บทที่ 69 แฟนเก่า

เมื่อได้ยินคำพูดนี้รสิกาก็ชะงัก "อะไรนะ?"

"ฉันบอกว่าจะชวนพี่ไปทานข้าวไง"นีรชากะพริบตาปริบๆ "ฉันฝากท้องที่ห้องพี่ตั้งหลายครั้ง ก็ต้องเลี้ยงคืนบ้างสิ ไม่อย่างนั้นครั้งหน้าฉันคงไม่กล้ามาฝากท้องกับพี่อีก"

รสิกาหลุดยิ้มออกมา "แกมากินทุกวันก็ได้ ไม่ต้องคิดมากขนาดนั้น"

"เพราะฉันรู้ไงว่า พี่รุ้งดีขนาดนี้ คงไม่คิดเล็กคิดน้อยกับฉันหรอก แต่ถ้าไม่ได้เลี้ยงข้าวพี่สักมื้อฉันต้องรู้สึกไม่ดีแน่ๆ" นีรชาพูดพร้อมกับจับแขนของเธอเอาไว้ "ไม่รู้ล่ะ ยังไงวันนี้พี่ก็ต้องออกไปกินข้าวกับฉัน"

"ก็ได้ๆ" รสิกาทำใจปฏิเสธเธอไม่ลง "งั้นฉันไปหยิบกุญแจกับโทรศัพท์ก่อน แกรอฉันอยู่นี่นะ"

"ได้เลย!"นีรชาพยักหน้าพร้อมหัวเราะคิกคัก แสดงสีหน้าได้ดั่งใจออกมา

รสิกากลับเข้ามาหยิบของ หลังจากปิดประตูลงถึงนึกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ "พี่ชายแกไม่ไปด้วยใช่ไหม?"

นีรชาเล่ห์เหลี่ยมเยอะขนาดนั้น ถ้าเกิดไปถึงแล้วพบว่าถนิตก็อยู่ที่นั่นด้วย ข้าวมื้อนี้ก็คงไม่อร่อยแน่

"ไม่ต้องห่วง เขาไม่ไปด้วยหรอก" นีรชาเอ่ยรับประกัน "ฉันเลี้ยงพี่แค่คนเดียว ไม่ชวนพี่ชายไปด้วยหรอก เดี๋ยวพี่ได้กินอะไรไม่ลงกันพอดี"

"อย่างนั้นก็ได้" รสิกาหัวเราะเบาๆ

ทั้งสองเดินเข้ามาในลิฟต์ กดลงไปยังชั้นล่าง

สถานที่ที่นีรชาจองเอาไว้ใช้เวลาขับรถประมาณหนึ่งชั่วโมงถึง ดังนั้นรสิกาจึงเลือกขับรถไปให้มันรู้แล้วรู้รอด

ระหว่างทางเดิมทีรสิกาว่าจะถามนีรชาว่าได้บอกถนิตหรือยังว่าจะออกมากินข้าวข้างนอก แต่ก็กลัวว่าถ้าถามแล้ว นีรชาจะคิดมาก ดังนั้นเลยไม่ได้พูดอะไรออกไป

"พี่รุ้ง พี่อยากฟังประวัติความรักของพี่ชายฉันไหม"

จู่ๆนีรชาก็หันมาพูดว่า "เมื่อก่อนพี่ชายฉันเคยมีแฟนมาแล้วกี่คน ฉันรู้หมดนั่นแหละ"

หัวใจของรสิกากระตุก ความอยากรู้อยากเห็นเกือบทำให้เธอหลุดปากถามออกไป แต่ยังดีที่สุดท้ายห้ามเอาไว้ทัน

"ฉันจะอยากฟังประวัติความรักของเขาไปทำไมกัน"สายตาของรสิกามองตรงไปข้างหน้า สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย

"อันที่จริงพี่ชายฉันน่ะ ภายนอกอาจจะดูเจ้าชู้ แต่ว่าจริงๆแล้วเป็นพวกคลั่งรักมากๆเลยล่ะ" เหมือนนีรชาไม่ได้ยินที่รสิกาพูด เอ่ยพูดขึ้นมาคนเดียวว่า "พี่ชายฉันเคยมีแฟนแค่คนเดียว คบกันมาหลายปี แต่สุดท้ายก็เลิกกัน"

ตอนแรกรสิกาไม่อยากฟัง แต่ช่วยไม่ได้ใครใช้ให้นีรชาเล่าเรื่องได้น่าสนใจมากเกินไปล่ะ "พวกเขา......เลิกกันเพราะอะไร?"

"เพราะว่าผู้หญิงคนนั้นนอกใจ"

เมื่อเห็นสีหน้าตกใจของรสิกา นีรชาก็ยิ้มออกมาเล็กน้อย "ตกใจล่ะสิ"

รสิกา พยักหน้า "ใช่ ตกใจมาก"

คิดไม่ถึงเลยว่าคนอย่างถนิตจะถูกทิ้งเป็นด้วย? แถมยังถูกนอกใจอีก

รสิกาคิดมาตลอดว่าอย่าง ต้องทิ้งคนอื่นเป็นอย่างเดียว คุณสมบัติอย่างเขา ไม่มีผู้หญิงคนไหนไม่ใจเต้นด้วยหรอก

แต่ว่า เมื่อได้ยินนีรชาพูดมาอย่างนี้ ทันใดนั้นรสิกาก็พลันเข้าใจว่าทำไมถนิตถึงต้องเข้ามาช่วยคนที่ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกันอย่างเธอ

เพราะเธอเองก็ถูกสามีตัวเองนอกใจเหมือนกันยังไงล่ะ แถมชู้ยังเป็นพนักงานในสตูติโอของตัวเองด้วย ในความสัมพันธ์แบบนี้ คนที่อึดอัดที่สุดคือก็คือเธอ

"พี่ลองทายดูว่าชู้ของผู้หญิงคนนั้นคือใคร?"นีรชาทิ้งปมให้อยากรู้

"ใคร?"รสิกาเอ่ยถาม

"เพื่อนของพี่ชายฉัน"เมื่อพูดถึงคนคนนั้น ดวงตาทั้งสองข้างของนีรชาก็หรี่ลงเล็กน้อย นัยน์ตาก่อเกิดความเย็นชา "คนคนนั้น เป็นเพื่อนที่เล่นด้วยกันตั้งแต่เล็กจนโต เป็นเพื่อนสนิทที่โคตรสนิทของพี่ชายฉัน"

รสิกาช็อก ดวงตาเบิกกว้างอย่างห้ามไม่ได้ "งั้น......พี่ชายของแก ก็ต้องเสียใจมากๆเลยน่ะสิ"