บทที่ 165

เจี่ยนอันอันกวาดสายตามองไปรอบๆ ก็พบว่าพื้นที่ข้างในไม่ได้กว้างมาก มีลักษณะเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัส

ในนี้ไม่มีกลไกและไม่มีอาวุธลับบินออกมาเช่นกัน

นางรู้สึกพิศวงอยู่บ้าง ที่นี่มีไว้ทำอะไรกันนะ?

รวมถึงโครงกระดูกข้างนอกนั่น ทำไมถึงต้องจับข้อเท้านางเอาไว้ด้วย?

เจี่ยนอันอันบอกกล่าวความสงสัยในใจออกมา

ฉู่จวินสิงเอ่ยอย่างใช้ความคิด “ข้าคิดว่าโครงกระดูกนั่นน่าจะเป็นคนเฝ้าที่นี่”

“แต่ไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้น คนผู้นั้นจึงถูกกระบี่แทงจนเสียชีวิต”

“ภายในห้องลับแห่งนี้จะต้องมีความลับที่เขาไม่ต้องการให้ใครรู้อยู่แน่นอน”

“จนถึงตอนที่ตายไป เขาก็ยังคงเฝ้าที่นี่ ไม่ยอมให้คนอื่นเข้ามา”

ได้ยินฉู่จวินสิงกล่าวเช่นนั้น เจี่ยนอันอันก็ยิ่งสงสัยใคร่รู้เกี่ยวกับห้องลับแห่งนี้มากกว่าเดิม

นางมาถึงบริเวณหน้าผนัง เริ่มเคาะตามผนัง

ฉู่จวินสิงกล่าวว่า “พวกข้าลองเคาะผนังทั้งสี่ด้านในห้องนี้ดูหมดแล้ว แต่ก็ไม่พบความผิดปกติอะไร”

เจี่ยนอันอันคิดว่าที่นี่ไม่ได้เรียบง่ายเช่นนั้น

ถ้าเป็นแบบที่ฉู่จวินสิงบอกจริง โครงกระดูกข้างนอกนั่นคือคนเฝ้าห้องนี้

แสดงว่าภายในห้องจะต้องมีสิ่งที่เขาต้องการปกป้องอยู่อย่างแน่นอน

เจี่ยนอันอันไม่เชื่อเรื่องงมงายจึงไล่เคาะตามผนังอีกครั้ง

แต่ก็เหมือนกับที่ฉู่จวินสิงบอก บนผนังทั้งสี่ด้านไม่มีกลไกที่สามารถทำงานได้เลย

เจี่ยนอันอันงุนงงเสียแล้ว โครงกระดูกนั่นจะเฝ้าผนังสี่ด้านนี้เอาไว้ทำไม?

หรือว่าที่นี่เคยมีสิ่งที่เขาต้องการปกป้อง

แต่ภายหลัง ของสิ่งนั้นถูกคนแย่งชิงไปแล้ว?

เจี่ยนอันอันหยุดมือ นางพิงผนังเริ่มใช้ความคิด

นายอำเภอหมูตอนนั่นน่าจะไม่รู้ว่าที่นี่มีอะไร

เขาเพียงทราบว่าในนี้มีกลไกอาวุธลับ ถ้าคนทั่วไปเข้ามาในนี้ก็จะถูกอาวุธลับสังหาร

ตอนนั้นเขาถึงได้ส่งฉู่จวินสิงลงมาในนี้

เขาหวังให้พวกตนสี่คนทิ้งชีวิตไว้ที่นี่