บทที่ 412 โลล่าที่ทำตัวแปลกๆ

วันรุ่งขึ้นพอฟ้าสว่างรสิกาก็ตื่นขึ้นมา เธอค่อยๆ ย่องไปล้างหน้าแปรงฟัน สรุปคือล้างหน้าแปรงฟันเสร็จออกมาถนิตก็ตื่นแล้ว

“ทำไมนายไม่นอนต่ออีกหน่อย?” รสิกาอึ้งสักพัก แล้วถามขึ้น

“เธอจะไปหาใคร?” ถนิตไม่ตอบแต่ถามกลับ

“โลล่า” รสิกาพูด “ฉันสงสัยว่าการหายตัวไปของนีรชาเกี่ยวข้องกับเธอ”

ไม่ว่าโลล่าจะบอกเธอหรือไม่ ยังไงเธอก็จะไปเจอ และถามเกี่ยวกับเรื่องนี้ จะได้ทิ้งความทรงจำในใจโลล่าบ้าง

เธอยังไม่เคยเจอโลล่า แต่ก่อนหน้านี้เคยได้ยินนีรชาอธิบาย เป็นคนที่ไม่น่าคบหา

“ฉันจะไปกับเธอ” ถนิตลุกขึ้น เดินไปเข้าห้องน้ำ

“นายหลับต่ออีกสักพักได้นะ” รสิกาลังเล ตามหลังเขาไป “แค่ไปเจอเธอเฉยๆ ไม่เป็นอะไรหรอก”

แต่คำตอบถนิตเด็ดเดี่ยวเฉียบขาดมาก “ไม่ได้”

ที่นี่คือฝรั่งเศส เขาเพิ่งทำน้องสาวตัวเองหายไปจากที่นี่ยังหาไม่เจอ ถึงจะรู้ว่าไม่มีทางเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นกับรสิกา แต่เขาก็ไม่ให้เธอออกไปเจอคนอื่นโดยลำพัง

รสิกาดูเหมือนจะคำนึงถึงตรงนี้เหมือนกัน ก็อ้าปากค้าง สุดท้ายก็ปิดปากเงียบ ไม่พูดอะไรอีก

ระหว่างที่ถนิตล้างหน้าแปรงฟัน รสิกาก็เปลี่ยนเสื้อผ้า แต่งหน้าอ่อนๆ จากนั้นก็ควักโทรศัพท์ออกมาโทรหาบรู๊ค

เพิ่งเชื่อมโทรศัพท์ได้ บรู๊คยังไม่ได้เอ่ยปาก รสิกาก็ชิงพูดก่อนเขา “โลล่าอยู่ที่ไหน?”

บรู๊คอึ้งอย่างเห็นได้ชัด “เธอตามหาหล่อนทำไม?”

“คุณไม่ต้องสนหรอกว่าฉันจะทำอะไร บอกฉันมาว่าเธออยู่ที่ไหน?” ตั้งแต่เมื่อวานที่รู้ว่าบรู๊คจะแต่งงานกับโลล่า ท่าทีของรสิกาที่มีต่อเขาก็ไม่ดีเท่าเมื่อก่อน เธอไม่ใช่นักบุญ ปฏิบัติกับทุกเรื่องอย่างมีเหตุผลไม่ได้ ดังนั้นเรื่องนี้ ถึงแม้เธอจะรู้ว่าบรู๊คไม่มีทางเลือก เธอก็ไม่สามารถรู้สึกใจกว้างกับเขาได้

“หล่อนอยู่กับแม่ฉันที่โรงพยาบาล” บรู๊คพูด

“ที่อยู่โรงพยาบาล?”

บรู๊คบอกที่อยู่โรงพยาบาลกับเธอ ยังไม่ทันได้พูดอะไรรสิกาก็วางสายไปแล้ว

รสิกาคิดว่า ก่อนจะตามหานีรชาเจอ ความสัมพันธ์ของเธอกับบรู๊คคงกลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้อีกแล้ว

……

เมื่อเจอโลล่า เธอเดินออกมาจากห้องไอซียูพอดี

คุยกับคุณหมอเสร็จแล้วก็เห็นถนิตกับรสิกาสองคนยืนอยู่ไม่ไกล

ถึงแม้ก่อนหน้านี้เธอจะไม่เคยเจอพวกเขา แต่ก็เดาสถานะพวกเขาออก

โลล่ากล่าวขอบคุณคุณหมอแล้วเดินไปหาพวกเขา

“ฉันเคยได้ยินบรู๊คพูดถึงพวกคุณ” โลล่าเอ่ยปากก่อน “พวกคุณมาหาฉัน เพราะอยากถามเกี่ยวกับการหายตัวไปของนีรชาไปใช่ไหม?”

โลล่าไม่ค่อยเหมือนอย่างที่รสิกาคิดไว้ เธอนึกว่าโลล่าเป็นคนที่หน้าตาสวย แต่นิสัยแย่มาก

แต่ตอนนี้เห็นแล้วถึงได้รู้ว่า เธอไม่ได้อารมณ์ร้ายเหมือนที่ถูกตราหน้า มิหนำซ้ำยังมีความเป็นผู้ใหญ่และใจเย็นด้วย

แต่คนแบบนี้ รสิกาเคยเห็นมาไม่น้อย ดังนั้นเธอไม่มีทางโดนรูปลักษณ์ภายนอกของโลล่าหลอกเอาง่ายๆ หรอก

“ถ้าคุณมีเวลา ฉันแนะนำว่าเราไปหาที่นั่งคุยกันดีกว่า” รสิกาพูดเรียบๆ

โลล่าพยักหน้า “ได้อยู่แล้วค่ะ”

พวกเขาไปที่ร้านกาแฟข้างโรงพยาบาล หลังจากนั่งลง รสิกาก็ยังไม่เอ่ยปาก ก็ได้ยินโลล่าพูดขึ้น “ไม่ว่าพวกคุณจะถามอะไร คำตอบฉันก็เหมือนกับที่บอกตำรวจ ฉันไม่รู้ว่านีรชาไปที่ไหน พอรถชนฉันก็สลบไป จนกระทั่งตื่นขึ้นมาขอความช่วยเหลือ ตอนนั้นฉันก็ไม่เห็นนีรชาแล้ว”

รสิกากับถนิตมองหน้ากัน จากนั้นก็มองโลล่า “งั้นคุณบอกฉันได้ไหมว่าทำไมพวกคุณถึงเกิดอุบัติเหตุรถชน?”