บทที่ 441 ความขัดแย้งก่อนคลอด

“งั้นก็ผ่าคลอด” เปรมสุธีร์รีบพูด

ติรณาได้ยินเขาพูดอย่างนี้ ก็ดึงรสิกาเข้ามาแล้วกระซิบที่ข้างหูเธอ: “ถึงเวลานั้นเธออย่าลืมรอฉันอยู่ข้างนอกนะ”

รสิกาชะงัก: “มีอะไรหรือเปล่า?”

เดิมทีรสิกาก็จะรอเธออยู่ข้างนอกอยู่แล้ว

“คุยอะไรกันน่ะ?” เปรมสุธีร์เห็นพวกเธอดูมีลับลมคมใน จึงเดินเข้ามาถามใกล้ๆ

“ไปเลย ผู้หญิงจะคุยกัน ผู้ชายอย่างนายจะฟังอะไรล่ะ?” ติรณาผลักเขาออกไปด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย “ออกไป ฉันอยากดื่มน้ำ ไปเติมน้ำมาให้ฉันหน่อย”

“ได้ รอแป๊บนึง” เปรมสุธีร์ได้ยินว่าเธออยากดื่มน้ำ จึงรีบถือแก้วน้ำเดินออกไปข้างนอก

ตอนนี้เขาพัฒนาตัวเองกลายเป็นสามีที่เชื่อฟังคำพูดของภรรยาไปแล้ว

“ไม่กี่วันก่อนฉันเห็นมีคนโพสต์อยู่ในทวิตเตอร์ ตอนคลอดลูกต้องให้คนสนิทของตนเองอยู่ด้วย ไม่งั้นจะเอาชีวิตไปทิ้งได้ง่ายๆ” ติรณาคว้ามือของรสิกาพูดต่อ “ฉันกังวลว่าพอถึงตอนนั้นพวกเขาจะให้ฉันคลอดเอง ส่วนฉันจะไม่มีใครคอยช่วยแล้วน่ะสิ”

รสิกาคิดว่าเรื่องอะไร พอได้ยินเธอพูดอย่างนี้ ก็ขำพรืดออกมา: “เปรมสุธีร์หลงเธอขนาดนั้น จะยอมให้เธอคลอดเองได้ไง?”

“นั่นก็ไม่แน่หรอก” ติรณาเบ้ปาก “เธอรู้จักแม่สามีฉันนี่นา สองวันก่อนฉันคุยกับพี่สะใภ้เรื่องคลอดลูก เธอบอกฉันว่าตอนแรกที่เธอคลอดลูกน่ะ เธอต้องคลอดเอง เดิมทีคิดจะผ่าคลอดนะ แต่แม่สามีไม่ยอม”

รสิกาตกตะลึง: “ไม่จริงมั้ง? แม่สามีเธอดูไม่น่าเป็นคนประเภทนั้นนะ”

รสิกาก็เคยเจอแม่ของเปรมสุธีร์อยู่หลายครั้ง ทุกครั้งเธอก็ยิ้มแย้มอย่างเป็นมิตรเสมอ ไม่เหมือนอย่างที่ติรณาบอกเลย

“เธอเป็นแม่สามีที่ดีจริงๆนั่นแหละ แต่เรื่องคลอดลูกเนี่ยค่อนข้างยึดติดอยู่กับแบบแผนเดิมๆ” ติรณาพูด “ก่อนหน้านี้ที่เธอพูดกับฉันก็ไม่รู้ว่าตั้งใจหรือไม่ตั้งใจนะ เธอบอกว่าลูกน่ะต้องคลอดธรรมชาติ ต่อไปจะได้สุขภาพแข็งแรง”

รสิกาตบๆที่มือของเธอเบาๆ: “วางใจเถอะ ฉันจะรอเธอจนกว่าจะคลอดเสร็จเลย มีแม่เธออยู่ด้วยนี่นา แม่เธอไม่ยอมให้เธอคลอดเองอยู่แล้วแหละ”

ตอนนี้ติรณาอายุมากแล้ว การคลอดเองไม่ใช่เรื่องที่ง่ายดายขนาดนั้น ควรจะผ่าคลอดมากกว่า

แต่ทว่าก็ยังต้องระวังอยู่ดี ถึงยังไงติรณาก็ดูเหตุการณ์จริงเกี่ยวกับเรื่องนี้บนอินเทอร์เน็ตมาไม่น้อย

ตามปกติถือเป็นแม่สามีที่ดีคนหนึ่ง แต่พอเป็นเรื่องการคลอดลูก กลับดูเหมือนว่าจะไม่ได้ใจกว้างขนาดนั้น

แน่นอนว่า รสิกาไม่คาดหวังให้แม่สามีของติรณาเป็นอย่างนี้

......

ตอนกลางคืนติรณาเจ็บท้องเป็นพักๆ ตั้งแต่เช้ามืดจนถึงช่วงเช้าที่รสิกาไปหาก็ยังคงเจ็บอยู่ เธอเจ็บจนไม่มีแรงแม้แต่จะพูด

“ผ่าคลอดไม่ใช่เหรอ? ทำไมยังอยู่ตรงนี้อีก?” รสิกาเห็นใบหน้าที่เจ็บปวดของติรณาเริ่มมีเหงื่อเย็นๆซึมออกมาแล้ว

“โอ๊ยฉัน......ก็อยากรู้เหมือนกัน......” สองมือของติรณาจับราวกั้นข้างเตียงคนไข้เอาไว้ ราวกับกัดฟันพูดออกมา

เห็นๆอยู่ว่าตรวจร่างกายต่างๆก่อนผ่าคลอดไปหมดแล้ว ทำไมตอนนี้เธอยังมีแนวโน้มมุ่งไปทางคลอดเองอยู่อีก?

ส่วนรสิกาก็ตื่นตระหนก เข้าใจแล้วว่าสถานการณ์ที่ติรณาพูดเมื่อไม่นานก่อนหน้านี้มันเกิดขึ้นแล้วจริงๆ

แม่ของเปรมสุธีร์จะให้ติรณาคลอดเอง!

“เธออย่าเพิ่งกังวล ฉันจะไปถามหมอให้!” รสิกาทำได้เพียงปลอบใจติรณา แล้วหมุนตัวเดินออกไปหาหมอนอกห้องคนไข้ แต่เพิ่งเดินออกมาก็เห็นครอบครัวของเปรมสุธีร์กำลังเดินเข้ามา หมอก็เดินอยู่ข้างๆพวกเขาด้วย

ส่วนเปรมสุธีร์ที่อยู่ข้างๆใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่พอใจ