บทที่ 55

พวกโจรที่เฝ้าอยู่หน้าประตูค่าย เมื่อเห็นว่ามีผู้คนมากมายเดินเข้ามา จึงรีบวิ่งเข้ามาดู

พวกเขาเห็นรองหัวหน้าเหวินอิงหมดสติอยู่บนหลังของโจรคนหนึ่ง และยังมีคนกลุ่มหนึ่งเดินตามหลังมาอีก

พวกโจรเฝ้าประตูจึงรีบถามว่า “เกิดอะไรขึ้น? เหตุใดรองหัวหน้าถึงเป็นเช่นนี้ แล้วคนพวกนี้เป็นใครกัน?”

โจรที่แบกร่างของเหวินอิงไว้ถ่มน้ำลายลงพื้นอย่างหงุดหงิด

“ซวยจริงๆ เจอพวกที่ต้องการบุกเข้าค่าย อย่าเพิ่งพูดให้มากความ รองหัวหน้าถูกพิษร้ายแรง รีบปล่อยพวกเราเข้าไปก่อน”

เมื่อโจรเฝ้าประตูได้ยินว่ารองหัวหน้าโดนพิษ สีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนเป็นตื่นตระหนกทันที

พวกโจรที่เฝ้าประตูมองไปยังกลุ่มของเจี่ยนอันอันด้วยความสงสัย และตะคอกถามว่า “พวกเจ้าเป็นใคร? กล้ามาบุกค่ายเรา ไม่อยากมีชีวิตรอดแล้วใช่หรือไม่?”

โจรที่แบกร่างเหวินอิงเห็นท่าไม่ดี รีบกล่าวด้วยความร้อนใจว่า “หยุดพูดมากเสียที! ถ้าไม่ให้พวกเราเข้าไป รองหัวหน้าจะตายเพราะพิษแน่!”

อีกคนหนึ่งก็รีบพูดเสริมว่า “ไยพวกเจ้ายังยืนขวางอยู่อีก รีบเปิดประตูเร็วเข้า!”

พวกโจรเฝ้าประตูเห็นเช่นนั้นก็รู้ทันทีว่ากำลังจะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้น

พวกเขารีบวิ่งไปเปิดประตูค่าย และหนึ่งในนั้นรีบวิ่งไปแจ้งหัวหน้าใหญ่

ทันทีที่ประตูค่ายเปิดออก โจรที่แบกร่างของเหวินอิงก็รีบวิ่งเข้าไปข้างในทันที

เจี่ยนอันอันและพรรคพวกจึงเดินตามพวกโจรเข้าไปในค่าย

พวกโจรที่เฝ้าประตูยืนงง ไม่รู้จะทำอย่างไร ได้แต่มองกลุ่มคนใหญ่โตเดินเข้ามาในค่ายอย่างงุนงง

ไม่นานนัก กลุ่มโจรอีกกลุ่มหนึ่งก็เดินออกมาจากค่ายพร้อมอาวุธในมือ

ผู้นำของกลุ่มนั้นถือกระบี่คมกริบก้าวมาประจันหน้ากับพวกเขา

“หยุดเดี๋ยวนี้ พวกเจ้าเป็นใครกันแน่ กล้าดีอย่างไรมาบุกเข้าค่ายของข้า รีบบอกชื่อเสียงเรียงนามมา ข้าจะได้ไว้ชีวิตให้เจ้าได้ตายอย่างครบถ้วน!”

หานซื่อที่เดินอยู่ด้านหน้า ก้าวออกไปข้างหนึ่งแล้วพูดว่า “เจ้าคงจะเป็นหัวหน้าใหญ่ที่นี่กระมัง?”

หัวหน้าใหญ่เซิ่งฟาง เมื่อเห็นหานซื่อสวมชุดทางการก็พลันระแวงขึ้นมาทันที