บทที่ 176 ที่เกิดเหตุรถชน

เมื่อเห็นว่าจรณินทร์นิ่งเงียบ รสิกาก็ยืดเอวตรงและกล่าวเสียงเรียบ "จรณินทร์ อย่างที่ฉันเคยพูด เธอคิดดูสิ่งที่เธอพรากไปจากฉันได้ เหตุผลเพียงเพราะฉันไม่อยากจะตบตีกับเธอ ไม่อย่างนั้นเธอคิดจริงๆ ว่าเธอจะสามารถเอามันไปได้?"

ไม่ว่าจะเป็นจรณินทร์พาทีมหลักของสตูดิโอออกไปในตอนแรก หรือการแย่งลูกค้าในภายหลัง นั่นก็เพราะว่ารสิกาไม่สนใจ ถ้าเธอสนใจจริงๆ...เรื่องอย่างวันนี้ก็จะไม่เกิดขึ้น

"เธออย่าคิดว่าตัวเองแน่นักเลย!"จรณินทร์กัดฟันแน่นและฝืนพูดคำเหล่านี้รอดฟันของเธอออกมา

รสิกากลับยิ้ม เธอยกมือขึ้นตบไหล่ของเธอแล้วกล่าวว่า "ประโยคนี้เก็บเอาไว้บอกตัวเองเถอะ เธอต้องการมันมากกว่าฉัน"

ตั้งแต่ต้นจนจบ คนที่คิดว่าตัวเองแน่ก็คือตัวจรณินทร์เองนั่นแหละ

เธอจงใจคิดอยากจะแข่งขันกับรสิกาเพื่อบางสิ่งบางอย่าง แต่รสิกาไม่สนใจที่จะแข่งขันกับเธอเลย

ในท้ายที่สุดจรณินทร์ก็เหลือเพียงความน่าเบื่อ

หลังจากรสิกาทิ้งท้ายประโยคนี้เสร็จ เธอก็หันหลังกลับและจากไป เธอไม่สนใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับจรณินทร์ ว่าจะโดนโจมตีแบบไหน เพราะเดิมทีเธอมาที่นี่ในวันนี้ก็เพื่อโจมตีเธอนั่นแหละ

คนดีมักถูกรังแกประโยคนี้ใช่ว่าจะไม่สมเหตุสมผล ยิ่งไปกว่านั้น รสิกาไม่คิดว่าเธอเองใจดี ดังนั้นเธอจึงไม่ยอมให้จรณินทร์ขี่หัวของเธอได้จริงๆ

เมื่อเดินไปตามโถงทางเดินเพื่อออกจากที่ประชุม รสิกาก็เห็นเจเน็ตกำลังยืนอยู่ไม่ไกล ราวกับรอใครสักคนอยู่

ฝีเท้าของเธอหยุดชั่วขณะหนึ่งแล้วค่อย ๆ ก้าวออกไป"อาจารย์เจเน็ต"

"โอ่ คุณรสิกา"เจเน็ตหันหน้าเมื่อได้ยินเสียงนั้น เธอยิ้มบาง "คุยเสร็จแล้วเหรอ?"

"ความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับเธอไม่สามารถอธิบายได้ด้วยการพูดหรอกค่ะ" รสิกาหัวเราะ

เจเน็ตค่อยๆ ก้าวเดินออกไปข้างนอกอย่างช้าๆ พร้อมกับรสิกา "ฉันได้ฟังบรู๊คพูดมาบ้างเรื่องพวกคุณ ถ้าหากนิสัยของเด็กคนนั้นไม่เปลี่ยน ก็เกรงว่าเธอคงจะอยู่ในวงการนี้ได้ไม่นาน"

คำพูดของเจเน็ต บรู๊คเคยพูดมาก่อน ทว่ารสิกากลับไม่ได้สนใจมากนัก "ในอนาคตเธอจะเป็นอย่างไร ก็ไม่ใช่เรื่องของฉัน แต่อย่างไรก็ตาม สำหรับเรื่องคราวนี้ ขอบคุณนะคะอาจารย์"

"เรื่องเล็กน้อยเอง" เจเน็ตส่ายหัว "ถ้าคุณไม่มีความสามารถจริงๆ ฉันก็คงจะไม่เห็นด้วยกับบรู๊คแม้ว่าเขาจะพูดรบเร้าก็ตาม"

รสิกากล่าว "ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร ฉันก็ยังอยากจะขอบคุณคุณอยู่ดีค่ะ"

"นักข่าวพวกนั้นน่าจะกำลังรอคุณอยู่" เจเน็ตเหลือบมองนักข่าวพวกนั้นที่ยืนอยู่ข้างนอกผ่านกระจกและถอนหายใจสองครั้ง

"ฉันจะอ้อมไปเอารถดีกว่าค่ะ" เมื่อเห็นนักข่าวเหล่านั้น รสิกาก็ปวดหัวขึ้นมา

ข่าวการเลิกราของเธอกับถนิตดูเหมือนมีคนเจตนาจะปกปิด เป็นผลทำให้ทันทีที่นักข่าวเห็นเธอ พวกเขาก็รีบกรูเข้าไปสัมภาษณ์เรื่องของเธอและถนิตอย่างกับเห็นเนื้อติดมัน

รสิกาต้องการจะบอกความจริง แต่นักข่าวเหล่านี้ร้ายกาจมาก เธอกลัวว่าหลังจากที่ตัวเธอพูดออกไปแล้ว ก็จะถูกพวกเขาชำแหละออกเป็นชิ้นๆ

"ไปเถอะ" เจเน็ตพยักหน้า "รอบชิงชนะเลิศแล้วอย่าสายล่ะ"

รสิกากล่าว "ไม่แน่นอนค่ะ อาจารย์วางใจได้"

หลังจากกล่าวทักทายเจเน็ตแล้ว รสิกาก็หันหลังกลับและออกไปทางออกอื่น

นับตั้งแต่การพูดคุยครั้งล่าสุดกับถนิต รสิกาก็ไม่ได้เจอหน้าเขามานานมากแล้ว ไม่แม้แต่จะได้ยินข่าวคราวเกี่ยวกับเขาเลยด้วยซ้ำ แต่เรื่องของตระกูลสิทธิอัศวกุลมักจะถูกรายงานในข่าวการเงินและเศรษฐกิจอยู่บ่อยครั้ง

ถนิตดูเหมือนว่าไม่ได้หยุดกดราคาตระกูลสิทธิอัศวกุล และมีแนวโน้มที่จะเพิ่มความรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ