บทที่ 252 ในใจเขายังมีคุณ

คมิกกำลังจะตอบ เพิ่งอ้าปาก ก็เห็นชญตว์เดินออกมาจากสถานีตำรวจ เขาก็หุบปากอีกครั้ง

เห็นท่าทางเขารสิกาก็รู้ถึงอะไรบางอย่าง หันไปเห็นชญตว์ สีหน้าก็กลายเป็นเย็นยะเยือก

"ทำไม มองฉันแบบนี้ทำไม?" ชญตว์ทำเสียงเฮอะ

"ชญตว์ นายปัญญาอ่อนใช่ไหม!" รสิกาเดินไปหาเขาอยากทำอะไรบางอย่าง แต่เพิ่งเดินออกไปได้หนึ่งก้าวก็โดนคมิกจับแขนไว้

"ฉันทำไม?" ชญตว์ทำสีหน้าไม่พอใจ

"เราหย่ากันไปนานมากแล้ว ทำไมนายต้องมายุ่งเรื่องของฉันด้วย!" รสิกาโกรธแล้วจริงๆ เรื่องพวกนั้นที่ชญตว์เคยทำเธอทำเป็นไม่เคยโกรธมาก่อนก็ได้ แต่ทำไมผ่านไปนานมากแล้ว ชญตว์ยังมายุ่งวุ่นวายชีวิตเธออีก?

"ยุ่งเรื่องของเธอ? เฮอะ รสิกา เธออย่าคิดว่าตัวเองดีขนาดนั้น ฉันยุ่งเรื่องของเธอเพื่ออะไร? ฉันแค่พูดเรื่องที่ฉันรู้ก็แค่นั้น" ชญตว์ยิ้มเยาะ "ที่นี่หน้าประตูสถานีตำรวจ ทำไมเหรอ เธออยากตีฉันไหม? มาสิ ฉันจะยืนให้เธอตีเลย"

หน้าประตูสถานีตำรวจสองข้างทางมีตำรวจสองนายกำลังมองมาทางพวกเขาอยู่ ราวกับกลัวพวกเขาจะทำร้ายร่างกายกันอีกจริงๆ

รสิกาทำได้แค่กำหมัดตัวเองสองข้างไว้แน่น เพื่อควบคุมตัวเองไม่ให้พุ่งเข้าไปซัดไอ้เลวชญตว์

"ไปกันเถอะครับ" คมิกจับมือรสิกา "ไม่จำเป็นต้องเปลืองน้ำลายกับมัน"

"แกเป็นใครวะ" ชญตว์จ้องมองคมิก "ถึงได้กล้าพูดกับฉันแบบนี้!"

"แล้วแกเป็นใคร!" รสิกาด่ากลับโดยไม่แสดงความอ่อนแอ "ชญตว์ อย่าให้ฉันเห็นหน้าแกอีก ไม่งั้น แกจะไม่โดนต่อย!"

รสิกาไม่สนับสนุนความรุนแรงมาตลอด

ในความเป็นจริง การจัดการกับคนแบบชญตว์ ก็ต้องใช้กำลังถึงจะแก้ปัญหาได้

เหมือนกับตอนแรกที่เขาไม่ยอมหย่า ถูกถนิตต่อยก็เลยยอม

"แก......!" อย่างที่คิดไว้ ถูกรสิกาด่าแบบนี้ ชญตว์ก็ไม่มีอะไรจะพูดแล้ว

"เราไปกันเถอะค่ะ" รสิกาพูดกับคมิก

ทั้งสองเดินไปยังรถที่จอดริมถนน รสิกาขับรถมา รถของคมิกยังจอดที่ลานจอดรถร้านอาหารเหมือนเดิม

หลังจากพวกเขาไปแล้ว ชญตว์ก็บ้วนเลือดลงกับพื้น จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์ตัวเองออกมาโทร กดเบอร์พลางเดินไปที่ริมถนน

เขาไม่ได้สังเกต รวมถึงรสิกาและคมิกก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้สังเกตเช่นกัน ในรถคันหนึ่งที่จอดอยู่ไม่ไกล มีใครคนหนึ่งกำลังมองพวกเขาด้วยสายตาเย็นชาอยู่ตลอด

หลังจากชญตว์ขึ้นรถไปแล้ว แจ็คก็ถามถนิตว่า "ท่านประธาน เราจะไปไหมครับ?"

ฟ้ามืดแล้ว ถ้าพวกเขายังไม่กลับอีก เดาว่าอีกเดี๋ยวท่านเฉลิมสิทธิ์จะต้องโทรมาเร่ง

"ไปกันเถอะ" ถนิตพูดเรียบๆ

แจ็คถึงได้สตาร์ทรถขับไปยังคฤหาสน์หลังเก่าตระกูลวัชรเดชานนท์

ขับออกไปได้สักพัก จู่ๆถนิตก็พูดขึ้น "ถ้าจำไม่ผิด บริษัทชญตว์ ช่วงนี้เหมือนจะเกิดปัญหา"

"ไม่เคยได้ยินนะครับ" แจ็คค่อนข้างสับสน

เพราะรสิกา เขาเคยตรวจสอบเกี่ยวกับบริษัทชญตว์มาก่อน แต่ได้ยินมาว่าบริษัทเขาพัฒนาได้ดี ถึงจะเป็นบริษัทเล็ก แต่ด้านกำไรดีมาก

"งั้นเหรอ" ถนิตหรี่ตา ถามเรียบๆ

แจ็คเป็นคนฉลาดแค่ไหน ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงไม่ตอบสนอง ตอนนี้ได้ยินความเย็นยะเยือกในเสียงถนิตแล้วยังไม่เข้าใจได้อีกเหรอ

"พรุ่งนี้ผมจะไปสืบเกี่ยวกับบริษัทเขา" แจ็คพูด "เหมือนได้ยินมาว่า ช่วงนี้บริษัทเขาเกิดปัญหา"

"อืม" ถนิตค่อยๆหลับตาลง มือข้างหนึ่งวางไว้บนตัก แล้วเคาะเบาๆซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เขาบอกไม่ถูกว่าในใจเขารู้สึกยังไง

ทั้งๆที่เขาผลักเธอออกไปเอง แต่ได้ยินว่าเธอนัดบอด ในใจก็อึดอัดอีก

ได้ยินว่าเธอเข้าสถานีตำรวจ ก็รีบทิ้งทุกอย่างในมือแล้วรีบมา ถึงจะทำได้แค่รออยู่ข้างนอกมองดูเธอก็รู้สึกสบายใจแล้ว