บทที่ 172 วางสายโทรศัพท์เขา

"ขอโทษ?"บรู๊คตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง "รุ้ง เธอไม่ได้ทำเรื่องอะไรผิดต่อฉัน"

"พวกเราไว้เจอกันแล้วค่อยคุยเถอะค่ะ" รสิกากล่าว "ฉันมีเรื่องจะคุยกับคุณนิดหน่อย"

เมื่อได้ยินคำพูดของเธอ หัวใจของบรู๊คก็สั่นไหวเล็กน้อย

ทำไมเขาถึงมีลางสังหรณ์ไม่ค่อยจะดี...

"ก็ได้" บรู๊คกล่าว "จะถึงแล้วก็ส่งข้อความหาฉัน ฉันจะลงไปหาข้างล่าง"

"ค่ะ" รสิกาตอบกลับ

"หลังจากส่งฉันเสร็จสักพักนายก็กลับไปได้ที่สตูดิโอก่อนนะ" หลังจากที่รสิกาวางโทรศัพท์แล้ว ก็บอกกับกรานต์ว่า "เรื่องจรณินทร์ อย่าเพิ่งบอกคนในสตูดิโอนะ"

ในสตูดิโอไม่ได้มีแค่ศุจิ เท่านั้นแต่ยังมีเด็กที่ชอบเป็นเดือนเป็นร้อนแทนเธออยู่ด้วย เธอกังวลว่าสองคนนี้จะไปไฝว้กับจรณินทร์

นี่เป็นเรื่องของเธอ เธอไม่อยากให้ผู้ที่ไม่เกี่ยวข้องเข้ามาติดร่างแห่ไปด้วย

"ผมเข้าใจแล้ว" กรานต์พยักหน้า เขาทำตามคำพูดของรสิกา เขาทำตามอย่างไม่มีเงื่อนไขมาโดยตลอด

รสิกายังอยากจะกำชับอีกสองสามคำ แต่ก่อนที่เธอจะพูดอะไร จู่ๆ เธอก็ถูกขัดด้วยเสียงโทรศัพท์ของเธอ เธอจึงพลิกโทรศัพท์มาดู

ชื่อนั้นที่แสดงอยู่บนหน้าจอทำให้รูม่านตาของเธอหดตัวลงเล็กน้อย

ถนิต...

เขาโทรผิดหรือเปล่า?

รสิกาอยากจะเชื่อว่าเขาโทรผิดเสียดีกว่า พวกเขาเพิ่งเลิกกันเมื่อวานนี้ ดูจากนิสัยของถนิต เป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะโทรหาเธอในวันนี้

"มีอะไรหรือครับ?"กรานต์ได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นไม่หยุดจึงถามขึ้น

"เปล่า" รสิกาตอบโดยไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้น จากนั้นจึงปิดหน้าจอโทรศัพท์ "โทรผิดน่ะ"

เมื่อเธอบอกว่าโทรผิด กรานต์ถึงไม่ได้ถามอะไรอีก

อีกด้านหนึ่ง ถนิตที่ถูกวางสายใส่ เขามองดูโทรศัพท์มือถือของตนเองด้วยความประหลาดใจ "ยัยผู้หญิงคนนี้ กล้าดียังไงวางสายโทรศัพท์ใส่ฉัน!"

เขาต่อสายโทรไปอีกครั้งอย่างไม่ยอมแพ้ แต่ก็ถูกตัดสายอีก!

ถนิตขว้างโทรศัพท์ไปที่คอนโซลด้วยความโกรธเคือง จากนั้นจึงสตาร์ทรถขับไปที่สตูดิโอของรสิกา

แยกจากเขาเพียงแค่วันเดียว กล้าหาญขึ้นมากอะไรขนาดนี้!

......

เมื่อถนิตโทรมาเป็นครั้งที่สอง กรานต์มองไปที่โทรศัพท์มือถือในมือขอรสิกาโดยไม่ได้ตั้งใจ เห็นชื่อนั้นที่ปรากฏโดยบังเอิญ หลังจากนั้นก็เห็นรสิกาตัดสายทิ้งโดยไม่ลังเลเลย

"ไม่รับเหรอ?"กรานต์ถามด้วยความสงสัย

"หึม?"รสิกามองเขา และก็เข้าใจว่าเขากำลังพูดถึงเรื่องตัดสายโทรศัพท์ "ไม่ใช่สายสำคัญอะไร"

กรานต์รู้ว่าระหว่างรสิกากับถนิตคงเกิดปัญหาขึ้นแล้ว มิฉะนั้น ก็คงไม่มีทางตัดสายโทรศัพท์ของเขาได้ และสายโทรศัพท์ครั้งล่าสุดก็น่าจะเป็นของถนิตด้วย...

คงจะมีแต่รสิกาที่กล้าตัดสายถนิต

กรานต์ยิ้มในใจอย่างช่วยไม่ได้ และก็ไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้อีก

เมื่อเธอมาถึงชั้นล่างในสตูดิโอของบรู๊ค รสิกาเห็นว่าบรู๊คลงมาแล้ว เขายืนอยู่ข้างถนนโดยมีรถจอดอยู่ข้างๆ

กรานต์และรสิกาลงจากรถ จากนั้นก็เดินไปข้างหน้าบรู๊ค

"นี่เป็นพนักงานในสตูดิโอของฉันค่ะ ชื่อว่ากรานต์ เป็นคนหนุ่มที่มีความสามารถมาก" รสิกาแนะนำบรู๊คด้วยรอยยิ้ม หลังจากนั้นก็กล่าวกับกรานต์ว่า "ท่านนี้เป็นใคร ฉันคงไม่ต้องบอกใช่ไหม"

กรานต์พยักหน้าด้วยท่าทีที่ตื่นเต้น "อาจารย์บรู๊ค สวัสดีครับ!"

บรู๊คจับมือเขาและยิ้มเล็กน้อย "สู้ๆ เข้าล่ะ"

"ขอบคุณครับอาจารย์!"

"ถ้างั้นก็ไปกันเถอะ" บรู๊คกล่าวกับรสิกา