บทที่ 59 หยุนชางมอบของขวัญ

อะไรนะ เจ้าหมายถึง จิ้งอ๋องอยู่ที่นั่นก่อนที่พวกเราจะไปหอยวี่หมั่นแล้ว?" หัวจิ้งยืนขึ้นอย่างกะทันหัน ชาในถ้วยก็หกใส่มือของนาง โชคดีที่ชาไม่ร้อน หัวจิ้งสบัดมือของนาง ยื่นมือไปหาสาวใช้ที่ยืนอยู่ข้างๆ

แต่มีความสับสนในหัวทันที "ถ้าเช่นนี้ จิ้งอ๋องโกหกเราก่อนหน้านี้ที่หอยวี่หมั่น หรือถ้าไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาจะไม่มีโกหกเรา เป็นไปได้ไหมที่เขาได้ยินมันจริงๆ"

"องค์หญิง แล้วจะทำอย่างไรดีเพคะ?" ปิงเอ๋อร์ตื่นตระหนกทันทีเมื่อได้ยินคำพูด "จิ้งอ๋องดูเหมือนว่าจะมีความสัมพันธ์ที่ดีกับองค์หญิงฮุ้ยกั๋ว หรือว่า องค์หญิงฮุ้ยกั๋วรู้เรื่องแล้วเพคะ?"

หัวจิ้งเก็บมือที่สาวใช้เช็ดแห้งกลับ คิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็ส่ายหัวและพูดว่า "มันไม่เหมือน ถ้าหยุนชางรู้จะตามข้ามาที่จวนองค์หญิงอย่างโดยดีได้ไง"

หัวจิ้งนั่งบนเก้าอี้และขมวดคิ้วนานพอควร "เจ้าได้พบพี่ไป๋เอ้อร์หรือไม่ พี่ไป๋เอ้อร์พูดว่าอย่างไร?"

ปิงเอ๋อร์ส่ายหัว สีหน้าไม่สบายใจเล็กน้อย "องค์หญิง หม่อมฉันไม่พบตัวพี่ไป๋เอ้อร์ หม่อฉันหารอบๆแล้วไม่เลยเพคะ แต่ว่าได้พบลูกน้องของเขาอยู่บนถนน เขาพูดแค่ว่า พี่ไป๋เอ้อร์เห็นสถานการณ์ไม่สู้ดี กลัวว่าจะมีอะไรเกิดขึ้น เขาจึงหนีไปแล้วเพคะ"

"อะไรนะ" หัวจิ้งตบโต๊ะด้วยท่าทางลำบากใจ "เจ้าคนทำอะไรไม่จริงจัง! ข้าไม่ควรเชื่อเขา! ถ้าไม่ใช่เพราะกลัวว่าจะถูกเสด็จพ่อจะพบเบาะแส มีหรือที่ข้าจะคนขี้โกงนี้ ให้คนไปหาให้พบ พบตัวแล้ว จะจัดการกับมันทันที"

"เพคะ" ปิงเอ๋อร์ตอบกลับอย่างรวดเร็ว

หัวจิ้งถอนหายใจ "พี่ไป๋เอ้อร์ไม่มีความสำคัญอะไร มันก็ไม่ยากที่จะจัดการ แต่จิ้งอ๋อง... ถ้าแน่ใจว่าจิ้งอ๋องรู้เรื่องนี้ ข้าสามารถไปหาจิ้งอ๋องได้โดยตรงและถามเขาว่ามีเงื่อนไขอย่างไรบ้าง แต่ว่า ข้ากลัวว่าจิ้งอ๋องจะไม่รู้ แต่ข้ากลับรีบไปส่งมอบให้ข้อมูล เรื่องนี้ไม่สามารถทำผลีผลามได้ ข้าต้องหาเวลาดูปฏิกิริยาของจิ้งอ๋องก่อนค่อยตัดสินใจ อย่างไรก็ตาม จิ้งอ๋องไม่ใช่ผู้ที่จะทำให้ขุ่นเคืองได้ง่ายๆ"

หัวจิ้งกัดริมฝีปากของนาง และครุ่นคิดอยู่นาน ค่อยพูดว่า "เรื่องนี้จะให้เสด็จแม่รู้เรื่องไม่ได้เด็ดขาด ตอนนี้นางจิ้งจอกสนมจิ่นกำลังตั้งครรภ์ และยังอาศัยอยู่ในพระราชวังชีอู๋ดูแลครรภ์ แค่นี้ท่านก็ยุ่งยากพอแล้ว อย่าได้ให้ท่านต้องมากังวลเรื่องที่ข้าทำ ประเดี๋ยวข้าจะเขียนคำเชิญ เจ้าส่งไปที่จวนจิ้งอ๋อง ก็บอกว่าจิ้งอ๋องเป็นผู้สง่างาม ชายที่มีพรสวรรค์และหญิงที่สวยงามหลายคนในจักรวรรดิต่างชื่นไม่ง่ายเลยที่ท่านอ๋องจะกลับมาที่เมืองพระราชวัง อยากเชิญมาร่วมงานเลี้ยงเล็กๆ ที่จัดขึ้นเดือนละครั้งในเมืองพระราชวัง นอกจากนี้ยังเป็นการดีที่จะได้รู้จักกับผู้ที่มีความสามารถในรุ่นเยาว์"

ปิงเอ๋อร์ตอบรับ "เพคะ หม่อมฉันจะไปจัดการเพคะ"

หัวจิ้งพยักหน้าโบกมือให้ปิงเอ๋อร์ถอยไป จากนั้นหันกลับไปมองชิงเอ๋อร์ที่ยืนอยู่ข้างๆนาง และพูดเสียงเบาว่า "ทางฝั่งหยุนชางและหญิงเฒ่าจัดคนไปเฝ้าให้ดี ถ้ามีอะไรผิดพลาดอีก อย่าโทษข้าที่ไม่เห็นแก่ความสัมพันธ์นายและบ่าว"

ชิงเอ๋อร์ตอบกลับอย่างรวดเร็ว

"ไป นำรายชื่อที่เตรียมไว้สำหรับงานเลี้ยงเล็กในอีกเจ็ดวันมาให้ข้า"

ชิงเอ๋อร์รีบไปที่ห้องนอนและหยิบกระดาษออกมา หัวจิ้งมองดูอย่างละเอียด "เดี๋ยวไปส่งข้อความถึงซีมามา พรุ่งนี้ในเวลาเที่ยงให้ไปที่ตำหนักองค์หญิงฮุ้ยกั๋วอาศัย"

ชิงเอ๋อร์พยักหน้า หัวจิ้งจึงยืนขึ้นหยิบกระดาษและเดินไปที่ห้องนอน "วันนี้ช่างวุ่นวายเสียจริง เตรียมการมาหลายวันสุดท้ายก็ล้มเหลว"

"องค์หญิงอย่าทรงร้อนพระทัยเพคะ ตอนนี้องค์หญิงฮุ้ยกั๋วคนนี้ได้มาถึงจวนองค์หญิงแล้ว จวนองค์หญิงนี้เป็นที่ตั้งขององค์หญิง เมื่อถึงเวลานางจะถูกองค์หญิงจัดการนางได้ตามต้องการเพคะ"

ชิงเอ๋อร์รีบตามหลังหัวจิ้ง พูดด้วยความเคารพ

"หึ มันจะง่ายอย่างที่เจ้าพูดได้อย่างไร เพราะมันอยู่ในที่ของข้า ข้าควรยิ่งต้องระวัง ถ้านางเสียชีวิตในจวนองค์หญิงของข้า เมื่อถึงเวลานั้นเสด็จพ่อสืบหามูลเหตุ มันยากที่จะอธิบาย ดังนั้น... เรื่องนี้ต้องวางแผนในระยะยาว ข้าไม่ต้องการให้นางตาย แต่ข้าต้องการให้นางมีชีวิตที่เหมือนตายทั้งเป็น" ปากของฮั่วจิ้งยกยิ้มขึ้นพร้อมกับความโหดเหี้ยม