Evil Engineerร้ายรักวิศวะเลว [ไนต์] บทที่ 1

คฤหาสน์ชวัลกร

ฉันมองตัวเองในกระจกอย่างพึงพอใจ ก่อนจะหยิบลิปสติกสีเชอร์รีออกมาทาทับลิปสติกสีหวาน ทำให้ริมฝีปากดูอวบอิ่มแดงระเรื่อน่าสัมผัส เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยก็เดินไปหยิบกระเป๋าขึ้นมาสะพาย ก่อนจะเปิดประตูออกจากห้องเป็นจังหวะที่ซินเซียเปิดประตูออกมาพอดี

“ตื่นสายอีกแล้วเหรอ?”

“อืม มัวแต่เล่นกับเสี่ยวไป๋” ซินเซียเสยผมสีบลอนด์ไปข้างหลัง ก่อนจะเดินมาคว้าแขนฉันให้เดินลงไปข้างล่างด้วยกัน

“สารภาพมาว่าดูซีรีส์ ได้โปรดอย่าโยนขี้ให้กับเสี่ยวไป๋แมวน้อยแสนน่ารักของฉัน” เสี่ยวไป๋คือแมวสก๊อตติชที่ซินเซียเก็บได้ข้างทาง บางทีอาจจะเป็นพรหมลิขิตที่ทำให้ทั้งคู่มาเจอกัน

คิดดู แมวสก๊อตติชเลยนะ ไม่ใช่แมวที่จะเจอได้ตามข้างทาง

“อืม ติดซีรีส์ พอใจยัง” ซินเซียทำปากคว่ำ

“ก็แค่เนี้ย”

“เนี่ยพอบอกให้กลับมาเป็นตัวเองเอาใหญ่เลยนะ คำพูดคำจาไม่อ่อนหวานแล้วเหรอคะคุณหนูไซซี”

“ก็น่ารักเหมือนเดิมนะ เพิ่มเติมคือความแซ่บ!” พูดจบแล้วสะบัดผมหางม้าให้อีกหนึ่งกรุบ วันนี้พวกเราไปเรียนด้วยกัน แน่นอนว่าเป็นซินเซียที่ขับ

ระหว่างทางไปมหา’ลัยฉันหยิบมือถือออกมาเช็กข่าวสารในโซเชียลอยู่เป็นประจำ โดยเฉพาะเพจเมาท์มอยเซเลบมอแอล ซึ่งจะสรรหาแต่ข่าวของคนดังอย่างเช่นแก๊งหนุ่มฮอตเป็นต้น!

รวมถึงตัวฉันเองที่มีตำแหน่งเป็นดาวมหา’ลัยในปีนี้ แน่นอนว่าไม่ใช่แค่ความสวยแต่รวมถึงความสามารถ ความพร้อมใช้งาน โพสต์แรกในวันนี้เป็นรูปถ่ายและข้อความจับจิ้นระหว่างฉันกับครามเพื่อนชายที่สนิท รวมถึงเพื่อนที่ต้องทำงานร่วมกัน ครามเป็นเดือนมหา’ลัยในปีนี้ เราสนิทกันตั้งแต่ประกวดเพราะเป็นดาวเดือนคณะคู่กัน

“คนจิ้นฉันกับไอ้ครามอีกแล้ว”

“ยังไม่ชินอีกเหรอ ก็ปกติของดาวเดือนมหา’ลัย ว่าแต่เพจเมาท์อะไรแกอีก” ซินเซียขับรถไปพลางถามไปด้วย พร้อมกับเสียงเพลงที่เราเปิดเบา ๆ บนรถ

“ก็เมื่อวานมีงานน่ะ ก็เลยเดินไปหาครามที่ช็อปโยธา ขากลับครามเลยพาเดินไปเอารถ”

“เอ๋ ช็อปโยธา ไม่ใช่ว่าแก!” ซินเซียหันมามองอย่างรวดเร็วเหมือนสงสัย และฉันก็พยักหน้าให้กับเธอเป็นการยืนยัน งานน่ะไม่เท่าไร แต่ไปเพราะเริ่มแผนการแล้วไงเลยไปยั่วเล็ก ๆ น้อย ๆ

“ร้ายมากนะแกน่ะ”

“เหมือนแกไงแม่คนดี ฉลาดไปหมดแต่ทำตัวซื่อ ๆ ใส ๆ ตบตาคนอื่น” ฉันน่ะแสดงออกมาตรงกับใจต่างกับซินเซีย เพื่อนไม่ได้เป็นคนโง่แต่เป็นคนใจเย็นและใช้สมอง มีน้อยครั้งที่จะระเบิดอารมณ์เหมือนอย่างที่ทะเลาะกับเฮียโซ่ช่วงเทอมก่อน

“ดีแล้วรีบเริ่มแผนการ อีกไม่กี่เดือนพวกพี่เขาจะจบกันแล้ว ไม่รู้พี่ไนต์จะอยู่ไทยไหม”

“หมายความว่ายังไง!!” นี่เป็นข้อมูลใหม่เลยนะ ที่จริงรู้แค่ว่าพี่เขาเป็นญาติกับฝาแฝดอิลแอลเพื่อนในกลุ่มเรา แต่ก็รู้แค่นั้น ที่จริงแทบไม่รู้อะไรเลย

“ได้ยินพี่เสือเล่าให้ฟัง พอเรียนจบแต่ละคนก็จะแยกย้ายไปทำงานที่บ้าน ส่วนพี่เสืออาจจะทำสนามจริงจังและอู่กับพี่ไฟ ส่วนผับพวกพี่เขาคงจะดูแลน้อยลงเพราะไม่ว่างกัน” ฉันถอนหายใจทันที รู้สึกใจหายมากที่พวกพี่เขาจะเรียนจบกันแล้ว รวมถึงเรื่องพี่ไนต์ด้วย

“อะไร! เศร้าเลย แค่นี้ทำเศร้า ใช้เวลาที่มีให้คุ้มค่า อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด ไม่ว่าเขาจะรักหรือไม่รักก็ลองดู” ซินเซียเอ่ยอย่างให้กำลังใจ

“แน่นอนคนนี้ฉันจอง ที่เงียบกำลังฝันอยู่ ถ้าคบกันฉันจะไปอยู่กับเขาเอง ฮ่า ๆ” พูดไปอย่างนั้นแหละ ที่จริงใจซึมอย่างกับส้วม!

“อย่างกับอาสามจะให้ไป” อาสามก็คือป๊าฉันเอง

“ฉันอนุญาตตัวเองย่ะไม่ต้องถามป๊า”

พวกเราสนิทกันจนแทบตบหัวกันได้ เมื่อคุยกันเสร็จฉันก็เล่นมือถือต่อ ก่อนจะสะดุดตากับโพสต์หนึ่งในเพจที่มีหน้าคู่อริแปะอยู่

“นี่มัน!”

ไซซียกยิ้มเมื่อในข่าวกล่าวถึงบทสัมภาษณ์ของดาน่า สาวสวยดาวคณะแพทย์เกี่ยวกับเรื่องทั่วไป จนกระทั่งนัยน์ตากลมโตทรงเสน่ห์เบิกกว้างเมื่อดาน่าพูดถึงเรื่องหัวใจ และดาน่าประทับใจรุ่นพี่หนุ่มฮอตอันดับแปด เธอจะไม่หัวเสียเลยถ้าคนนั้นไม่ใช่พี่ไนต์

“ตลกละ คนอย่างพี่ไนต์เหรอจะสนใจเธอ!” ไซซีพึมพำอย่างไม่พอใจ พลางกดปิดหน้าจอและกอดอกทำหน้าไม่สบอารมณ์

“เป็นอะไรอีก”

“จำยัยดาน่าได้ปะ!”

“อืม จำได้ ที่ชอบแขวะแกตอนประกวดดาวเดือนเทอมที่แล้วใช่ไหม”

“ใช่ ยัยนี่อยู่ดี ๆ ก็ไปให้สัมภาษณ์ว่านางปลื้มพี่ไนต์ และยังพูดว่าพี่ไนต์น่ารักอย่างนั้นอย่างนี้ทำราวกับว่ารู้จักเขาดี” จะไม่ให้โมโหได้ยังไง พี่ไนต์เป็นของเธอนี่ จับตามองตลอดไม่มีทางที่ยัยสตรอว์เบอร์รีจะมาใกล้ชิดเขาได้

“มโนหรือเปล่า” เห็นไหมขนาดซินเซียยังคิดเหมือนกับเธอเลย พี่ไนต์น่ะเขาไม่สุงสิงกับใครเป็นพิเศษหรอก ขนาดเธอจีบเขามานานเขายังให้แตะแค่ศอก คิดแล้วก็เศร้า!

“มโนด้วย พี่ไนต์ไม่มีทางเอาคนอย่างยัยนั่น”

“แต่ก็ไม่แน่นะ แล้วนางจะมโนเป็นตุเป็นตะได้ยังไง ดูประหลาดมาก”

“แกอย่าพูดให้ฉันหวั่นไหวได้ไหมซิน” ใจหายวาบเลย รับไม่ได้จริงนะถ้ามันมีอะไรมากกว่านั้น

“ล้อเล่นฮ่า ๆ”

ซินเซียหัวเราะลั่นรถเมื่อได้เห็นเพื่อนสาวคนสวยอย่างไซซีทำหน้าบึ้งตึงอย่างไม่พอใจเธอ ก่อนจะหุบปากฉับและตั้งหน้าตั้งตาขับรถไปมหา’ลัย เพราะตอนนี้พวกเธอกำลังจะสาย แต่วิชานี้สบายอาจารย์ไม่เคร่ง จะเข้าตอนไหนก็ได้เพราะไม่เช็กชื่อ

คณะวิศวกรรมศาสตร์