บทที่ 265 ยอมเสี่ยงชีวิตได้

ถนิตพูดประโยคนั้นเสร็จชญตว์ก็ปิดลำโพง เอาโทรศัพท์แนบหู ขู่ถนิตว่าต้องหยุดโจมตีบริษัทเขาทุกอย่าง ไม่อย่างนั้น เขาจะทำให้รสิกาหายไปจากโลกใบนี้!

ชญตว์ไม่เหลืออะไรแล้ว ถ้าบริษัทตัวเองล่มสลายอีก เขาก็ไม่ถือสาที่จะลากคนมารับผิดชอบด้วย

รสิกาใช้เวลานานมากกว่าจะฟื้นตัวจากการเตะต่อยของชญตว์ เมื่อเธอได้สติอีกครั้ง ชญตว์ก็วางสายที่คุยกับถนิตไปแล้ว

"แกอย่าคิดจะใช้ฉันมาขู่ถนิต......" รสิกาจ้องชญตว์อย่างเย็นชา

"งั้นเหรอ" ชญตว์มองรสิกาด้วยใบหน้าภูมิใจ "ดูก่อน"

รสิกาแค่นหัวเราะทันที ทันใดนั้นก็เอนตัวไปที่เบาะคนขับคว้าพวงมาลัยเอาไว้แล้วเลี้ยวไปข้างๆ รถชนรั้วสะพานอย่างรวดเร็ว

"รสิกา!" ชญตว์ไม่คิดว่าจู่ๆรสิกาจะทำแบบนี้ เขาคว้าผมเธอดึงมาด้านหลังจะให้เธอปล่อยจากพวงมาลัยด้วยสีหน้าตกตะลึง

รสิกาแค่รู้สึกว่าผมตัวเองจะดึงหลุดออกจากหนังศีรษะแล้ว เธอเจ็บจนกรีดร้อง และรถก็ชนกับรั้วข้างถนนพอดี

รถที่ขับด้วยความเร็วในตอนแรกได้หยุดลงกะทันหัน รถคันรอบๆไม่เลี่ยงการขับรถก็ถูกบังคับให้หยุด คนขับรถบางคนจอดรถลงมาดูด้วยความสงสัยว่าทางนี้เกิดอะไรขึ้น

กระโปรงหน้ารถถูกชนจนน่าอนาถ มีควันออกมาด้วย คนที่ติดอยู่ในรถก็ผลักประตูรถที่พังออกมา จากนั้นก็ปีนออกจากรถช้าๆ

คนที่ปีนออกมาคนแรกคือรสิกา ขณะที่รถชนรั้วข้างถนนเธอก็ปล่อยพวงมาลัยเพื่อปกป้องร่างกายตัวเองแล้ว พื้นที่ที่เธอได้รับบาดเจ็บจึงไม่เยอะ คนที่เจ็บหนักที่สุดคือคนขับรถ

คนขับรถตกใจถุงลมนิรภัยที่กระเด้งออกมาจนเป็นลมไปแล้ว ครึ่งร่างติดอยู่ในรถออกมาไม่ได้

รสิกาออกมาจากรถก็ล้มอยู่บนพื้นอย่างไร้เรียวแรง ศีรษเธอเลือดไหล เลือดทำให้สายตาเธอพร่ามัว ทำให้ทุกอย่างตรงหน้ากลายเป็นมัวๆไม่ชัดเจน

เธอได้ยินรอบๆมีคนกำลังโทรแจ้งตำรวจและเรียกรถพยาบาล แต่ไม่มีใครมาช่วยเธอเลย

รสิกาไม่รู้ว่าตัวเองนอนบนพื้นนานแค่ไหน เธอค่อยๆได้สติกลับมา เธอรู้ว่าตัวเองต้องรีบออกจากที่นี่ ไม่รู้ชญตว์บาดเจ็บเป็นยังไงบ้าง ถ้าเขายังมีเรี่ยวแรงจะต้องไม่ให้เธอหนีแน่ๆ

คิดถึงตรงนี้ รสิกาก็เหมือนมีแรงฮึดขึ้นมาทันที สองมือเธอยันพื้นลุกขึ้น แต่ยังเดินไม่ถึงก้าวเดียวเธอก็ได้ยินเสียงอุทานรอบๆ

ในใจเธอรู้สึกไม่ดีทันที ยังไม่ทันหันตัวไปผมตัวเองก็ถูกคว้าเอาไว้ด้วยแรงมหาศาล

"ยัยบ้านี่! แกคิดจะฆ่าฉันเหรอวะ!" เสียงเดือดดาลและมัวหมองของชญตว์ดังขึ้นด้านหลังรสิกา

รสิกาไม่มีแรงพูด ถูกชญตว์จับตัวไปกดข้างรั้วถนน ด้านล่างรั้วถนนห่างแม่น้ำใหญ่หลายสิบเมตร ลมแม่น้ำพัดมาทำให้ทั้งร่างเธอตื่นตัวขึ้นมาก

"อย่าคิดว่าถนิตจะช่วยแกได้! วันนี้ถึงพระเจ้าจะมาช่วยแกก็หนีไม่พ้น!"

รสิกายกมือขึ้นเช็ดเลือดบนตาถึงเห็นใบหน้าชญตว์ชัดๆ

เขาก็ได้รับบาดเจ็บเช่นกัน เสื้อผ้าโชกเลือดไปหมด

"ชญตว์ แกคิดเหรอว่าสถานการณ์แบบนี้ ถึงบริษัทแกจะอยู่ต่อ มันยังจะเป็นของแกอยู่?" มุมปากรสิกายกยิ้ม ด้วยความเยาะเย้ยและภาคภูมิใจ "ตราบใดที่ฉันไม่ตาย วันนี้ที่แกลักพาตัวฉันยังไงฉันก็จะฟ้องแก!"

บนสะพานมีคนจำนวนมากเป็นพยานให้เธอ ชญตว์ก็ดิ้นไม่หลุด!

พอชญตว์ได้ยินคำนี้ แววตาก็หวาดกลัว เขามองคนที่อยู่รอบๆ มีคนควักโทรศัพท์ออกมาถ่ายวิดีโอแล้วจริงๆด้วย คาดว่าอีกไม่นาน ข่าวที่เขาลักพาตัวเธอก็จะพาดหัวข่าว!

ที่แท้รสิกาก็วางแผนไว้แบบนี้!

สถานการณ์ในตอนนี้ ไม่ว่าชญตว์จะทำยังไงเขาก็ต้องโดนฟ้อง!

คิดถึงตรงนี้ สายตาชญตว์ก็ดุร้ายขึ้น มือที่บีบคอรสิกาก็ออกแรงขึ้น "ไหนๆก็เป็นแบบนี้แล้ว ฉันก็ไม่จำเป็นต้องเก็บแกไว้!"