บทที่ 239 พวกเขาแต่งงานกันแล้ว

เธอรู้ว่าถนิตแต่งงานกับตนเพราะถูกบังคับและไร้หนทาง แต่แล้วยังไง?

อย่างน้อยตอนนี้คนที่ได้แต่งกับเขาก็คือนันท์นรีอย่างเธอ ไม่ใช่รสิกาอะไรนั่น

รสิกาสู้กับเธอมานาน จนถึงตอนสุดท้าย เธอก็ได้ถนิตไปไม่ใช่หรือไง

เมื่อคิดถึงตรงนี้ รอยยิ้มมุมปากนันท์นรีก็หุบไม่ลง

"หุบปาก!" คำว่ามงคลสองคำนี้มันทิ่มแทงหัวใจถนิตจนเจ็บปวด ดวงตาของเขาแดง "ฉันจะบอกเธอให้ ถึงเราจะแต่งงานกัน ชาตินี้ฉันก็ไม่มีวันชอบเธอ!"

"ไม่เป็นไรหรอก" นันท์นรีเหมือนไม่ได้ยินคำเยาะเย้ยของเขา ยังคงยิ้ม "ยังไงสิ่งที่ฉันต้องการ ก็คือเราแต่งงานกันก็แค่นั้น"

เธอยิ้มสวยเหมือนดอกไม้ ยืนอยู่ตรงนั้น แต่เหมือนปีศาจเลย

สิ่งที่เธอไม่ได้ คนอื่นก็อย่าคิดจะได้มันไป

ถนิตไม่รักเธอแล้วยังไง? เขารักคนอื่นแล้วยังไง? ถึงเขาจะรักแค่ไหน ในชาตินี้ ข้างๆชื่อเขา ชื่อที่อยู่ติดกับเขาก็คือชื่อนันทร์นรี

"อีกไม่นานเราจะหย่ากัน" ถนิตกำหมัดสองข้าง เลือดสดหยดลงมาจากมือขวาเขาทีละหยด เขาค่อยๆเดินไปตรงหน้านันท์นรี แล้วพูดเสียงเย็นชา

"งั้นเหรอ" นันท์นรีพูด "ถ้าทะเบียนสมรสอยู่ที่คุณปู่ นายคิดว่าเป็นไปได้เหรอที่เราจะหย่ากัน?"

ผู้หญิงคนนี้!

จู่ๆถนิตก็เกิดความรู้สึกอยากบีบคอเธอให้ตาย มือเขาคลายแล้วกระชับ กระชับแล้วคลาย สุดท้ายก็กัดฟันเดินลงไปข้างล่าง

นันท์นรียืนชั้นสองมองแผ่นหลังเขาจากไป จนกระทั่งหายไปแล้ว ก็หันหลังค่อยๆเดินไปที่ห้องทำงาน

"นันท์ มาแล้วเหรอ" ในห้องทำงาน ท่านเฉลิมสิทธิ์กำลังอ่านหนังสืออยู่ เห็นนันท์นรีเดินเข้ามา ก็ยิ้มแย้มวางหนังสือลง "มานั่งสิ"

"คุณปู่" นันท์นรีทักทายอย่างนอบน้อมก่อน จากนั้นก็เดินไปนั่งฝั่งตรงข้ามท่านเฉลิมสิทธิ์

"เมื่อกี้เจอถนิตข้างนอกแล้วใช่ไหม" ท่านเฉลิมสิทธิ์ถาม

นันท์นรีพยักหน้า "อืม เจอค่ะ"

"เขานิสัยดื้อ ต่อไปจะเปลี่ยนแปลงดีขึ้น ไม่ต้องกังวล" ท่านเฉลิมสิทธิ์กังวลว่าเธอจะโดนระราน จึงพูดปลอบ

"ฉันรู้ค่ะ" นันท์นรีพยักหน้าอย่างว่าง่าย "แต่คุณปู่จะปล่อยรสิกาออกมาจริงๆเหรอคะ?"

"อืม" ท่านเฉลิมสิทธิ์ตอบ "นี่สัญญากับเขาไว้"

บางทีท่านเฉลิมสิทธิ์อาจจะใจร้ายกับเรื่องนี้ แต่ถ้าเป็นสิ่งที่ตนสัญญา เขาก็ไม่มีทางคืนคำ

อีกอย่าง ตอนนี้ถนิตแต่งงานกับนันท์นรีแล้ว เขาก็ไม่มีอะไรต้องกังวล

"แต่......" นันท์นรีรู้สึกลังเล "ถ้ารสิกาออกมา แล้วมายุ่งวุ่นวายกับถนิตอีกล่ะคะจะทำยังไง?"

"เรื่องนี้เธอวางใจได้ เธอจะไม่ทำแบบนั้น" ท่านเฉลิมสิทธิ์ยิ้ม มีความมั่นใจลึกลับในรอยยิ้ม

นันท์นรียังคงกังวล แต่ท่านเฉลิมสิทธิ์พูดแบบนี้แล้ว เธอก็ไม่มีทางเลือก แค่ระงับความกังวลในใจตัวเองทันที

......

คดีรสิกาถูกเปลี่ยนทิศทางอย่างลึกลับโดยฉับพลัน ตอนแรกทุกคนคิดว่ารสิกาเป็นคนฆ่าจรณินทร์ มีบางคนเริ่มเขียนว่ารสิกากลายเป็นฆาตกรแล้วด้วย รวมถึงถนิตแต่งงานกับนันท์นรีครั้งใหญ่ในปีนี้ ไม่คิดว่าคดีฆาตกรรมจะปรากฏฆาตกรอีกคนในเวลานี้

พูดตามตรง ก็คือตัวการที่แท้จริง

"คดีพลิกจริงๆนะ!" ภายในห้องผู้ป่วยของรสิกา ติรณาเสียงดังโดยไม่มีเหตุผล "เธอว่าก่อนหน้านี้ชรรินถูกใครซ่อนตัวไว้อ่ะ ทำไมหายังไงก็หาไม่เจอ พอออกมาก็มอบตัวเลย?"