บทที่ 189 โดนขโมยอีกครั้ง

ตั้งแต่หลังจากคราวก่อนที่ได้พูดคุยกับถนิตที่โรงแรมคอสโม รสิกาก็รู้สึกเหมือนตนเองไม่ได้ข่าวคราวของถนิตอีกเลย

ข้อมูลแรกในช่วงนี้ยังคงได้เห็นมาจากในข่าว

การล้มล้างของคอสโมกับตระกูลสิทธิอัศวกุลยังคงไม่หยุดลง แม้รสิกากับถนิตจะเลิกกันแล้วแต่เขาก็เหมือนกับไม่ต้องการจบเรื่องนี้

ตอนที่ทั้งเมืองซีพากันคิดว่าตระกูลสิทธิอัศวกุลคงทนต่อไปไม่ไหว แต่ตระกูลวัชรเดชานนท์กลับเข้าไปมีส่วนร่วมด้วย

การที่ตระกูลวัชรเดชานนท์สนับสนุนตระกูลสิทธิอัศวกุลเป็นสิ่งที่ใครๆก็คิดไม่ถึง คาดว่าแม้แต่ ถนิตเองก็คงคิดไม่ถึงเช่นกันสินะ

ตอนที่รสิกาเห็นข่าวนี้ แค่กดเข้าไปดูคร่าวๆรอบหนึ่ง จากนั้นก็ปิดหน้าข่าวทิ้งไป

ประจวบกับติรณาโทรเข้ามาพอดี

"นี่ๆๆเธอดูข่าวหรือยัง?" ติรณาถาม

"ถ้าที่เธอพูดก็คือข่าวนั้น งั้นฉันเห็นแล้วแหละ" รสิกาหนีบมือถือไว้ที่ข้างหู มืออีกข้างหนึ่งกำลังทำผลงานที่จะเข้าร่วมการแข่งขันของตนเองต่อ

"เธอไม่รู้สึกอะไรเหรอ?" ติรณาพูด "ตระกูลวัชรเดชานนท์ออกหน้า บทบาทของเรื่องนี้ก็ต้องเปลี่ยนไปน่ะสิ"

"บทบาทอะไร?" รสิกาสงสัย

"เธอยังไม่เข้าใจอีก ที่คุณถนิตจัดการตระกูลสิทธิอัศวกุล ไม่ใช่เพราะตอนแรกเธอโดนนันท์นรีทำให้เกิดอุบัติเหตุจนเกือบตายหรือไง" ในน้ำเสียงของติรณาค่อนข้างเข้มงวด "เธออย่าบอกนะว่าเธอลืมไปแล้วน่ะ"

"เปล่า ลืมไม่ลงหรอก" รสิกาพูดนิ่งๆ

"ดังนั้นบอกได้ว่า ถึงยังไงคุณถนิตกับท่านเฉลิมสิทธิ์ก็เป็นปู่หลานกัน ถ้าตระกูลวัชรเดชานนท์เข้ามาร่วมด้วย งั้นคุณถนิตก็ต้องยอมแพ้น่ะสิ น่าเสียดายจริงๆ!" ติรณาพูดอย่างสิ้นหวัง

"วันหน้ายังมีโอกาส" รสิกากลับไม่คิดว่าจะเป็นอย่างนั้น "ยังมีอะไรอีกไหม? ถ้าไม่มีอะไรฉันจะวางแล้วนะ ยุ่งอยู่"

"ได้ๆๆ ไปทำงานเถอะ ฉันก็จะวางแล้ว"

ติรณารู้ว่าเธอกำลังเตรียมผลงานเข้าร่วมการแข่งขัน จึงไม่ได้คุยนานจนเธอเสียเวลา

ตอนที่รสิกาวางมือถือลงจึงถือโอกาสดูวันที่หน่อย นี่วันที่ 25 แล้ว เหมือนคืนพรุ่งนี้จะเป็นงานประกาศรางวัลแล้วสินะ

ชุดราตรีได้มอบให้อีฟแล้ว ถ้าไม่มีเรื่องที่ไม่ได้คาดคิดเกิดขึ้น คืนพรุ่งนี้เธอต้องทำให้คนทั้งงานตกตะลึงในความสวยแน่ๆ ถึงจะบอกว่าชมตัวเองมันไม่ค่อยดี แต่ติรณาก็ชมเธอไม่ขาดปากเลยนะ

บรู๊คมีโทรมาถามเธอว่าเตรียมผลงานเข้าร่วมการแข่งขันเป็นยังไงบ้างแล้ว รสิกาแค่ตอบไปว่าไม่มีปัญหา

แต่แค่หันกลับมารสิกาก็นึกได้ว่า ก่อนหน้านี้สตูดิโอของตนเองเคยมีประสบการณ์โดนทุบมาแล้ว ครั้งนั้นสิ่งของโดนทำลายไปมากมาย

ถ้าจรณินทร์ไม่อยากให้เธอเข้าร่วมการแข่งขันขนาดนั้น ก็คงตัดเรื่องที่จรณินทร์อาจจะยุยงให้พิมพ์พิศาทำอะไรสุดขั้วออกไม่ได้หรอก

ดังนั้นตอนเลิกงาน รสิกาจึงเอาผลงานที่ทำเสร็จไปครึ่งหนึ่งแล้วของตนเองกลับบ้านไปด้วย ตอนที่ติรณากำลังขำเธอที่ระมัดระวังจนเกินไป ทางฝั่งสตูดิโอก็เกิดเรื่องขึ้น

ระหว่างทางที่รสิกากำลังไปที่ทำงานน้ำก็โทรเข้ามา

"สตูดิโอโดนขโมยขึ้น" เสียงของน้ำค่อนข้างเศร้าสร้อย "รูปภาพที่ออกแบบเอาไว้โดนขโมยไปเยอะเลย พวกฉันแจ้งตำรวจแล้ว"

ไม่รู้ว่าทำไม ตอนที่ได้ยินประโยคนี้ไม่นึกว่าในใจของรสิกาจะไม่แปลกใจเลย ในทางตรงกันข้ามกลับสงบนิ่งเล็กน้อยด้วยซ้ำ

"ฉันเข้าใจแล้ว อีกเดี๋ยวจะถึงแล้ว" เธอพูด "ดูกล้องวงจรปิดหรือยัง?"

"เมื่อคืนระบบวงจรปิดใช้การไม่ได้ จึงถ่ายไม่เห็นใครเลย" น้ำยิ่งพูดก็ยิ่งกลุ้มใจ "อยู่ดีๆทำไมถึงโดนขโมยขึ้นได้นะ"

"ไม่ต้องกังวล มีเรื่องอะไรรอให้ฉันไปถึงแล้วค่อยว่ากัน" รสิกาปลอบใจ

"อื้ม"