บทที่ 127 อยากแต่งงานกันอีกครั้ง

แต่ในขณะที่ทุกๆคนกำลังพากันคาดเดาว่าคนที่โทรมาเป็นใคร ถนิตก็วางมือถือลง สีหน้ากลับมาเย็นยะเยือกเหมือนเดิม มองทุกคนอย่างนิ่งเฉย: "ต่อ"

ในใจของทุกคนหวาดหวั่น จึงรีบรายงานการทำงานของตนเองต่อไป

ตอนที่การประชุมของพวกเขาทางฝั่งนี้กำลังดำเนินไปอย่างดุเดือด ทางฝั่งรสิกาก็จิตใจสงบลงมากแล้ว

ถึงเวลาเลิกงานอย่างสบายๆ เธอต้องรีบกลับไปซื้อผักที่ตลาด ดังนั้นจึงออกมาก่อน แต่ทว่าตอนเธอขับรถออกมา กลับเห็นรถที่คุ้นตาคันหนึ่งอยู่ที่ริมถนน

รถคันนั้นเป็นคันที่เธอกับชญตว์ไปเลือกด้วยกัน ไม่นึกว่าตอนนี้เขาจะยังไม่ได้เปลี่ยนรถ

รสิกาพอจะเดาได้ว่าชญตว์มาทำอะไรที่นี่ แต่เธอยังคงจอดรถ มองคนที่อยู่ในรถฝั่งตรงข้าม

ท้ายที่สุดยังคงเป็นชญตว์ที่ลงมาจากรถก่อน เขาเดินไปหารสิกาที่ฝั่งนั้น เคาะๆกระจกรถของเธอ

รสิกาค่อยๆลดกระจกลง มองเขาด้วยสายตาเย็นชา: "มีธุระอะไร?"

"ผมมีเรื่องอยากคุยกับคุณ" ชญตว์พูด "มีเวลาไหม?"

เขาดักรออยู่ที่ใต้อาคารบริษัทเธอแล้วนี่นา ต่อให้เธอไม่มีเวลาเขาก็คงถ่วงเวลาเธอเพื่อจะพูดอยู่ดีนั่นแหละ

รสิกากับเขาจึงหาที่นั่งคุยกัน ผ่านเรื่องราวในอดีตมามากมายขนาดนั้น ตอนนี้รสิกาได้เจอ ชญตว์อีกครั้งไม่นึกว่าจะไม่มีความโกรธแล้ว มีเพียงความสงบนิ่งเท่านั้น บางทีในใจของเธอคงจะปล่อยวางเรื่องของชญตว์ได้แล้ว

"ผมกับพิมพ์พิศากำลังจะหย่ากัน" ชญตว์เอ่ยปากพูดอย่างนี้ออกมาเป็นประโยคแรก "ตอนนี้กำลังขึ้นศาลอยู่"

รสิกาสีหน้านิ่งเฉย: "อ้อ แล้วไง?"

เรื่องที่พวกเขาจะหย่ากันรสิกาได้ฟังมาจากติรณาแล้ว ตอนนี้ได้ยินชญตว์พูดอีกครั้งจึงไม่ได้รู้สึกตกใจสักนิด แต่แค่รู้สึกแปลกใจ

ชญตว์กับพิมพ์พิศาจะหย่ากัน แล้วจะมาบอกเธอทำอะไร?

ชญตว์มองรสิกา สีหน้าเศร้าสลด: "ผมแค่หวังว่าคุณจะให้อภัยผมนะ รุ้ง"

ได้ยินเขาเรียกตนเองว่ารุ้ง ในใจของรสิกาจึงมีความรู้สึกสะอิดสะเอียนพุ่งขึ้นมาทันที: "คุณไม่จำเป็นต้องได้รับการให้อภัยจากฉันหรอก"

เธอขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว: "เรื่องระหว่างเรามันเป็นอดีตไปแล้ว ตอนนี้เราเป็นแค่คนแปลกหน้าเท่านั้น"

"เรื่องในอดีตเป็นความผิดของผมเอง ผมไม่ควรทำอย่างนั้น ผมโดนพิมพ์พิศาหลอก" ชญตว์พูด "รุ้ง คุณให้อภัยผมเถอะ ตอนนี้ผมสำนึกได้ถึงความผิดพลาดของตัวเองอย่างถี่ถ้วนแล้ว คุณให้โอกาสผมอีกครั้งนะ ครั้งนี้ผมรับปากเลยว่าจะดีกับคุณ ไม่มีทางทำเรื่องอย่างนั้นออกมาอีกแล้ว"

ยังไงรสิกาก็คิดไม่ถึง ไม่นึกว่าชญตว์จะมาขอคืนดี?

เธอมองชญตว์อย่างเหลือเชื่อ ยิ้มเยาะออกมา: "ไม่สิ ชญตว์ ทำไมคุณถึงคิดว่าหลังจากผ่านเรื่องพวกนั้นมาแล้วฉันยังจะให้อภัยคุณยังจะคืนดีกับคุณอีก?"

นี่เขาไปเอาความมั่นใจมาจากไหนกัน?

"เรื่องสตูดิโอของคุณผมได้ยินคนอื่นพูดกันแล้ว รุ้ง แค่เรากลับมาแต่งงานกันอีกครั้ง ผมจะทำให้สตูดิโอของคุณกลับมาเป็นเหมือนแต่ก่อน" ชญตว์จับมือของรสิกาที่กำลังวางอยู่บนโต๊ะ "รุ้ง ตอนนี้คุณต้องการความช่วยเหลือจากผมนะ"

"ปล่อยมือฉัน!" รสิกาชักมือตัวเองกลับมาทันที จากนั้นจึงหยิบกระดาษมาเช็ดๆด้วยท่าทีรังเกียจพูดขึ้น "ชญตว์ เราหย่ากันแล้ว ต่อให้ตอนนี้คุณอยากจะอยู่กับใครฉันก็ไม่ได้ใส่ใจ เพียงแค่ไม่ใช่ฉันก็พอแล้ว!"