บทที่ 365 คุณลุงกับโลลิ

บรู๊คไม่ชอบโลล่า ถึงจะมีสัญญาหมั้นกับเธอ ถึงแม้ว่าจะต่อหน้าพ่อแม่ที่ใกล้จะเสียของเธอ เขาก็ไม่สามารถให้คำสัญญาได้

แต่งงานกับโลล่าอย่างฝืน เป็นการไม่ผิดชอบต่อใครทั้งนั้น

“สองปีก่อน?” นีรชาอึ้งไปสักพัก

เมื่อสองปีก่อน เหมือนจะมีครั้งหนึ่งที่บรู๊คหายไปสองเดือน เขาบอกว่ากลับไปที่ฝรั่งเศส แต่เธอก็ไม่ได้ถามเขาอย่างละเอียดว่าไปทำอะไร

ที่แท้ตอนนั้น เป็นช่วงที่พ่อแม่ของโลล่าเสียนี่เอง

บรู๊คได้ปล่อยข้อมือของนีรชาแต่ไม่ได้ปล่อยมือของเธอ เพียงแต่จับนิ้วมือที่เรียวยาวของเธอไว้ในกุมมือของตัวเอง

“สิบกว่าปีก่อนที่ฉันมาถึงประเทศไทย ก็เพื่อหลบสัญญาหมั้นของเขา ตระกูลของเราสองคนเป็นเพื่อนรักกัน พวกญาติๆ ของสองตระกูลต่างมั่นใจว่าพวกเราต้องเป็นคู่กัน ต้องแต่งงานแล้วมีลูก แต่ก็เพราะแบบนี้ ฉันถึงไม่สามารถมีใจของโลล่า”

ในโลกของบรู๊ค โลล่าเป็นน้องสาวของเขา พวกเขาสามารถเป็นพี่น้องกันได้ แต่กลับไม่สามารถเป็นคู่ชีวิต

ตอนที่เรียนมหาลัยเขามีคนที่ตัวเองชอบ ทั้งสองคนแอบคบกัน แต่สุดท้ายก็ถูกโลล่ารู้ โลล่าจึงเอาเรื่องนี้ไปบอกกับพ่อแม่ จากนั้นเขาก็ถูกบังคับให้เลิกกับแฟนสาวอย่างน้ำเน่า

เรื่องครั้งนั้นส่งผลกระทบต่อบรู๊คเป็นอย่างมาก ดังนั้นหลังจากที่เรียนจบมหาลัย เขาก็เลยมาที่ประเทศไทย

ที่นี่ห่างจากฝรั่งเศสมาก เขาเองก็โชคดีมาก ที่สามารถมีความสำเร็จของตัวเองที่ประเทศไทยได้

ต่อมาเขาก็รู้จักกับรสิกา รับเธอเป็นศิษย์ แต่เมื่อเวลาผ่านไปนานก็หวั่นไหวกับเธอแล้ว ถึงแม้ว่าความรักที่มีต่อเธอนั้นจบโดยที่ไม่ได้เริ่ม แต่เขาก็ไม่เสียใจ

จากนั้นก็ถูกนีรชาไล่จีบอย่างบ้าคลั่ง

เขาไม่เคยเจอคนนิสัยดื้อดันขนาดนี้ที่เหมือนกับนีรชามาก่อน ติดคนมากกว่าโลล่าอีก

แต่กลับเป็นเพราะว่าการติดคนแบบนี้ ทำให้ใน5ปีของเขานั้น ไม่เคยมีความรู้สึกเหงาและโดดเดี่ยวอีกเลย

เขาชินกับการมีเธออยู่แล้ว จนเขาต้องคอยบอกกับตัวเองว่าไม่ได้หวั่นไหวกับนีรชา

เพราะเขาคิดว่าตัวเองถ้าหวั่นไหวกับนีรชาตอนนี้ เป็นแค่เพียงเพราะว่าเหงามานานเกินไป เลยเกิดคุ้นชินหรือพึ่งพาคนหนึ่งคนเท่านั้นเอง

หลังจากเมื่อคืนที่ได้ยินรสิกาพูดแบบนั้นแล้ว ใจของบรู๊คถึงจะลนลานขึ้นมาจริงๆ

เขาคิดว่านีรชาจะคอยตามจีบตัวเองไม่ยอมแพ้ เขาน่าสงสารจนใช้ความชอบที่นีรชามีต่อตัวเองในการยื้อเธอไว้ แต่กลับไม่เคยคิดว่าเธอเองก็เหนื่อยเป็น เธอเองก็สิ้นหวังเป็น

ดังนั้นถึงได้มาหาเธอเช้าขนาดนี้ไง ไม่ว่ายังไง คำพูดพวกนี้ เขาก็อยากจะพูดให้เธอฟัง

“เมื่อวานที่ฉันโทร เธอ...........” นีรชานึกถึงคำพูดที่โลล่าพูดเมื่อวานแล้วก็ยังรู้สึกไม่พอใจอยู่ดี

“เรื่องที่เมื่อวานเธอโทรมาหาฉัน ฉันไม่รู้เรื่องเลย ในรายการโทรศัพท์ของฉันก็ไม่มีบันทึก” บรู๊คเอาโทรศัพท์ของตัวเองออกมา แล้วเปิดบันทึกการโทรเข้าออกให้เธอดู

นอกจากสายจากการทำงานแล้ว ก็คือบันทึกที่เมื่อวานโทรคุยกับรสิกา

นอกเหนือจากนี้ ไม่มีสายที่นีรชาโทรเข้ามาจริงๆ ด้วย

“ต้องเป็นเพราะเขาลบไปแน่ๆ” นีรชาอยู่ๆ ก็พูดขึ้นมาอย่างโกรธ

คิดไม่ถึงว่าโลล่าจะเป็นคนที่ต่ำช้าแบบนี้

“ขอโทษ” บรู๊คขอโทษอีกครั้ง ขอโทษต่อเรื่องหลายมานี้ที่ติดหนี้นีรชา และขอโทษในเรื่องที่เกิดขึ้นในเมื่อวานด้วย