บทที่ 169 ถูกชิงตัดหน้าอีกแล้ว

รสิกาอึ้งตะลึงไป“โรงแรม……คอสโม?”

น้ำพยักหน้าอย่างไม่รู้ว่าทำไม“ทำไมเหรอ?”

คอสโม……ตอนนี้ทำไมลูกค้าถึงชอบไปเจรจาธุรกิจที่คอสโมกันนะ?

ถ้าเป็นเมื่อก่อนก็ค่อยยังชั่ว แต่ตอนนี้เธอเลิกกับถนิตเรียบร้อยแล้ว ถ้าเธอยังต้องไปเจรจาธุรกิจกับลูกค้าที่คอสโมอีกล่ะก็ มันก็จะได้ยินไปถึงหูของถนิตไม่ใช่หรือไง

รสิกายกมุมปากด้วยความขมขื่น“ไม่มีอะไร”

“คุณแน่ใจนะ?”

“แน่ใจ”รสิกาพยักหน้า“ให้กรานต์ไปกับฉันแล้วกัน วันนี้ไม่ได้ขับรถ”

“ได้ค่ะ”น้ำพยักหน้า“ศุจิล่ะคะ? จะพาไปด้วยไหม?”

ปกติแล้วรสิกาไปไหนศุจิก็จะตามไปด้วยตลอด

“ศุจิ……”รสิกาคิดๆ ก่อนจะส่ายหัว“ช่างเถอะ ให้เธออยู่ที่ห้องทำงานนี่แหละ ฉันไปรอกรานต์ที่โรงจอดรถใต้ดินก่อนนะ ให้เขาเก็บข้าวของเรียบร้อยแล้วก็ลงตามมาแล้วกัน อย่าลืมเอาสัญญามาด้วยล่ะ”

น้ำตอบรับ“ค่ะ ทราบแล้วค่ะ”

รสิกายกแก้วที่เพิ่งจะรินเสร็จแล้ววางเอาไว้รอให้มันเย็นลงขึ้นมา ดื่มน้ำข้างในแก้วไปจนหมด หลังจากที่น้ำร้อนๆลงไปเต็มท้องแล้ว เธอถึงได้รู้สึกว่าท้องที่บิดจนปวดของตัวเองดีขึ้นเยอะ

ประมาณว่าเมื่อคืนดื่มมากเกินไป ตอนนี้ก็เลยรู้สึกปวดท้องหนักมาก ตอนเช้าติรณาเตรียมยาแก้จุกเสียดแน่นท้องให้เธอกินแล้วก็ไม่เป็นผล

ตอนที่กรานต์มาถึงโรงจอดรถก็เห็นรสิกากำลังพิงอยู่ข้างรถ มือกุมตรงท้องเอาไว้ สีหน้าซีดขาวด้วยความทรมาน

“พี่รุ้ง”กรานต์เดินตรงไปหาเธอ พูดถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง“รู้สึกไม่สบายเหรอครับ?”

“ไม่เป็นไร”รสิกาพอได้ยินเสียงของเขา มือก็ปล่อยลงมาจากท้อง“เตรียมเสร็จหมดแล้วยัง? ไปกันเถอะ”

“ไม่เป็นไรจริงๆเหรอครับ?”กรานต์เห็นรสิกาปวดจนเหงื่อไหลออกหน้าผาก

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันขึ้นไปนอนบนรถสักงีบก็หายแล้ว”รสิกาส่ายหัว

กรานต์หมดหนทาง ทำได้แค่ปลดล็อก พยุงรสิกาขึ้นไปบนรถก่อน

หลังจากเข้าไปนั่งในรถแล้ว กรานต์ก็พยายามขับรถให้นิ่งที่สุด เพื่อให้รสิกาหลับได้สบายขึ้น

อาการปวดท้องมันทรมานมากจริงๆ รสิกาที่นั่งอยู่บนเก้าอี้นอนยังไงก็ไม่หลับ เธอก็ไม่ได้ลืมตา นอนสะลึมสะลือรู้สึกว่ารถจอดรถลงที่ริมทาง

จากนั้นกรานต์ที่นั่งอยู่ที่นั่งคนขับก็เปิดประตูรถลงจากรถ

ตอนที่เธอลืมตาขึ้นมองไปหากรานต์ด้วยความสงสัยนั้น บังเอิญเห็นเขาเข้าไปในร้านชานมริมถนนแห่งหนึ่งเข้าพอดี ไม่นานก็ออกมาโดยที่ในมือถือชานมหนึ่งแก้ว

กรานต์ขึ้นมานั่งในรถ ยื่นชานมให้กับรสิกา“พี่รุ้ง คุณลองดื่มสักหน่อยสิ”

รสิกามองชานมถั่วแดงที่กรานต์ยื่นมาให้ด้วยความประหลาดใจไม่น้อย“ให้ฉัน?”

“คุณน่าจะปวดท้องใช่ไหมล่ะ ดื่มอะไรร้อนๆสักหน่อยจะได้ดีขึ้น”กรานต์พูดขึ้น

ความเอาใจใส่ละเอียดรอบคอบของเขาทำให้ในใจของรสิการู้สึกอบอุ่นเล็กน้อย“ขอบใจนะ”

ดื่มชานมแล้ว รสิการู้สึกว่าท้องของตัวเองดีขึ้นมาไม่น้อยจริงๆ

รถขับแล่นตรงไปยังโรงแรมคอสโมต่อ รสิกาดื่มชานมไปพลางดูข้อมูลไปพลาง เห็นจุดที่ไม่ค่อยเข้าใจอยู่หลายจุด เธอก็ทำการวงเอาไว้จากนั้นก็ถ่ายรูป เธอทำทั้งหมดนี้อย่างช่ำชองชำนาญ แต่พอทำเสร็จแล้วถึงนึกขึ้นมาได้ ว่าที่ตัวเองทำแบบนี้ก็เพื่อที่จะส่งให้บรู๊คขอให้เขาช่วยแนะนำชี้แนะ

แต่หลังจากที่ผ่านเรื่องในโทรศัพท์เมื่อครั้งที่แล้ว เธอก็ไม่ได้ติดต่อกับบรู๊คเลย เรื่องต่างๆนานาต่างก็มากองรวมกันทำให้เธอหมดหนทาง จนลืมโทรศัพท์ไปหาบรู๊ค

พอคิดถึงบรู๊ค ภายในใจของรสิกาก็ถอนหายใจออกมาช้าๆ ดูท่าเธอต้องหาเวลาไปแสดงความขอโทษกับบรู๊คซะแล้วสิ

ถึงยังไงบรู๊คก็เป็นอาจารย์ของเธอ เธอจะเนรคุณแบบนี้ไม่ได้