บทที่ 240 คนที่ต้องขอโทษ

รสิกาที่ได้ยินผลลัพธ์นี้ ก็วางสายวิดีโอคอลไป

ตำรวจสองคนที่แต่เดิมเฝ้าประตูห้องผู้ป่วยอยู่ก็ออกไปนานแล้ว เธอในตอนนี้เป็นอิสระ และเป็นผู้บริสุทธิ์

ในเวลานี้ รสิกานอนบนเตียงผู้ป่วยคนเดียว รู้สึกใจร้อนอยากร้องไห้แปลกๆ

ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งเดือน เธอประสบการณ์ชีวิตที่แปรปรวนหลายครั้ง ขณะที่เธอจะดีขึ้น กลับรู้สึกว่าอดีตเหล่านั้นที่เธอรู้สึกผ่านพ้นมันไปไม่ได้ ดูเหมือนจะผ่านพ้นไปได้แล้ว

"พี่รุ้ง!"

เมื่อรสิกานั่งเหม่อลอยอยู่บนเตียงคนเดียว จู่ๆประตูห้องผู้ป่วยก็เปิดออก จากนั้นก็เป็นเสียงตื่นเต้นของจันทร์

รสิกามองไปตามเสียง เห็นจันทร์เดินเข้ามาพอดี ไม่ใช่แค่เธอ ทุกคนในสตูดิโอมากันหมดเลย

"พี่รุ้ง พี่สบายดีไหม?" จันทร์พุ่งไปที่ขอบเตียงผู้ป่วย จับมือรสิกาแล้วถามด้วยความประหม่า

ก่อนหน้านี้พวกเขาได้ยินมาว่ารสิกาได้รับบาดเจ็บอยากมาเยี่ยม แต่ตำรวจไม่อนุญาตให้คนมาเยอะขนาดนี้ คนที่มาเยี่ยมเธอได้มีแค่ไม่กี่คนที่ค่อนข้างสนิทเท่านั้น แม้แต่บรู๊คก็มาเจอเธอไม่ได้ นับประสาอะไรกับคนที่สตูดิโอ

"ฉันไม่เป็นไร" รสิกาลูบมือจันทร์ ทำให้เธอวางใจ จากนั้นก็ยิ้มให้คนผู้คนด้านหลังเธอ "ขอบคุณพวกคุณที่มาเยี่ยมฉัน"

"ขอบคุณทำไม" ดวงตาน้ำค่อนข้างแดง แต่ยังฝืนประคองยิ้มไว้อยู่ "คุณต้องหายไวๆนะ เราทุกคนพึ่งพาคุณอยู่"

"แน่นอน" รสิกายิ้มพยักหน้า "ช่วงนี้สตูดิโอเป็นยังไงบ้าง?"

"สตูดิโอ......" พูดถึงสตูดิโอเป็นยังไงบ้าง น้ำก็พูดไม่ค่อยออก

เห็นสีหน้าเธอรสิกาก็เดาได้ว่าสตูดิโอเป็นยังไงบ้าง เธอก็ไม่ได้เสียใจมากนัก ยังไงก็เป็นสิ่งที่เธอคาดไว้

"พูดมาตามตรงเถอะ ฉันรับได้" รสิกาพูด

"สถานการณ์ตอนนี้ไม่ค่อยดี" คนที่เอ่ยปากพูดคำนี้ก่อนคือกรานต์ "ตั้งแต่เรื่องฆาตรกรรมที่เรือสำราญคราวก่อน จำนวนสั่งสินค้าของสตูดิโอก็ลดลงตลอด จนถึงตอนนี้......ก็มีไม่เท่าไร"

เขาพูดว่ามีไม่เท่าไรก็ถือเป็นการทำให้รสิกาสบายใจแล้ว ถ้าไม่มีลูกค้าเก่าจำนวนหนึ่ง สตูดิโอในตอนนี้ไม่มีจำนวนสั่งสินค้าเลย

"ฉันเข้าใจแล้ว" รสิกาพยักหน้า ใบหน้าไม่มีความกังวลอะไร

น้ำพูดปลอบ "คุณไม่ต้องห่วงนะ พอคุณออกจากโรงพยาบาล เราจะค่อยๆทำไป จะกลับมาเป็นเหมือนเมื่อก่อน"

"แน่นอน" รสิกายิ้มขณะพูด "ฉันมั่นใจในตัวพวกคุณ"

เธอมีทีมที่ดีมาก ไม่กังวลเรื่องพวกนี้แน่นอน จะกลับไปเป็นเหมือนเมื่อก่อน แค่เป็นเรื่องของเวลาเท่านั้น

แค่เรื่องในครั้งนี้ ถึงแม้บอกว่ารสิกาถูกใส่ร้าย แต่ชื่อเสียงที่ฉาวโฉ่ไปแล้วนั้นก็ไม่รู้ว่าจะกลับมาดีขึ้นเมื่อไร

และเมื่อข่าวถนิตแต่งงานกับนันท์นรีออกมา รสิกาก็กลายเป็นคนที่โดนสื่อโจมตี

ข่าวในตอนแรกที่พวกเขาประกาศว่าคบกันก็มีสื่อมีท่าทางไม่เชื่อ มีบางคนวิจารณ์อย่างเต็มที่ด้วยว่าพวกเขาสองคนต้องเลิกกันแน่นอน

ตอนนี้แค่เวลาไม่กี่เดือน ถนิตก็แต่งงานกับนันท์นรี รสิกาจึงกลายเป็นเป้าที่ทุกคนโจมตี

พวกเขาเยี่ยมรสิกาแล้วก็ออกไปกันหมด ให้เวลาเธอพักผ่อน

พวกเขาออกไปได้ไม่นาน คนในตระกูลปิติภัทรไพศาลก็มา

นอกจากชรริน

กันต์ชัยเดินเข้ามา ก็เห็นรสิกาทำหน้ารู้สึกผิดเต็มเปี่ยม

"รุ้ง......เรื่องครั้งนี้ ฉันขอโทษเธอแทนแอนด้วยนะ"

"ลุงชัย" รสิกาเห็นเขาโค้งตัวให้ตัวเอง เธอก็ขมวดคิ้ว "นี่คุณทำอะไร?"

"เรื่องครั้งนี้ แอนทำผิดต่อเธอ" กันต์ชัยพูด "หล่อนฆ่าคน แถมยังโยนความผิดให้เธออีก"

รสิกาเม้มปาก "ลุงชัย นี่เป็นเรื่องของชรริน ไม่เกี่ยวกับคุณ คุณไม่ต้องขอโทษฉัน"

ได้ยินคำพูดของเธอ กันต์ชัยก็รู้ว่าในใจเธอไม่ให้อภัยชรริน