บทที่ 251 ทะเลาะกับชญตว์

รสิกาพูดจริง เพราะคมิกดีเกินไป ยืนต่อหน้าเขา เธอจะคิดตลอดว่าอดีตตัวเองมันสุดจะทนมากแค่ไหน

คนดีๆแบบนี้ ไม่ควรด่างพร้อยเพราะเธอ

"คุณรสิกา ได้โปรดอย่าพูดแบบนี้" คมิกเผยสีหน้าละอายใจ "ผมไม่ได้ดีอย่างที่คุณคิด และคุณก็ไม่ได้แย่อย่างที่คุณคิดด้วยเหมือนกัน"

รสิกากัดปากไม่พูดอะไร ความจริงแล้วเธอไม่รู้ว่าควรพูดอะไร

"แต่ในเมื่อนี่เป็นความต้องการของคุณรสิกา ผมก็จะไม่ยุ่งกับคุณครับ" คมิกพูดเสียงเบา

"ขอโทษจริงๆค่ะ" รสิกากล่าวขอโทษอีกครั้ง

"นี่ไม่ใช่ความผิดคุณ" คมิกยิ้มพูด "ถ้าคุณรสิกาไม่ถือสา ต่อไปเรายังเป็นเพื่อนกันได้นะครับ"

"แน่นอนค่ะ" รสิกายิ้ม "ถ้าคุณคมิกไม่ถือสา ฉันก็ไม่มีปัญหา"

ใบหน้าทั้งสองยกยิ้มพร้อมกัน ด้วยความผ่อนคลาย

บางทีการอยู่กับรสิกาก็ต้องใช้ความกล้าพอสมควร

บางทีเขาเองก็ยังลังเลว่าจะพัฒนาความสัมพันธ์กับรสิกาหรือไม่ แต่พฤติกรรมในตอนนี้ เป็นการถอยสำหรับทั้งคู่

แบบนี้ก็ดีมากเหมือนกัน

หลังจากทั้งคู่พูดทุกอย่างชัดเจนแล้ว ก็พูดจากันรู้เรื่องมากขึ้น

รสิการู้ว่าคมิกทำงานในบริษัทต่างชาติ เงินเดือนสูง ในครอบครัวเขาเป็นลูกคนเดียว ครอบครัวน่าจะมีความสุขมาก ไม่อย่างนั้นคงไม่เลี้ยงเด็กที่มีนิสัยแบบคมิกออกมาได้

ทั้งคู่กำลังคุยกันอยู่ จู่ๆก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นทางด้านหลังรสิกา

"รสิกา?"

ได้ยินเสียงนี้ สีหน้ารสิกาก็แข็งทื่อทันที เธอไม่ต้องหันศีรษะกลับไปก็รู้ว่าคนที่ยืนด้านหลังในตอนนี้คือใคร

คมิกก็หยุดพูดเช่นกัน มองคนด้านหลังรสิกาเรียบๆ

"เธอจริงๆด้วย" ชญตว์เดินไปหารสิกา ทำหน้ายิ้มเยาะไม่แยแส

รสิกาเงยหน้าขึ้น มองชญตว์ด้วยสีหน้าไม่แยแส รวมถึงผู้หญิงข้างกายเขา "มีเรื่องอะไรเหรอ?"

แต่ไม่เจอกันไม่กี่เดือน ข้างกายชญตว์ก็มีสาวแปลกหน้าเพิ่มมาหนึ่งคน แต่งตัวสวยหยาดเยิ้ม หุ่นเผ็ดร้อน หน้าตาก็ถือว่าใช้ได้

ดูเหมือนว่าหลังจากทิ้งพิมพ์พิศา ชญตว์ก็ใช้ชีวิตได้ไม่เลว

"ไม่มีอะไร" ชญตว์โอบเอวสาวที่อยู่ข้างกายแน่น "ทำไม ไม่แนะนำฉันหน่อยเหรอว่าคนคนนี้เป็นใคร?"

ขณะที่เขาพูด ก็มองไปทางคมิกอย่างยั่วยุ

รสิกาหายใจเข้าลึกๆ ระงับความโกรธในใจลงไปทันที "ฉันไม่จำเป็นต้องแนะนำกับนาย"

"เฮอะ" ชญตว์หัวเราะเยาะ พูดกับคมิกว่า "สวัสดีครับ ผมชื่อชญตว์ เป็นสามีเก่าของรสิกา"

นี่เขายั่วยุอย่างไม่ปิดบังเลย

มือรสิกากำหมัด ทุบโต๊ะ มองชญตว์อย่างไม่พอใจ "ชญตว์ นายจะหยุดได้ยัง?"

"หยุดสิ หยุดแน่" ชญตว์รู้ว่าเป้าหมายตัวเองสำเร็จแล้ว ก็หัวเราะออกมา โอบหญิงสาวเดินไปข้างๆ

ตำแหน่งที่พวกเขานั่งคือข้างหน้าเยื้องๆรสิกาพอดี แต่สายตาชญตว์มองวนเวียนใบหน้ารสิกาอยู่ตลอดอย่างไม่ปิดบัง ทำให้เธออึดอัดใจมาก

คมิกก็เห็นเหมือนกัน จึงถามขึ้นหนึ่งประโยค "ไม่งั้น เราเปลี่ยนที่นั่งกันดีไหมครับ"

"ไม่ต้องหรอก" รสิกาส่ายหน้า "ถ้าเปลี่ยนจริงๆ มันจะได้คืบเอาศอกอีก"

คมิกยิ้ม "ดูเหมือนนิสัยอดีตสามีคุณจะไม่ค่อยดีเลยนะ"

"ไม่งั้นฉันจะหย่ากับเขาทำไมล่ะ" รสิกาพูดกึ่งล้อเล่น "ฉันไปเข้าห้องน้ำนะคะ อาหารมาคุณกินไปก่อนได้เลย ไม่ต้องรอฉัน"