บทที่ 298 คุณอยากไปบ้านฉันไหม

โทรศัพท์ของถนิตวางอยู่บนโต๊ะ แต่เมื่อโทรศัพท์ดังรสิกามองไม่เห็นว่าใครโทรมา

ถนิตเหลือบมองคนที่โทรมา เขาเลื่อนขึ้นเบาๆแล้ววางสาย

เห็นเขาทำแบบนี้ รสิกาก็ตกใจ

เบอร์ของใคร ทำไมเขาต้องวางสาย?

เธอแอบเหลือบมองถนิต แต่กลับเห็นว่าสีหน้าของเขาแข็งทื่อ เย็นชา โดยเฉพาะดวงตาคู่นั้น มันเย็นชาจนรสิกาไม่กล้ามอง

เธออดไม่ได้ที่จะเดาว่าเมื่อกี้ใครโทรมา

ครุ่นคิดอยู่พักหนึ่งก็ไม่ได้คำตอบ และโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง

รสิกาเห็นถนิตกำลังจะวางสายอีกครั้ง เธอจึงพูดว่า "ถ้าคุณไม่รับ เขาอาจจะโทรมาตลอด"

ถนิตเหลือบมองเธอ ในสายตาที่เย็นชามีความใจอ่อน

และเมื่อรสิกาคิดว่าเขาจะกดวางสาย เขากลับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมารับ

เขาไม่พูดอะไร แต่รสิกาได้ยินปลายสายของโทรศัพท์ ฟังไม่ออกว่าเขาพูดอะไร แต่ฟังออกว่าเป็นเสียงผู้ชาย

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน ในที่สุดถนิตก็พูด

"วางสายนะ"

สามคำง่ายๆแล้ววางสาย จากนั้นก็ปิดโทรศัพท์แล้วโยนโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ

รสิกาเห็นเขาทำแบบนี้ เธอตลก ไม่ว่าคนที่โทรมาเป็นใคร เจอคนนิสัยอย่างถนิต คาดว่าคงจะโมโหไม่น้อย

เห็นเขากำลังโมโห รสิกาไม่อยากโดนลูกหลง เธอจึงดื่มน้ำตัวเองเงียบๆไม่พูดอะไร

หลังจากนั้นไม่นาน อาหารที่สั่งก็มาเสิร์ฟ รสิกาเช็ดมือด้วยผ้าขนหนูเปียก เมื่อเธอกำลังจะกินแต่กลับเห็นถนิตยังขมวดคิ้วไม่ขยับเขยื้อน

"คุณไม่กินเหรอ?" รสิกาอดไม่ได้ที่จะถาม

ถนิตได้ยินเสียเธอก็ได้สติขึ้นมา เขามองเธอ จากนั้นก็ผลักจานที่อยู่ข้างหน้าไปให้รสิกา "คุณกินเถอะ"

รสิกา: "..." เธอไม่ใช่หมู มื้อเดียวจะกินอาหารสำหรับคนสองคนได้ยังไง?

"คุณหิวไม่ใช่เหรอ?" รสิกาผลักจานกลับ "รีบกินเถอะ"

ถนิตยังไม่ขยับ จากนั้นก็ผลักกลับมาให้เธอเหมือนเดิม "คุณกินเถอะ"

รสิกาอดไม่ได้ที่จะมองบน "ฉันกินสองจานไม่ไหว"

"อย่างนั้นกินได้เท่าไหร่ก็เท่านั้น" ถนิตพูด

ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ยอมแตะต้องอาหารจานนี้

รสิกามองดูเนื้อและผักในจาน ไม่เลวเลยนิ ทำไมเขาไม่กิน?

ในเมื่อเขาไม่กิน รสิกาก็ไม่เกรงใจ เธอหยิบช้อนขึ้นมากินอาหารของตัวเอง

ตอนที่เธอกินถนิตก็กอดแขนมองเธอ แต่ในหัวกลับเอาแต่คิดเรื่องอื่น

สายที่โทรเข้ามาเมื่อกี้คือท่านเฉลิมสิทธิ์

หลังจากที่ถนิตกลับมาจากเมืองซี เขาก็ไปหาท่านเฉลิมสิทธิ์ อยากเอาทะเบียนสมรสจากเขาไปหย่า และแน่นอนว่าถูกปฏิเสธ ดังนั้นเขาจึงออกจากโรงแรมแล้วมาหารสิกา

เมื่อกี้ท่านเฉลิมสิทธิ์โทรมาด่าเขาว่าเพราะผู้หญิงคนเดียว แม้แต่ลูกตัวเองก็ไม่สนใจ แล้วยังบอกว่ารสิกาสนิทสนมกับลูกชายตระกูลสุนทรอมรสกล บอกว่ารสิกาไม่ได้ดีเหมือนที่เขาเห็น รสิกากับลูกชายตระกูลสุนทรอมรสกลมีความสัมพันธ์คลุมเครือกันมาตั้งนานแล้ว คดีครั้งนี้ ตระกูลสุนทรอมรสกลก็เข้ามามีส่วนเกี่ยวข้องด้วย

ถนิตไม่รู้ว่าใครคือลูกชายตระกูลสุนทรอมรสกล แต่ตอนที่อยู่ในลิฟต์ รสิกาบอกอย่างชัดเจนว่าไม่ต้องการความช่วยเหลือจากเขา เธอบอกว่าเธอมีวิธี

วิธีของเธอก็คือขอความช่วยเหลือจากตระกูลสุนทรอมรสกลอย่างนั้นเหรอ?

มองดูรสิกาตั้งใจกินอาหาร ถนิตอยากถามสองสามครั้ง แต่เขากลับไม่ยอมถาม

จะว่าไปแล้ว ตอนนี้เขาไม่มีสิทธิ์และฐานะอะไรถามคำถามนี้กับรสิกา

"ฉันอิ่มแล้ว" เมื่อถนิตกำลังตกอยู่ในภวงค์ รสิกาวาช้อนลงแล้วก็เช็ดปากด้วยทิชชู "คุณไม่กินจริงๆเหรอ?"