บทที่ 432 โทรหาศรัญ

“แค่เธอรับปากคนเดียวมันไม่พอหรอกนะ” อีฟพูดต่อ

สาวิตรีรีบพูดออกมาอย่างไม่พอใจ: “เธอจะให้ใครรับปากอีก? ! อีฟ เธออย่าได้คืบจะเอาศอกนะ”

อีฟกลับไม่โมโหสักนิด ยิ่งสาวิตรีตื่นตระหนก เธอก็ยิ่งสงบนิ่ง แล้วยังงอนิ้วดีดโต๊ะเบาๆอีกด้วย พูดอย่างไม่ใส่ใจ: “สาวิตรี เธอต้องรู้ไว้นะ ตอนนี้ฉันไม่ได้มาต่อรองกับเธอ”

ตอนนี้คนที่มีจุดอ่อนอยู่ในมือของอีฟน่ะคือสาวิตรีต่างหาก

ว่าแล้วเชียว หลังจากที่อีฟพูดจบ สาวิตรีที่อยู่ปลายสายถึงเงียบลงได้ ผ่านไปสักพัก เธอจึงพูดขึ้น: “เธออยากให้ประธานเด่นชัยรับปากด้วยสินะ?”

“ฉันคิดว่าถ้าเรื่องนี้ถูกเปิดโปงออกมา ก็คงไม่มีผลดีอะไรกับเด่นชัยเช่นกัน” อีฟพูด “ฉันรู้ว่าเด่นชัยไม่ยอมปล่อยเพื่อนฉันแน่ๆ สาวิตรี ฉันขอแค่อย่างเดียว ให้เขาล้มเลิกความคิดที่จะแก้แค้นเพื่อนของฉัน แล้วฉันจะส่งรูปทั้งหมดให้เธอ”

“เธอคิดว่าฉันจะเชื่อคำพูดของเธอหรือไง? เธออาจจะล้างรูปออกมาหลายชุดก็ได้” ตอนนี้สาวิตรีใจเย็นลงแล้ว

“ถ้าฉันคิดจะเปิดโปงพวกเธอ จะมาเสียเวลาพูดกับเธออยู่ตรงนี้เหรอ?” อีฟเริ่มหงุดหงิดแล้ว “สาวิตรี ฉันให้เวลาเธอแค่วันเดียว พรุ่งนี้เวลานี้ ถ้าไม่มีคำตอบที่แน่นอน งั้นฉันรับรองเลยว่า พาดหัวข่าวของวันมะรืนก็ต้องเป็นพวกเธอนี่แหละ”

การเป็นมนุษย์น่ะบางครั้งอย่าตื่นตระหนกจนเกินไป ไม่งั้นคนอื่นเขาจะคิดว่าคุณรังแกได้ง่าย

แม้อีฟจะไม่เคยเป็นฝ่ายทำร้ายใครก่อน แต่ตอนนี้มันเกี่ยวพันไปถึงความปลอดภัยของตนเองกับเพื่อนเธอแล้ว ต่อให้เธอไม่ยินยอม ก็จำเป็นต้องทำอยู่ดี

“ได้” ในที่สุดสาวิตรีก็ตกลง “พรุ่งนี้ฉันจะให้คำตอบเธอ”

“อืม” อีฟตอบรับ แล้ววางสาย

“พรุ่งนี้เธอจะโทรมาอีกที” อีฟพูดกับรสิกา

“งั้นคืนนี้ฉันอยู่ที่นี่เป็นเพื่อนเธอแล้วกัน” รสิกาพูด

“เอาสิ” อีฟพยักหน้า ยิ้มตอบ

ส่วน D น่ะ

รสิกามองเขา ยังไม่ทันได้เอ่ยปากก็ได้ยินเขาพูดขึ้น: “ไม่ต้องเป็นห่วงผม ผมมีที่พักของผมเองครับ”

“ค่าตอบแทนในครั้งนี้ เอาเลขบัญชีของเธอมาให้ฉัน ฉันจะโอนเงินไปให้” รสิกาพูด

“เอามาให้ฉัน” อีฟพูดออกมาทันที “ครั้งนี้เป็นการช่วยเหลือฉัน เงินก้อนนี้ฉันควรจะเป็นคนจ่ายสิ”

รสิกามองเธอ: “เธอแน่ใจนะว่านี่เป็นเรื่องของเธอ? เรื่องนี้ก็เกี่ยวกับฉันอย่างแนบแน่นเหมือนกันนั่นแหละ”

เห็นอีฟยังอยากจะเถียง รสิกาจึงพูดต่อ: “ถ้าเธอไม่ชอบที่มีเงินเยอะ งั้นก็เอาไปทำเรื่องอย่างอื่นที่สนใจเถอะ”

อีฟหัวเราะออกมาอย่างจำใจ: “งั้นก็ได้”

เธอรู้จักนิสัยของรสิกาดี จะเถียงกับเธอน่ะเถียงไม่ชนะหรอก

รสิกาได้เลขบัญชีมาจาก D แล้ว จึงเดินออกไปส่งเขา

เพิ่งเดินออกมาจากประตูใหญ่ มือถือของ D ก็มีข้อความหนึ่งเข้ามา เขาพบว่ารสิกาโอนเงินมาให้ตนเองแล้ว จึงพูดขึ้น: “จริงๆแล้วผมลดให้คุณได้นะครับ”

“นี่เป็นสิ่งที่เธอควรได้รับ ถ้าไม่ใช่เพราะฝีมือของเธอ คาดว่าเรื่องนี้คงไม่จัดการได้ง่ายขนาดนี้หรอก” รสิกาพูดด้วยความรู้สึกขอบคุณ “รบกวนเธอแล้ว”

“ไม่รบกวนเลย แต่ว่า คืนนี้พวกคุณก็ระวังตัวด้วยนะ” D พูด

“คืนนี้?” รสิกาไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมเขาพูดอย่างนี้

“คนๆนั้นที่ชื่อเด่นชัยน่ะ ถ้าผมเป็นเขา คงจัดการพวกคุณคืนนี้แน่ๆ” จู่ๆสีหน้าท่าทางของ D ก็จริงจังขึ้นมา “ถึงพวกคุณรับปากแล้วว่าจะเอารูปให้พวกเขา แต่พวกเขาคงมั่นใจไม่ได้หรอกว่านั่นเป็นชุดสุดท้าย ถ้าในมือของพวกคุณยังมีชุดสำรองอยู่ล่ะ”