บทที่ 487เธอก็คือนีรชา

แต่เมื่อเธอผลักประตูเข้าไป ก็เห็นบรู๊คนั่งอยู่บนเตียง

ในมือถือโทรศัพท์เอาไว้ สีหน้าซีดเผือด และก็มืดมนอย่างมาก เมื่อมองอย่างละเอียด ราวกับยังสามารถเห็นใบหน้าที่พยายามฝืนทำหนักแน่นกลับเต็มไปด้วยความเยือกเย็นและโกรธ

หัวใจของนีรชาหล่นตู๊บ แม้กระทั่งลมหายใจยังเร็วขึ้นเล็กน้อย

เธอกำมือแน่น พยายามหนักแน่นเอาไว้ บางทีอาจจะเป็นจณัตว์ที่โทรมา

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ใจที่เต้นรัวของนีรชาจึงค่อยๆสงบลง

เธอเดินไปข้างหน้า กำลังคิดจะพูดอะไร แต่สายตาของบรู๊คก็มองมาเธอทันที

มันเป็นสายตาแบบไหนกันเหรอ……..

ดวงตาสีฟ้าเต็มไปด้วยความเยือกเย็น แต่ยิ่งไปกว่านั้น มันคือความโกรธ

ความโกรธอันมหึมานั้นดูเหมือนจะกลืนกินนีรชาเข้าไปทั้งตัว ทำให้เธอต้องถอยหลังอย่างห้ามตัวเองไม่ได้

และในขณะที่เธอถอยหลังนั้น บรู๊คก็ลุกขึ้นจากเตียงทันที รูปร่างที่สูงใหญ่ของเขาแผ่กระจายพลังที่ให้คนหายใจไม่ออก นีรชานั้นเกืบอจะหายใจไม่ทัน

เขาได้ยื่นมือถือไปตรงหน้าเธอ ถามด้วยน้ำเสียงที่แข็งกระด้าง “อันนี้ก็คือสาเหตุที่คุณพูดเมื่อคืนเหรอ?”

ชื่อที่แสดงอยู่บนหน้าจอมือถือ ก็คือชื่อของรสิกา……….

สายเมื่อกี้ เป็นรสิกาที่โทรมา…………

หัวในของนีรชาราวกับได้ตกลงไปในหุบเขาน้ำแข็ง ทำให้ร่างกายเธอเย็นและแข็งทื่อจนขยับไม่ได้

เธอพูดอะไรไม่ออก เพราะเรื่องนี้ เธอไม่ได้อยากให้เขารู้ด้วยวิธีแบบนี้

“พูดมาสิ！”

เธอไม่ยอมพูดเป็นเวลานาน น้ำเสียงที่แข็งกระด้างของบรู๊ค

ทำให้ร่างกายของนีรชาสั่นไปหนึ่งที เธอรู้ว่าบรู๊คนั้นเข้าใจผิด

เขาเข้าใจว่าที่เธอทำแบบนี้เพราะมาแก้แค้นเขาเหรอ……….

“คุณฟังฉันอธิบายก่อน……..” เธออยากจะพูดมันออกมาทั้งหมด แต่เมื่อคำพูดถึงปาก กลับไม่รู้ว่าจะอธิบายยังไง

“ที่คุณทำแบบนี้ เพราะต้องการแก้แค้นผมใช่มั้ย” บรู๊คพูดขัดเธอโดยตรง “เธอปกปิดชื่อนามสกุลเพื่อกลับมาที่นี่ ก็เพราะอยากจะแก้แค้นผมใช่มั้ย……..ถ้าหากใช่ ผมขอแสดงความยินดีกับคุณ้ดวย คุณทำสำเร็จแล้ว นีรชา”

สุดท้ายตอนที่บรู๊คพูดชื่อของเธอออกจากปากนั้น นีรชารู้สึกเหมือนหัวของตัวเองถูกชกอย่างรุนแรง ทำให้หัวของเธอวิงเวียนเล็กน้อย

อันที่จริง…..ในใจบรู๊คก็มีความสงสัยมานานแล้ว

เมื่อก่อนตอนที่เธอปรากฏตัวที่ฝรั่งเศส ได้รับบาดเจ็บจนร่างกายอ่อนแอไปมาก ตอนที่เขาให้รสิกาไปยืนยันนั้น เขาก็คิดแล้ว ถ้าหากเป็นเธอจริง เขาจะไม่สนใจเรื่องที่เธอเคยทำทั้งหมด เพราะนั่นเป็นสิ่งที่เขาสมควรโดน เพราะเขาทำร้ายเธอ

แต่เขากลับคิดไม่ถึงเลย เธอกลับพูดกล่อมรสิกาจนสำเร็จ ไม่ให้รสิกาบอกเรื่องนี้กับเขา

หลายเดือนมานี้ เขาที่พูดเรื่องที่เกี่ยวข้องกับนีรชาให้เธอฟังตั้งมากมาย ตอนที่เธอฟัง คงไม่ใช่กำลังแอบยิ้มในใจหรอกนะ?

ความเจ็บปวดของเขา การต่อสู้ภายในจิตใจของเขา เธอเห็นมันกับตาทุกอย่าง แต่สุดท้ายเธอก็ไม่ได้พูดมันออกมาแม้แต่คำเดียว กลับมองดูอย่างเงียบๆ

ตอนนั้นในใจธอคงมีสะใจมากละสินะ

“ใช่……..ฉันต้องการแก้แค้นคุณ แล้วจะทำไม?” ความรู้สึกบนใบหน้าของนีรชาหายไปในทันที เปลี่ยนเป็นสีหน้าเยือกเย็น มุมปากเธอยังยิ้มเยาะ พูดออกมาทีละคำ ฉันเกลียดคุณ เกลียดที่คุณเลือกแต่งงานกับโลล่า…….ในช่วงเวลาที่ฉันสิ้นหวังที่สุด คุณเคยคิดจะแต่งงานกับฉันมั้ย?”

“ผม……” เมื่อได้ยินเธอพูดแบบนี้ บรู๊คก็อธิบายโดยสัญชาตญาณว่าเป็นเพราะแม่เขากำลังจะตายแล้ว เขาถึงยอมแต่งงานกับโลล่า แต่เมื่อเห็นปฏิกิริยาบนใบหน้าของเธอแล้ว เขาก็เข้าใจว่าไม่มีความจำเป็นที่ต้องอธิบายเลย

แม้ว่าจะอธิบายไปเธอก็คงไม่เชื่อหรอก