บทที่ 175 คุณตั้งใจ

อารณีย์ถูกชะงักด้วยคำพูดของรสิกา หาคำมาพูดไม่ได้อยู่นานสองนาน

"แม่ก็แค่หวังดีกับลูก" ในที่สุดอารณีย์กล่าวอย่างแผ่วเบา "ตราบใดที่ลูกมีความสุข แม่ก็จะสนับสนุนทุกคนที่ลูกคบหาอยู่ด้วย"

นี่คือการยอมถอยให้ของอารณีย์ นอกจากนี้ยังเป็นความพยายามของเธอในการซ่อมแซมความสัมพันธ์ระหว่างแม่และลูกระหว่างเธอกับรสิกา

นี่อาจเป็นประโยคการสนทนาปกติระหว่างแม่และลูกสาวทั่วๆ ไป แต่ในตอนนี้ เมื่อมันดังขึ้นในหูของรสิกา เธอก็รู้สึกแสบที่กรอบตาของเธออยู่พักหนึ่ง

"ขอบคุณค่ะ" เวลาผ่านไปสักพักใหญ่ รสิกากล่าวพลางสะอื้นคำนี้ออกไป

ครั้งนี้เธอรู้สึกขอบคุณอารณีย์จริงๆ ขอบคุณสำหรับความเข้าใจและการสนับสนุนของเธอ

"ลุงชัยของลูกให้แม่มาบอกขอบใจลูก" อารณีย์สูดลมหายใจและจากนั้นก็กล่าวเสียงเบา

"เรื่องนี้ฉันไม่ได้ช่วยอะไรมากเท่าไหร่หรอกค่ะ" รสิกากล่าว "เขาไม่โทษฉันก็ดีแล้ว"

"พวกเราเป็นครอบครัวเดียวกัน ลุงเขาจะโทษลูกได้ยังไงกัน" อารณีย์กล่าวออกไปโดยแทบจะไม่รู้ตัวเลย

รสิกาอึ้งไปครู่หนึ่งก่อนจะกล่าว "ถ้าไม่มีอะไร ฉันจะวางสายแล้ว ที่นี่ฉันยังมีงานที่ต้องทำอีก"

"อืม" อารณีย์กล่าว "ลูกไปทำงานเถอะ อย่าลืมดูแลสุขภาพให้มากขึ้นด้วยนะ"

"อือ" รสิกาส่งเสียงตอบและวางสายไป

แม้ว่าจะวางสายโทรศัพท์ไปแล้ว แต่คำพูดที่อารณีย์นั้นกลับดังเบา ๆ ในหูของรสิกา

พวกเราเป็น......ครอบครัวเดียวกันเหรอ?

อารณีย์ไม่รู้หรอกว่าคำว่า"ครอบครัว" มีความหมายต่อรสิกาอย่างไร เธอมองโทรศัพท์ ยกมุมริมฝีปากอย่างขมขื่นเล็กน้อย จากนั้นจึงโยนโทรศัพท์ทิ้ง และเริ่มลงมือทำงานของตัวเอง

เธอเคยสะสางเรื่องของบรู๊คเกี่ยวกับเรื่องแข่งขันด้านการออกแบบมาก่อน และผู้จัดงานก็เป็นเพื่อนของบรู๊ค แน่นอนว่าต้องมีวิธีที่ทำให้รสิกาลอยลมในการแข่งขัน

ชื่อเสียงของตัวรสิกาเองก็เพียงพอที่จะทำให้ผู้จัดงานยอมรับโดยทันที ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเธอเป็นลูกศิษย์ของบรู๊คด้วยเลย

ดังนั้นเมื่อรสิกาปรากฏตัวทำให้เกิดความชลมุน นักข่าวใช้กล้องถ่ายรูปรสิกาอย่างไม่มีการหยุด และนักข่าวทุกคนที่สัมภาษณ์คนอื่นก่อนหน้าก็รีบพุ่งตัวไปสัมภาษณ์รสิกา

พิธีกรบนเวทีใช้ประสบการณ์ที่คร่ำหวอดหลายปีของตนเองทันทีเพื่อทำให้นักข่าวที่ก่อความไม่สงบนิ่งสงบลง จากนั้นยิ้มและกล่าวกับรสิกา "คุณรสิกา ยินดีต้อนรับค่ะ"

"ขอโทษค่ะ พอฉันออกมาก็สร้างปัญหาให้ทุกคนเลย" รสิกายิ้มอย่างรู้สึกผิดให้กับทุกคน

นอกจากเธอบนเวทีแล้ว ยังมีนักออกแบบที่อาวุโสกว่า และนักออกแบบคนนั้นก็เป็นผู้ตัดสินการแข่งขันครั้งนี้นั่นเอง

ทุกคนอาจจะแปลกใจที่รสิกาเหตุใดถึงมาปรากฏตัวที่นี่เพียงคนเดียว

จรณินทร์

เมื่อเธอเห็นรสิกาเธอก็หยุดนิ่งอยู่กับที่ของตน จากนั้นมองดูเธออย่างไม่อยากจะเชื่อ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

รสิกามาปรากฏตัวที่นี่ได้อย่างไร?

ลางสังหรณ์ที่ไม่ดีก็ผุดขึ้นในหัวใจของจรณินทร์ในทันที

พิธีกรได้เชิญให้รสิกานั่งลง และหลังจากนั้นจึงถาม "เชื่อว่าไม่ว่าจะอยู่นอกเวทีหรือบนเวที ทุกคนน่าจะสงสัยเป็นอย่างมากว่าคุณรสิกามาปรากฏตัวในที่แห่งนี้ได้อย่างไรใช่ไหมคะ"

นักข่าวด้านล่างเวทีพยักหน้าอย่างแรง