บทที่373 ผลลัพธ์

ถวัลย์คิดว่าตัวเองฉลาด แต่สุดท้ายก็ถูกท่านเฉลิมสิทธิ์ทำร้ายอย่างแรง เมื่อเขาเห็นจิระศักดิ์นอนอยู่บนพื้นและขอร้องให้ท่านเฉลิมสิทธิ์ยกโทษให้ หัวใจของเขาก็จมลงอย่างมาก

ก่อนที่จะทำอย่างนี้ เขาไม่เหลือหนทางให้ตัวเองเลย ถ้าไม่สำเร็จ งั้นเขาก็จะตาย

ในเวลานี้ ถวัลย์ไม่ได้คุกเข่าลงบนพื้นเหมือนพ่อของเขา เพื่อขอร้องคุณท่านยกโทษให้ เขายังคงยืนตรงอยู่ที่เดิม ดวงตาเต็มไปด้วยความเลวร้าย และไม่ยอม

เขาทำมามากขนาดนี้ แต่ตอนนี้กลับบอกว่าทั้งหมดนี้อยู่ภายใต้การควบคุมของคุณท่าน เขาไม่ยอม

หลังจากพยายามมาเป็นเวลานาน สุดท้ายก็ไม่สามารถเทียบกับตำแหน่งของถนิตในใจของคุณท่านได้ เขายิ่งไม่พอใจ!

เป็นหลานของเขาเหมือนกัน ทำไมเขาถึงปฏิบัติต่อพวกเขาอย่างแตกต่างล่ะ!

เมื่อก่อนปฏิบัติต่อจิรสินดีกว่าจิระศักดิ์ แต่ตอนนี้จะมอบทั้งตระกูลวัชรเดชานนท์ให้กับถนิต ทำไมกัน!

ถวัลย์ตะโกนคำเหล่านี้ในใจ แต่ท่านเฉลิมสิทธิ์ดูเหมือนจะอ่านความคิดในใจของเขาผ่านสายตาได้ จู่ๆ ก็พูดขึ้นว่า"ตอนนี้แกคงกำลังคิดว่าทำขั้นตอนไหนผิดใช่ไหม? แกเก่งมากขนาดนั้นแล้ว กลับยังเอาชนะถนิตไม่ได้ใช่ไหม?"

"ทำไม?"ในที่สุดถวัลย์ก็เปิดปากพูด และถามอย่างโง่เขลา

อันที่จริง เขาไม่เข้าใจเรื่องทั้งหมดนี้ และเขาต้องการคำตอบ

"แกเป็นคนเข้มแข็งมาตั้งแต่เด็ก แกอยากจะทำทุกอย่างให้ดีกว่าถนิต แต่สุดท้ายก็ล้มเหลวเสมอ แกเคยสรุปเหตุผลเองแล้วยัง?"

"นั่นเป็นเพราะพ่อลำเอียง!"ถวัลย์กำหมัด และพูดอย่างเย็นชา

ท่านเฉลิมสิทธิ์เยาะเย้ย และส่ายหัว"ไม่ใช่ลำเอียง แต่แกมันพยายามในทางที่ผิด"

ตัวอย่างเช่น เขาใช้ความพยายามอย่างมากเพื่อที่จะได้ตระกูลวัชรเดชานนท์มา แต่เมื่อท่านเฉลิมสิทธิ์มอบตระกูลวัชรเดชานนท์ให้เขา เขากลับรับไม่ได้ จนสุดท้ายต้องพึ่งพาความช่วยเหลือจากถนิต

ถวัลย์ไม่ได้เกิดมาเพื่อทำธุรกิจเหมือนพ่อของเขา

แต่พ่อลูกทั้งสองคนนี้กลับพยายามทุ่มตัวมากที่สุด จึงทำให้ตระกูลวัชรเดชานนท์ไปสู่เส้นทางที่ผิดมากยิ่งขึ้น

มันเป็นแค่อดีต และจะมาพูดถึงมันตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์อะไร

ผลลัพธ์สุดท้ายคือ ท่านเฉลิมสิทธิ์จะควบคุมตระกูลวัชรเดชานนท์อีกครั้ง และถวัลย์จะเริ่มต้นใหม่จากชั้นล่างสุด ส่วนจิระศักดิ์ เขาจะไม่สามารถเข้าครอบครองธุรกิจของตระกูลวัชรเดชานนท์ได้อีกต่อไป

ผลลัพธ์นี้ดีกว่าสิ่งที่จิระศักดิ์และคนอื่นๆ คิดไว้มาก เดิมทีจิระศักดิ์คิดว่าท่านเฉลิมสิทธิ์ จะไม่มีวันปล่อยให้พวกเขาสัมผัสธุรกิจของตระกูลวัชรเดชานนท์อีกเลยทั้งชีวิต

หลังจากที่จิระศักดิ์และถวัลย์จากไป รสิกาก็ตกใจเมื่อรู้ว่าที่ท่านเฉลิมสิทธิ์ทำเช่นนี้มันเพราะอะไร

ถ้าถนิตไม่ต้องการกลับมาจัดการตระกูลวัชรเดชานนท์ ถ้าท่านเฉลิมสิทธิ์ไล่พวกจิระศักดิ์และคนอื่นๆ ออกจากตระกูลวัชรเดชานนท์จริงๆ บริษัทของวัชรเดชานนท์กรุ๊ปจะอยู่ได้ไม่นานอย่างแน่นอน

เขาเก็บถวัลย์ไว้ อาจเป็นเพราะอยากจะสั่งสอนฝึกฝนเขาให้ดี

รสิกาต้องยอมรับว่าคุณท่านใจกว้างจริงๆ

"ทั้งหมดนี้…...เป็นของปลอมใช่ไหม?"เสียงของนีรชาดังขึ้น พร้อมกับสั่นเล็กน้อย

ตอนนี้เองรสิกานึกได้ว่านีรชายังอยู่ในห้องผู้ป่วย

และในช่วงเวลานี้นีรชาทุ่มแรงทุ่มใจเพื่อเรื่องของคุณท่าน ถึงขั้นถูกถวัลย์ลักพาตัว และเกือบตายบนภูเขา

แต่ตอนนี้กลับได้ยินมาว่า เรื่องเหล่านั้นเป็นเรื่องเท็จ และท่านเฉลิมสิทธิ์เป็นคนออกแบบเองเท่านั้น

รสิกาคิดว่า ไม่ว่าจะเป็นใคร ก็ไม่สามารถสงบสติได้หลังจากรับรู้เรื่องนี้

"ขอโทษ"ท่านเฉลิมสิทธิ์สูดหายใจเข้าลึก ๆ และพูดช้าๆ กับนีรชา

ในเรื่องนี้ คนที่บริสุทธิ์ที่สุดน่าจะเป็นนีรชา

นีรชากัดริมฝีปากแน่น ดวงตาแดงก่ำ แต่สุดท้ายกลับไม่ได้พูดอะไร หันหลังเดินออกจากห้องผู้ป่วย

เดิมทีรสิกาอยากจะตามออกไป แต่ทันทีที่ลุกขึ้นยืน ก็ได้ยินท่านเฉลิมสิทธิ์พูดว่า"ฉันสามารถตกลงให้นายหย่ากับนันท์นรี แต่ไม่ได้หมายความว่าฉันจะตกลงให้พวกแกอยู่ด้วยกัน"

รสิกาตัวแข็ง และเงยหน้ามองท่านเฉลิมสิทธิ์