มีเสียงระเบิดดังสนั่นไปทั่ว นี้เป็นพลังมากกว่าทหารหนึ่งแสนนาย ตอนนี้เขาต่อสู้กับคนอื่น และถูกบีบบังคับให้เผยพลังนี้ออกมา

"เริ่มสู้กันแล้วเหรอ?"

ฉินเฟิงกระโดดขึ้น พร้อมที่จะไปดู

เขาขอให้ฉีหยุน คอยคุ้มกันที่บริเวณรอบนอก มีคนจำนวนไม่มากที่ยังสามารถต่อสู้กับฉีหยุนได้

ตระกูลซือหม่านี้ หรือว่าจะมีผู้ยอดฝีมือคนอื่นๆอีก?

สักพัก ฉินเฟิงมาถึงที่ขอบ และเจอชายวัยกลางคนสวมเสื้อคลุมสีดำ พวกเขากำลังบุกไปข้างนอก แต่ถูกฉีหยุนขวางไว้

“น่าสนใจ น่าสนใจจริงๆ ตระกูลซือหม่ายังมีคนแบบนี้ด้วย”

ฉีหยุนหัวเราะ คว้ารากของต้นไม้จากพื้นดิน ดึงออกที่ละราก แล้วฆ่าเสื้อคลุมสีดำ

แต่ว่า เสื้อคลุมสีดำนั้นไม่ต้องการต่อสู้

เขาต้องการที่จะหนี

แต่สุดท้ายก็หนีไม่พ้น

“นายพลครับ หนุนหลังให้หน่อยครับ วันนี้ผม จะปราบผู้ชายคนนี้เอง” ฉีหยุนตะโกน ร่างกายที่ดูสูงใหญ่ แต่ว่าเขาไม่ช้าเลย ออกไปพร้อมกับกิ่งไม้ เข้าหาชายเสื้อคลุมสีดำ

ทั้งสองต่อสู้กันไปมา