บทที่ 769 กลยุทธ์จักจั่นลอกคราบ

กำลังจะถามนางว่าเป็นอะไร นางคิดอะไรอยู่? กลับเห็นนางเงยหน้าขึ้นและยิ้มให้ตัวเองอย่างสดใส ทันใดนั้นก็ดูเหมือนจะได้ยินเสียงของดอกไม้ที่บานสะพรั่งไปทั่วโลก

"ตกลง ข้าจะดูแลตัวเองให้ดี" หยุนชางจับมือลั่วชิงเหยียน ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยรอยยิ้ม แต่แววตาของนางดูจริงจังมาก "ท่านอ๋องก็ต้องดูแลตัวเองให้ดี เพื่อข้า เพื่อลูกของเรา"

ลั่วชิงเหยียนยิ้มและพยักหน้าเบาๆ ดึงหยุนชางไปด้านข้าง จูบนางเบาๆ แล้วเดินเข้าไปในห้องกับนาง

จนกระทั่งตอนเย็น จื่อซูและองครักษ์ลับที่ลั่วชิงเหยียนส่งไปได้กลับมายังจวน จื่อซูถือตะกร้าอยู่ในมือ ซึ่งเต็มไปด้วยหญ้าสือซังผู่ หยุนชางหยิบมันขึ้นมาและจะไปดูอย่างละเอียดเป็นเวลานาน จากนั้นนางก็เงยหน้าขึ้นมองที่จื่อซู "คนจากร้านยารวบรวมสือซังผู่เหล่านี้ได้ที่ไหนหรือ?"

จื่อซูตอบกลับอย่างรวดเร็ว "เถ้าแก่ของร้านยาบอกว่ามีสือซังผู่มากขึ้นในป่าทางตะวันตกเฉียงเหนือ ในป่านั่นมีลำธารเล็กๆ สือซังผู่ส่วนใหญ่เติบโตในช่องว่างระหว่างโขดหินของลำธารเสี่ยวเอ้อร?ของร้านยาเดินไปตามลำธารเป็นเวลานาน ก่อนที่จะเก็บได้ขนาดนี้มา พระชายาลองดูเพคะว่าเพรยงพอหรือไม่?"

หยุนชางยิ้มและพยักหน้า ตอบว่า "พอแล้ว"

จื่อซูถอนหายใจด้วยความโล่งอก "เช่นนั้นจะให้หม่อมฉันนำสือซังผู่หินเหล่านี้ไปต้มหรือยังเพคะ?"

หยุนชางส่ายหัว "ไม่ต้อง ไว้ก่อนเถิด ร่างกายของข้าดีขึ้นอีกแล้ว"

จื่อซูพยักหน้าเบาๆรับตะกร้าแล้วนำออกไปเก็บไว้ ลั่วชิงเหยียนเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยมององครักษ์ลับ องครักษ์ลับก็พูดอย่างรวดเร็วว่า "ทุกอย่างเป็นไปตามคำสั่งของท่านอ๋องแล้วขอรับ กวางน้อยที่ถูกเลือกนั้นแข็งแรงมาก และวิ่งเร็วมากขอรับ"

"วิ่งไปทางไหนหรือ" หยุนชางสนใจเล็กน้อยและหันไปถามอย่างรวดเร็ว

"วิ่งไปทางตะวันออกเฉียงเหนือขอรับ"

หยุนชางค่อยๆหัวเราะ เริ่มสนุกแล้วสิ คนหนึ่งไปทางตะวันตกเฉียงเหนือและอีกคนหนึ่งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือ ไม่รู้ว่าชางเจียชิงซู จะเชื่อคนไหน

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจะทิศตะวันตกเฉียงเหนือหรือตะวันออกเฉียงเหนือ มันคือทิศทางของกานอิ๋ง ชางเจียชิงซูจะต้องคิดว่า พวกเขาจะผ่านกานอิ๋ง และโจมตีจาน่า...

ดวงตาของหยุนชางเป็นประกายขึ้นทันที หากชางเจียชิงซูปรับทหารทั้งหมดของมู่ถัวไปที่จาน่า การป้องกันของมู่ถัวจะไม่โล่งไปหรอกหรือ? ในเวลานั้น หากได้ยึดมู่ถัวได้ ขบวนของชางเจียชิงซูติดอยู่ในจาน่าครึ่งหนึ่ง แต่กองทัพของโม่หวายไม่สามารถเสริมกำลังได้ นี่เป็นโอกาส...

หยุนชางคิดและเดินไปที่ผังทรายจำลองทันที ย้ายธงเล็กๆที่ปักบนมู่ถัวย้ายไปจาน่า แล้วเงยหน้าขึ้นมองลั่วชิงเหยียน "ตามที่ท่านอ๋องพูดไว้ก่อนหน้านี้ หลังจากกลยุทธ์ปั้นน้ำเป็นตัว ก็เป็นกลยุทธ์จักจั่นลอกคราบ และกลยุทธ์จักจั่นลอกคราบของท่านอ๋องเตรียมจะทำอย่างไรเพคะ?"

กลยุทธ์จักจั่นลอกคราบ ควรใช้กลยุทธ์นี้ในตอนฝูงชนวุ่นวายที่สุด ลั่วชิงเหยียนได้จัดการทุกอย่างแล้ว และเขากำลังรอโอกาสที่เหมาะสมและสถานที่ที่เหมาะสมเท่านั้น

ที่ในเมืองชางหนานมีขนาดเล็กและคนไม่มากนัก ทุกๆสองวันจะมีวันจับจ่ายของตลาด ในวันนั้นถนนจะเต็มไปด้วยแผงขายของต่างๆ ผู้คนหลากหลายอายุในบริเวณโดยรอบ ถ้ามีสินค้าราคาแพง ของที่อยากขายหรือต้องซื้อจะเอามาซื้อขายในเมืองของวันนั้น

ลั่วชิงเหยียนพาหยุนชางออกจวน และไปทานอาหารที่ร้านอาหารประจำเมือง วันนี้ร้านอาหารก็เต็มไปด้วยแขกเช่นกัน แต่โชคดีที่ลั่วชิงเหยียนได้จองห้องส่วนตัวบนชั้นสองก่อนแล้ว

ร้านอาหารประจำเมืองแตกต่างจากร้านอาหารอื่นๆเล็กน้อย ร้านอาหารทั่วไปมีบันไดขึ้นสู่ชั้นสอง นอกจากนี้ยังมีห้องโถงที่ชั้นสองแล้วด้านในมีห้องส่วนตัว และมีห้องส่วนตัวหลายห้องอยู่ติดๆกัน การออกแบบห้องส่วนตัวในร้านอาหารประจำเมืองค่อนข้างน่าสนใจ มีบันไดไม้แปดตัว ทุกด้านของห้องโถงที่ชั้นหนึ่ง วางบันไดแต่ละตัวตรงกับห้องส่วนตัวเพียงห้องเดียว เฉพาะแขกที่จองห้องส่วนตัวเท่านั้น ที่สามารถใช้บันไดขึ้นไปได้