บทที่ 366 เขามีคู่หมั้น

แต่คำตอบของบรู๊คกลับเป็น “ไม่ปล่อยแล้ว”

นิ้วมือของนีรชาเรียวยาวสวยมาก เป็นแบบเห็นแล้ว ก็จะให้ความรู้สึกที่ว่าอยากจะจับขึ้นมาเล่นเลย

หลายปีมนี้บรู๊คมองมือของเธอไปมาอยู่ตรงหน้า ความคิดนี้ไม่เคยหยุดเลย

ตอนนี้สามารถจับมือของเธอได้อย่างสมเหตุสมผลแล้ว ก็ต้องไม่ปล่อยโอกาสนี้ไปอยู่แล้ว

เพียงแต่ในความทรงจำของนีรชาแล้วบรู๊คเป็นคนที่เย็นชาและเย่อหยิ่ง จะไปเหมือนกับผู้ชายตรงหน้าที่ชอบเล่นได้ยังไง

“ฉันต้องไปกินข้าวเช้า” นีรชาห้ามยิ้มไว้ไม่อยู่ “เดี๋ยวไปช้าพี่รสิกาจะคิดอะไรไปเรื่อยแล้ว”

“เธอกลัวเธอจะคิดไปเรื่อย?” บรู๊คถามเบาๆ

นีรชาชะงัด นี่มันคำถามอะไร ตอบยังไงก็ไม่ถูก

“ฉันต้องไปกินข้าวแล้ว จากนั้นไปโรงพยาบาล” นีรชาพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนว่า “ปู่ของฉันยังนอนอยู่ในโรงพยาบาล ตอนนี้ท่านอันตรายมาก ฉันต้องไป”

ยิ่งไปกว่านั้น เรื่องที่เธอคบกับบรู๊ค ต้องปิดบังถนิตไม่ได้แน่ๆ เธอต้องไปอธิบายหน่อย

ก่อนหน้านี้ถึงแม้ว่าถนิตไม่เห็นด้วยที่เธอชอบบรู๊ค แต่ก็ไม่ได้เข้ามายุ่งเกี่ยวอะไรด้วย

เพราะว่าตอนนั้นนีรชาและบรู๊คดูแล้วไม่มีความเป็นไปได้เลย แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว

ตอนนี้พวกเขาสองคนคบกันแล้ว......ถ้าให้ถนิตรู้ คาดว่าเขาน่าจะโกรธมากเลย

“ไปเถอะ” บรู๊คได้ยินที่เธอพูดแบบนี้ ก็ไม่ได้พัวพันมากเกินไป

เขาปล่อยมือของนีรชา หันไปเปิดประตูที่ปิดสนิท

เห็นว่าเขาจะเดินออกไปแล้ว รีบเอากุญแจที่วางไว้ตรงทางเดินแล้วตามออกไป

“นายจะไปด้วยไหม?” นีรชาเห็นว่าทางที่บรู๊คเดินไปนั้นเป็นบ้านของรสิกา ก็เลยถามอย่างประหลาดใจ

“อื้ม” บรู๊คตอบ “ฉันกับรุ้งก็ไม่ได้เจอกันสักพักแล้ว มีเรื่องต้องคุยกันหน่อย”

“ออ......” นีรชาตอบเบาๆ

ก่อนหน้านี้ที่ ทิมทิมเข้าไปไม่ได้ปิดประตูจนหมด ตอนนี้บรู๊คแค่ยื่นมือไปดึงก็สามารถเปิดประตูออกได้เลย

รสิกาเองก็ออกมาจากห้องครัวพอดี เธอเห็นทั้งสองคนเดินเข้ามาจากข้างนอก ยิ้มแล้วพูดว่า “คุยกันเสร็จแล้วเหรอ?”

น้ำเสียงที่ล้อเลียนนั้นทำให้หูของนีรชาก็แดงขึ้นมา

“พี่รสิกา……” เธอร้องออกมาอย่างเขินอาย

ฟังออกว่านีรชาเขิน รสิกาเองก็ไม่ได้จับเรื่องนี้ไว้พูด เธอยิ้มแล้วถามบรู๊ค “อาจารย์กินข้าวเช้าหรือยัง?”

บรู๊คส่ายหน้า “ยัง”

มาตั้งแต่เช้า ในใจก็คิดแต่เรื่องของนีรชา ลืมเรื่องที่ต้องกินข้าวเช้าไปเลย

“ถ้าไม่ถือก็นั่งลงมากินกับพวกเราหน่อยสิ” รสิกาเชิญชวน

บรู๊คเองก็ไม่ได้ปฏิเสธ

ทั้งสี่คนนั่งลงมากินข้าวเช้า หลังจากกินเสร็จก็ไปโรงพยาบาลด้วยกัน

พอถนิตเห็นบรู๊คและนีรชาจูงมือแล้วปรากฏตัวอยู่ด้านหลังของเขา เขาอึ้งไปเล็กน้อย แล้วก็มีท่าทีว่าจะโกรธแสดงออกบนสีหน้าเล็กน้อย