บทที่ 154 รอมานานมาก

ดูท่าแผนการของพวกเธอจะสำเร็จสินะ

“ไปกันเถอะ！”ติรณากับรสิกาอาศัยจังหวะนี้ลงจากตึกจากไปทันที

ดีที่ติรณาขับรถมา เธอมีฝีมือในการขับรถ ไม่นานก็ออกมาจากเขตของตึกสตูดิโอจนไกล

“ให้พาเธอกลับไป?”ติรณาพูดถามขึ้น เรื่องที่เกิดขึ้นตลอดทั้งวันนี้มันมากเกินพอแล้ว ต้องให้รสิกากลับไปพักผ่อนสักหน่อย

รสิกากำลังตอบรับ จู่ๆถนิตก็โทรเข้ามา

เธอรับสาย“ว่ายังไง?”

“อยู่ที่ไหน?”ถนิตพูดถามขึ้น น้ำเสียงของเขาฟังดูลนลานไม่น้อย

“เพิ่งจะออกมาจากสตูดิโอ กำลังอยู่ระหว่างทางกลับบ้าน ติรณามาส่งฉัน”รสิกากลัวว่าเขาเป็นห่วง ก็เลยบอกว่าติรณาอยู่ด้วย

“อย่าเพิ่งกลับมาก่อนชั่วคราว”เสียงในลำคอของถนิตเบาลงไม่น้อย“ทางด้านนั้นก็ถูกพวกนักข่าวมาล้อมเอาไว้เหมือนกัน”

“……”รสิการู้สึกพูดอะไรไม่ออกทันที“นักข่าวพวกนี้เป็นfbiหรือไงกัน ขนาดที่อยู่อาศัยก็ยังหาจนเจอ”

“ยังไงก็อย่าเพิ่งกลับไปก่อน ไปรอผมที่โรงแรมคอสโมห้อง2508”ถนิตพูดสั่งกำชับ

“ได้”แม้ว่ารสิกาจะสงสัยว่าทำไมต้องไปที่โรงแรมคอสโม แต่ก็ตอบรับอย่างเชื่อฟังอยู่ดี

พอวางสายลง รสิกาก็ให้ติรณาเปลี่ยนเส้นทางตรงไปยังโรงแรมคอสโม

“ไปที่นั่นทำไมเหรอ?”ติรณาพูดถามขึ้นด้วยความสงสัย แต่มือก็ยังหมุนพวงมาลัยขับมุ่งตรงไปยังโรงแรมคอสโมอยู่

“ไม่รู้ ไปก่อนแล้วค่อยว่ากัน”ภายในใจของรสิกาก็รู้สึกสงสัยและไม่เข้าใจเหมือนกัน“แต่เขาบอกว่า ที่บ้านก็ถูกพวกนักข่าวขวางล้อมเอาไว้เหมือนกัน”

“จุ๊ๆ”ติรณาส่ายหัว“นักข่าวพวกนี้ช่างบ้าระห่ำจริงๆ ไม่ให้ความเป็นส่วนตัวกันเลยสักนิด”

ตอนนี้ที่อยู่อาศัยก็ถูกสืบค้นออกมาหมดแล้ว แล้วต่อไปรสิกาก็อย่าคิดว่าจะได้กลับไปที่นั่นอีกแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้กำลังกะที่จะเปิดเผยความสัมพันธ์ของเธอกับถนิต ถ้าเกิดเปิดเผยออกไปล่ะก็ ที่บ้านจะต้องถูกพวกนักข่าวล้อมเอาไว้ทุกวันแน่ๆ

รสิกากำลังจะตอบกลับ โทรศัพท์ก็ดังขึ้นมาก่อน แต่ครั้งนี้เธอไม่ได้รับสายทันที

ติรณาชำเลืองตามอง เห็นบนหน้าจอไม่มีชื่อที่บันทึกไว้ เป็นเบอร์แปลกหน้าหนึ่งเบอร์

แต่เบอร์นั้นสำหรับติรณาแล้วไม่แปลกหน้าเลยสักนิด

นั่นก็คือเบอร์ของอารณีย์นั่นเอง ตั้งแต่ที่รสิกาออกมาจากตระกูลปิติภัทรไพศาลในตอนนั้น เบอร์ของอารณีย์ก็ถูกลบออกไปจากโทรศัพท์ แม้ว่าตอนนี้จะติดต่อกันแล้ว เธอก็ไม่ได้แก้ไขเปลี่ยนแปลงหมายเหตุเลย เป็นแบบนี้มาโดยตลอด

ในใจของติรณารู้สึกหมดหนทางอยู่ไม่น้อย ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าความน่าอึดอัดใจระหว่างรสิกากับอารณีย์จะหมดไปเมื่อไร

รสิกาลังเลอยู่นานสองนานกำลังคิดว่าตัวเองจะรับสายดีไหม แต่สุดท้ายก็รับสาย

เธอยังไม่ทันได้เปิดปากพูดขึ้นในสายก็มีเสียงของอารณีย์ดังขึ้นมาก่อน“เรื่องนั้นแม่รู้แล้ว ตอนนี้ลูกมีแผนการอะไรบ้าง?”

อารณีย์รู้มาโดยตลอดว่ารสิกากับถนิตไม่ได้เปิดเผยต่อสาธารณะ แต่ตอนนี้จู่ๆถูกคนที่มีเจตนาไม่ดีเอาไปบอกกับสื่อแบบนี้ ผลกระทบที่มีต่อรสิกาจะต้องใหญ่หลวงแน่ๆ

แม้ว่าอารณีย์จะไม่ได้อยู่ด้วยกันกับรสิกาอีกแล้ว เธอก็รู้ว่าตอนนี้มีคนกำลังจ้องจะเล่นงานรสิกา จ้องทำลายเธอให้พังพินาศไปอย่างไม่ลังเลอยู่เหมือนกัน

“เปิดเผยต่อสาธารณะ”รสิกาพูดขึ้นอย่างนิ่งเฉย“พวกเราจะเปิดเผยต่อสาธารณะ”

“ลูกรู้ไหมว่าถ้าเปิดเผยตอนนี้จะส่งผลกระทบต่อลูก?”

ใช่แล้ว แค่ลูกคนเดียว ไม่ใช่พวกลูก

สิ่งที่อารณีย์เป็นกังวลใจมาโดยตลอดก็มีแค่รสิกา เพราะว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นในตอนนี้อยู่ในการคาดการณ์ของเธอตั้งแต่แรกแล้ว

นี่ก็เป็นเหตุผลที่ว่าทำไมเธอถึงห้ามไม่ให้รสิกาคบกับถนิตในตอนแรก