ตอนที่ 69
บทที่ 69 ทรยศตระกูลอิ่น
October 22, 2026
อะไรนะ!
อิ่นซินนิ่งอึ้ง บนมือยังถือสัญญาฉบับหนึ่งไว้ ด้วยสีหน้าที่เหลือเชื่อ และถามในทันทีว่า: “พวกเราทำอะไร? ทำผิด ทำผิดอะไร?”
“แกยังไม่อยากยอมรับอีกเหรอ”
คุณท่านอิ่นซินสีหน้าเคร่งขรึม และพูดว่า: “อิ่นซิน เมื่อคืนนี้ฟางเย้นคุณชายฟางเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล แขนขาทั้งห้าหัก ไร้ผู้สืบสกุล บริษัทฟางซื่อกรุ๊ปต้องการให้พวกเรามอบตัวผู้กระทำความผิด และผู้กระทำความผิดคือแกและสามีเศษสวะคนนั้นของแก”
“ลูกสาว ทำไมลูกถึงได้เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ไม่นึกเลยว่าคุณชายฟางคนนั้นจะโดนทำร้ายจนกลายเป็นแบบนั้น ฉินเฟิงด้วย แกเป็นตัวซวย ตั้งแต่ที่แกมาก็เกิดเรื่องราวหลายอย่าง”
สีหน้าของอิ่นหยวนเป็นกังวลอย่างมาก
เขาเป็นผู้ชายคนหนึ่ง ให้ความสำคัญกับการสืบสานของตระกูล และบรรพบุรุษมากที่สุด นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมก่อนหน้านี้เขาถึงต้องการกลับไปสู่ตระกูลมาโดยตลอด แต่ตอนนี้โดนไล่ออกจากตระกูลโดยตรง
“อิ่นซิน แกให้ฉินเฟิงทำร้ายคุณชายฟางจนกลายเป็นแบบนั้น แกตั้งใจทำอะไรกันแน่”
“แกต้องการจะทำอะไรกันแน่ อยากจะดึงบริษัทซานหยวนกรุ๊ปล่มจมเหรอ ยังดีที่ตอนนั้นปลดแกลงจากตำแหน่งประธานนั้น ไม่อย่างนั้น ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง”
“พวกแกสองคน ผู้กระทำผิด”
คนในตระกูลอิ่นมากมายจับจุดด่าว่าอิ่นซินกับฉินเฟิง เหมือนราวกับว่าพวกเธอทำเรื่องเลวร้ายที่สุด
แต่ทว่า ในเวลานี้ อิ่นซินยิ้ม ยิ้มอย่างค่อนข้างเจ็บปวด: “ฉันถามพวกคุณหน่อย พวกคุณรู้มั้ยว่าเมื่อวานนี้เกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง? พวกคุณไม่รู้ ฉันจะบอกพวกคุณให้ ฟางเย้นลักพาตัวฉัน ฉันเป็นผู้หญิง เขาลักพาตัวฉัน สิ่งนี้ พวกคุณน่าจะรู้ว่าจะทำอะไรนะ ถ้าไม่ใช่สามีของฉัน วันนี้ฉันไม่สามารถที่จะยืนอยู่ตรงนี้ได้อย่างครบสมบูรณ์แล้ว”
เธอนึกขึ้นมาได้แล้ว
เมื่อวานนี้ฟางเย้นลักพาตัวเธอ ในขณะที่เธอหมดสติอยู่ ได้ยินเสียงของฉินเฟิงอย่างคลุมเครือ
หลังจากที่พูดจบ เธอเอนตัวพิงบนตัวของฉินเฟิง เงยหน้าขึ้น มองไปที่ฉินเฟิง และด้วยความซาบซึ้งใจเล็กน้อยว่า: “ขอบคุณค่ะ”
“ครอบครัวเดียวกัน”
ฉินเฟิงยิ้มเล็กน้อย
“……”
ทั้งหมดเงียบเป็นเป่าสาก ไม่มีใครกล้าพูดอะไร พวกเขาไม่ได้ตรวจสอบว่าทำไมถึงได้มีเรื่องแบบนี้ แต่ว่าตอนนี้ดูเหมือนว่าฟางเย้นท้าทายก่อน หากฉินเฟิงไม่ทำแบบนี้ ถ้าอย่างนั้นอิ่นซิน จุดจบก็เป็นที่น่ากังวล
แต่ทว่า ในเวลานี้ อิ่นป่ายเดินออกมา ชี้ไปที่อิ่นซิน: “อิ่นซิน แกเป็นคนของตระกูลอิ่นหรือเปล่า อยู่ต่อหน้าปัญหาความถูกต้องและความไม่ถูกต้อง เสียสละบ้าง ไม่ได้เลยงั้นเหรอ? ถ้าหากแกไม่เสียสละ งั้นตระกูลอิ่นก็จบเห่แล้ว เพื่อตระกูล แกไม่ควรที่จะต่อต้าน”
“ใช่ เพื่อตระกูล แกควรจะเสียสละบ้าง”
อิ่นเสี้ยงสวี่ก็เดินออกไป
และในเวลานี้ คนอื่นต่างคนต่างมองหน้ากัน ต่อจากนั้นก็มีหลายคนลุกขึ้นออกมา: “อิ่นซิน เพื่อตระกูล เสียสละบ้างแล้วยังไง ก็ไม่ได้เสียเนื้อไปสักชิ้น”
“ยิ่งไปกว่านั้นฟางเย้น ดีกว่าเศษสวะนั้นของแก หลายพันเท่านะ”
“อิ่นซิน แกนามสกุลอิ่น เป็นคนตระกูลอิ่น เป็นคนของตระกูลพวกเรา เพื่อตระกูลแล้ว มีส่วนช่วยบ้าง ไม่ถูกต้องเหรอ ในเมื่อคุณชายฟางถูกใจ งั้นแกก็เชื่อฟังคุณชายอย่างว่าง่ายก็พอแล้ว จริงๆเลย”
เพราะอำนาจของตระกูลฟางแข็งแกร่งมากเกินไป ทำให้คนหวาดกลัว ผู้คนมากมายทยอยสนับสนุนความคิดเห็นของอิ่นป่าย
ในเมื่อเป็นคนตระกูลอิ่น ถ้าอย่างนั้นมีส่วนช่วยตระกูลบ้าง แล้วทำไม
“ลูกสาว”
อิ่นหยวนอยู่ข้างๆไม่พูดอะไร แม้เขาหวังว่าจะได้กลับสู่ตระกูล แล้วก็ไม่ต้องการให้ลูกสาวของตัวเองได้รับบาดเจ็บ ดังนั้นตอนนี้หอกโล่ปะทะกันเอง(ขัดแย้งกันเอง)
“พวกคุณนี่มันไร้ยางอายกันจริงๆ”