บทที่ 475อยากลูกสักคน

เวลาพลบค่ำ บรู๊คเลิกงานแล้วกลับมาที่บ้าน เมื่อเดินออกมาจากลิฟต์ก็เห็นเพื่อนบ้านกำลังยืนอยู่หน้าห้อง พยายามค้นหากุญแจในกระเป๋าตัวเอง แต่เหมือนกับว่าพยายามหายังไงก็หาไม่เจอ

เธอเหมือนจะโกรธเล็กน้อย จึงใช้เท้าถีบประตูไปหนึ่งที ราวกับเหมือนเด็กน้อยที่อารมณ์เสีย

บรู๊คกระแอมไปหนึ่งที ดึงดูดความสนใจของเธอ

นีรชาที่ได้ยินเสียงนี้ ก็อึ้งไปเล็กน้อย จากนั้นจึงหันหน้ามามองเขา

ดวงตาของเธอยังแดงอยู่ เหมือนกับผ่านการร้องไห้มาก่อน เส้นเลือดในดวงตายังไม่ทันจางหาย ดวงตาสีแดงบนใบหน้าของเธอ ทำให้ใบหน้าของเธอยิ่งดูขาวขึ้น

“คุณเป็นอะไร?” บรู๊คถาม

เขาไม่คิดว่านีรชาจะร้องไห้เพราะหากุญแจไม่เจอ

“ไม่เป็นไร” นีรชาขยี้ดวงตาไปครู่หนึ่ง เหมือนกับนึกอะไรขึ้นมาได้ แล้วถาม “คุณมีกุญแจบ้านฉันใช่มั้ย?”

“อืม”

บรู๊คตอบไปหนึ่งคำ จากนั้นก็ล้วนกุญแจของตัวเองไปไขประตูบ้านตัวเอง

กุญแจของนีรชานั้นเป็นเพราะครั้งที่แล้วที่ให้นิติมาเปิดจึงได้ขอไว้หนึ่งดอก เพราะตอนนั้นนีรชายังป่วยอยู่ เขาก็เป็นห่วงว่ากลัวเธอที่นอนหลับอยู่ในบ้านจะเป็นอะไร

หลังจากที่เธอหายป่วยแล้วก็ลืมคืนให้เธอ ตอนนี้เป็นโอกาสที่ดี

บรู๊คเดินจากประตูเข้าไปกลางบ้านแล้วหยิบกุญแจออกมาจากในลิ้นชัก จากนั้นก็ยื่นให้กับเธอ

นีรชารับมาอย่างเงียบๆแล้วไปเปิดประตูบ้านตัวเอง หลังจากเปิดแล้ว หัวใจที่บีบรัดของเธอจึงได้คลายลง

ช่วงนี้เหมือนกับว่าความจำของเธอเริ่มแย่ลงแล้ว ทั้งๆที่ก่อนจะออกไปยังได้ย้ำเตือนตัวเองให้เอากุญแจไปด้วย แต่เมื่อเธอเดินออกมาจากห้องนอนก็ลืมมันเสียแล้ว

“คุณทานข้าวหรือยัง?”

นีรชาเพิ่งจะเดินเข้าบ้านได้ก้าวเดียว ก็ได้ยินเสียงของบรู๊คดังมาจากด้านหลัง

เมื่อพูดถึงกินข้าว เธอถึงนึกขึ้นได้ห้องตัวเองนั้นไม่มีของกินเลย

“ยังคะ………” เธอหันหน้า มองไปทางบรู๊คที่ยืนอยู่ตรงประตูบ้านตัวเองที่อยู่ไม่ไกลจากเธอ

“มาทานข้าวด้วยกันนะ” บรู๊คพูด

นีรชาลังเลไปครู่หนึ่ง จึงพยักหน้า “ค่ะ”

หากเป็นช่วงเวลาปกติ เธอคงปฏิเสธไปแล้วมั้ง

แต่วันนี้เรื่องในโรงพยาบาล ทำให้เธอไม่กล้าที่จะปฏิเสธอีกแล้ว

ใครจะไปรู้ว่าเธอนั้นจะเสียชีวิตเมื่อไหร่ ดังนั้น ต้องใช้เวลาปัจจุบันให้ดีที่สุด ให้คุ้มค่าที่สุด

เธอกลับเข้ามาถึงบ้านตัวเอง เปลี่ยนชุดที่สวมใส่สบายแล้วจึงไปบ้านของบรู๊ค

บ้านเขาไม่ได้ปิดประตู นีรชาเข้าไปแล้วก็ถือโอกาสปิดประตูให้เลย

บรู๊คยังยุ่งอยู่ในครัว ได้ยินเสียงปิดประตู หันมามองเธอแวบหนึ่ง “นั่งสักครู่ บนโต๊ะมีน้ำ รินดื่มได้เลย”

“โอเค” นีรชาตอบไปหนึ่งคำ ก็ไม่ได้เข้าไปในห้องครัว ตัวเองเดินไปที่ห้องรับแขกแล้วนั่งลง

ครั้งนี้บรู๊คไม่ได้เตรียมสาลี่ต้มให้เธอ แต่เป็นน้ำขิง

อากาศยิ่งอยู่ยิ่งหนาว ดื่มน้ำขิงนั้นสามารถทำให้ร่างกายอบอุ่นจริง

เมื่อก่อนเธอไม่ชอบกลิ่นของน้ำขิง แต่จณัตว์แนะนำให้เธอดื่มเยอะๆ เพราะสามารถไล่ความเย็นบนร่างกายได้

ตอนที่เธอเกิดเรื่องเป็นช่วงฤดูหนาว ร่างกายโดนความเย็น ดื่มน้ำขิงนั้นดีต่อสุขภาพของเธอ

เพราะร่างกายของเธอมีไอเย็นเยอะ จึงทำให้ตอนนี้เธอไม่สามารถมีลูกได้

พูดถึงลูก……….