บทที่ 183

หลายปีมานี้ในตอนที่เขาเป็นนายอำเภอ ก็ทำเรื่องร้ายแรงไปไม่น้อยจริงๆ

เขาตัดสินคดีที่ไม่เป็นธรรมมาไม่น้อย

ขอเพียงแค่มีเงินมากพอ เขาก็ไม่ใส่ใจว่าชาวบ้านเหล่านั้นจะถูกใส่ความหรือไม่ ก็ใช้กฎหมายโยนเข้าคุกรับโทษไป

ชาวบ้านของเมืองไถหยาง ต่างก็พากันโกรธแค้นเขาเข้ากระดูกมานานแล้ว

สีหน้าของนายอำเภอประเดี๋ยวแดงประเดี๋ยวดำ เขายังคงไม่อยากมอบตำแหน่งนายอำเภอนี้มอบให้ผู้อื่น

เขายืดคอตัวเองอย่างคิดจะอธิบายให้ตัวเอง

เจี่ยนอันอันไม่ให้โอกาสนายอำเภอได้แก้ตัว นางก้าวออกมาแล้วแย่งดาบในมือของนายอำเภอไป

และด้วยการกระทำที่รวดเร็วของเจี่ยนอันอัน นายอำเภอยังไม่ทันได้ตอบโต้ ดาบในมือก็ถูกแย่งไป

เขามองไปยังมือที่ว่างเปล่า ลำคอก็ถูกดาบจ่อเอาไว้

นายอำเภอตกใจเสียสีหน้าไม่น่ามอง คุกเข่าลงอย่างสั่นเทา

สองมือของเขาประสานกันพูดร้องขอออกมา “ขอร้องแม่นางได้โปรดไว้ชีวิตด้วย ข้าจะลาออกจากตำแหน่งนายอำเภอทันที”

นายอำเภอพูดออกมา ก่อนจะถอดหมวกผ้าสีดำบนศีรษะออกมา

เจี่ยนอันอันเย้ยหยันออกมา “เพียงแค่ของเหล่านี้คงจะไม่เพียงพอ ถอดเกราะจิ่นอวิ๋นบนกายเจ้าออกมาด้วย”

นายอำเภอเมื่อได้ยินว่าให้เขาถอดเกราะจิ่นอวิ๋นออกมา ทันใดนันสีหน้าของเขาก็ซีดเซียวขึ้นมาทันที

นั้นเป็นสมบัติล้ำค่าที่มีดดาบปืนฟันแทงไม่เข้า

ในปีนั้นเขาอาศัยเกราะจิ่นอวิ๋นนี้ ถึงได้หลบเลี่ยงการถูกทหารสังหารหมู่มาได้

ตอนนี้ให้เขาถอดเกราะจิ่นอวิ๋นออกมา เขาก็ไม่ยินยอมนัก

เจี่ยนอันอันเมื่อเห็นว่านายอำเภอไม่ยอมถอดเกราะจิ่นอวิ๋นออก นางก็ออกแรงในมือ

ไม่นานดาบแหลมคม ก็เฉือนไปที่ลำคอของนายอำเภอ

นายอำเภอรู้สึกเจ็บปวดตรงลำคอ เขารู้ว่าหากว่าตัวเองยังไม่ทำตาม เกรงว่าคงจะถูกตัดคอทิ้ง

เขาทำได้เพียงถอดเกราะจิ่นอวิ๋นออกด้วยมือสั่นเทา

เจี่ยนอันอันแย่งเกราะจิ่นอวิ๋นมา แล้วเก็บเข้าไปในห้วงมิติ

เมื่อเห็นว่าเกราะจิ่นอวิ๋นหายลับไปในทันที นายอำเภอก็เผยท่าทีตื่นตกใจขึ้นมา

เกราะจิ่นอวิ๋นของเขาเล่า ทำไมถึงหายไปในทันทีกัน?