บทที่ 179

จางต้ามองไปยังเจี่ยนอันอัน ก็พบว่านางกำลังยิ้มหรี่ตามองมายังเขา

อย่างไรเสียฆ่าไปหนึ่งคนก็เท่ากับว่าฆ่าคนไปแล้ว ตอนนี้เขาสนใจอะไรมากไม่ได้แล้ว

จางต้าหยิบดาบขึ้นมา ก่อนจะแทงไปยังเจี่ยนอันอัน

ขณะที่เจี่ยนอันอันกำลังจะลงมือ ก็พบว่าฉู่จวินสิงมายังเบื้องหน้าของนางแล้ว

ฉู่จวินสิงถีบดาบในมือของจางต้ากระเด็นลอยไป ก่อนจะเตะไปยังหน้าอกของจางต้าอีกครั้ง

จางต้าถูกกระเด็นลอยไป ก่อนจะตกลงไปใกล้กับฝ่าเท้าของเหล่าชาวบ้าน

ชาวบ้านพากันรุมเหยียบจางต้าจมกับกับพื้นดิน

นายอำเภอมองเห็นน้องสาวแท้ของตัวเองตายในมือของจางต้า เขาก็รีบกระโดดลงมาจากรถม้า

“งามหน้านักเจ้าจางต้า ข้ามีน้องสาวเพียงแค่คนเดียว เจ้ากลับกล้าฆ่านาง ข้าจะพาเจ้ารับโทษทันที!”

นายอำเภอพูด พร้อมหยิบดาบบนพื้นขึ้นมา

เขามายังเบื้องหน้าของจางต้า ก่อนจะแทงเข้าไปยังลำคอของจางต้า

เลือดสดไหลทะลักออกมาเป็นจำนวนมากจากลำคอของจางต้าทันที

จางต้าเบิกตาทั้งคู่กว้างด้วยความตื่นตกใจ

ไม่นานนัก เขาก็ล้มลงบนพื้น และไม่มีลมหายใจอีกต่อไป

ชาวบ้านเหล่านั้นทั้งหมดพากันมองอย่างตะลึง

มีคนตายติดต่อกันสองคน กลิ่นคาวคละคลุ้ง แผ่กระจายไปทั่วกลางอากาศ

ไม่นานนักก็มีคนจากครอบครัวของจางต้า วิ่งเข้ามา

หญิงชราคนหนึ่งเห็นจางต้าตายไป ก็รีบนั่งคุกเข่าลงบนพื้น แล้วร้องไห้ออกมาอย่างหนัก

“จางต้า ทำไมเจ้าถึงได้ตายไป เจ้าจะให้แม่อยู่ต่อไปได้อย่างไรกัน!”

ชายชราคนหนึ่งมายังเบื้องหน้าของจางต้า ทันใดนั้นดวงตาก็แดงก่ำขึ้นมาทันที

เขามองไปยังผู้คนรอบๆ สายตาปรากฏความดุร้ายออกมา

ชายชรามองไปยังดาบในมือของนายอำเภอ ที่ยังคงมีเลือดไหลหยดลงมา

เขาเข้าใจขึ้นมาทันทีว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น

เขาคว้าคอเสื้อนายอำเภอเอาไว้ แล้วพูดด้วยความโกรธ “เจ้าฆ่าจางต้าของพวกเรา ข้าจะสู้กับเจ้าให้ตายไปข้าง!”

ชายชราพูดออกมา ก็ต่อยไปยังนายอำเภอ