บทที่ 182 กล้าดีมาปองร้ายน้องหยวนของข้า

ของกำนัลจากพระชายาจี้อ๋องและพระชายาฉีอ๋องได้ถูกส่งมาถึงแล้ว สิ่งที่พระชายาจี้อ๋องทรงมอบให้คือองค์เจ้าแม่กวนอิมประทานบุตรที่ทำมาจากมรกต มีการแกะสลักลวดลายอย่างประณีตบรรจง ถือเป็นของล้ำค่าที่มีมูลค่ามหาศาล พระชายาจี้อ๋องทรงลงทุนลงแรงเป็นอย่างมาก นางมอบของกำนัลที่มีมูลค่าสูง ซึ่งหยวนชิงหลิงก็ไม่แปลกใจเลย เรื่องการกระทำที่ต้องมีหน้ามีตาของพระชายาจี้อ๋องจะต้องทำออกมาอย่างเต็มที่เสมอ

ในขณะเดียวกัน สิ่งที่ฉู่หมิงฉุ่ยพระชายาฉีอ๋องทรงมอบมาให้นั้นออกจะดูสมถะไปหน่อย มีโสม 2 ชิ้น และตังกุยจำนวนหนึ่ง

ฉู่หมิงฉุ่ยเป็นคนตรงๆ ไม่ชอบทำอะไรเอาหน้า นางไม่ชอบหยวนชิงหลิง และยิ่งไม่อยากเห็นหยวนชิงหลิงตั้งครรภ์ สิ่งของที่ส่งมานั้น บ่าวไพร่ในจวนนางเป็นคนจัดเตรียมให้จึงมิได้ดูสูงส่งล้ำค่า ถึงอย่างไรหยวนชิงหลิงก็เป็นพี่สะใภ้ของนาง หากไม่มีของกำนัลส่งไปให้ ทำเป็นเมินเฉย ไม่ถามไม่ไถ่ ก็จะดูใจแคบจนเกินไป นางจึงส่งของกินและสมุนไพรมาให้ นางรู้ดีว่าพระชายาฉู่อ๋องคงจะไม่เสวย จึงไม่จำเป็นจะต้องตระเตรียมสิ่งที่ดีเลิศไปให้

ฉีมามามองหาที่ตั้งที่เหมาะสมสำหรับวางองค์เจ้าแม่กวนอิม แต่เมื่อทำการเช็ดถูดูแล้วกลับพบว่า ด้านหลังขององค์เจ้าแม่กวนอิมนั้นมีรอยร้าว เป็นรอยร้าวที่ไม่ชัดเจนมาก หากไม่ตรวจดูอย่างละเอียดก็คงจะคิดว่าเป็นรอยริ้วของมรกต แต่สิ่งของจำพวกรูปปั้นมงคล จะต้องทำออกมาอย่างประณีตไม่มีที่ติ การมอบองค์เจ้าแม่กวนอิมประทานบุตรที่มีรอยร้าวมาให้ มันหมายความว่าอย่างไร? ฉีมามาโกรธมากและได้ไปบอกเรื่องนี้ให้ซีมามาได้รู้

ซีมามากล่าวว่า "ช่างเถอะ อย่าไปอารมณ์เสียมากนักเลย กราบทูลท่านอ๋องดีๆ อย่าให้พระชายาทรงทราบ จะทำให้นางกริ้วไม่ได้เป็นอันขาด"

ฉีมามาตอบกลับไปว่า "พระชายาจี้อ๋องก็ทรงทำเกินไป นี่ไม่เท่ากับว่าเป็นการสาปแช่งหรอกหรือ? ข้าไม่เคยเห็นผู้หญิงจิตใจต่ำช้าเช่นนี้มาก่อนเลยจริงๆ"

แต่ไหนแต่ไรมา ฉีมามาเป็นคนพูดจาระแวดระวัง การกล่าววาจาจาบจ้วงผู้มีพระยศเป็นถึงพระชายาเช่นนี้ นางไม่เคยทำมาก่อน แม้แต่ตอนที่ลู่หยาพลั้งปากพูดในสิ่งที่ไม่เหมาะสม นางก็จะคอยตำหนิ แต่นางรู้สึกว่าเรื่องเช่นนี้ไม่อาจปล่อยไปได้ เพราะถือเป็นการละเมิดข้อห้ามอันร้ายแรง นี่มันเป็นเรื่องอัปมงคลที่ใหญ่หลวงนัก หากนางไม่มาเห็นเสียก่อน แล้วนำรูปปั้นนี้ไปวางไว้ในห้องบรรทม ทุกๆวันทุกๆคืน พระชายาจะต้องได้สัมผัสกับอำนาจลึกลับขององค์เจ้าแม่กวนอิมประทานบุตร ถือเป็นความอัปมงคลยิ่งนัก

ซีมามาก็รู้สึกโกรธเช่นกัน แต่ว่า โกรธไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้น ในเมื่อตอนที่ของถูกส่งมานั้นไม่มีผู้ใดได้พบตำหนิ ตอนนี้จะมาบอกว่ามีรอยร้าว จะรู้ได้อย่างไรว่าไม่ใช่การสร้างเรื่องขึ้นมาปรักปรำ?

นางเอ่ยว่า "ช่างเถอะ นำไปเก็บก่อนก็แล้วกัน"

เมื่ออวี่เหวินฮ่าวกลับมา ฉีมามาก็ได้กราบทูลเรื่องนี้ให้ทรงทราบ

เมื่ออวี่เหวินฮ่าวได้ฟังแล้ว ก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟราวสายฟ้าฟาด

หลายวันมานี้น้องหยวนอาเจียนแทบเป็นแทบตาย นางล้มหมอนนอนเสื่อแม้จะไม่มีเลือดไหล แต่อาการก็ยังไม่ดีขึ้น เขารู้สึกสงสารนางเป็นอย่างมาก พระชายาจี้อ๋องยังตั้งใจจะส่งความอัปมงคลเช่นนี้มาอีก ตอนนี้น้องหยวนกำลังแย่ จะให้นางโกรธไม่ได้ หากนางได้ทราบเรื่องแล้วโกรธจนความดันขึ้น จะไม่ส่งผลต่อสภาวะครรภ์อีกหรอกหรือ?

ตอนที่อวี่เหวินฮ่าวถูกลอบฆ่ายังไม่รู้สึกเคียดแค้นถึงเพียงนี้! ทำเขาได้ แต่หากจะมาทำกับน้องหยวนของเขา ก็คงไม่มีอะไรที่ต้องพูดคุยกันอีกแล้ว

วันรุ่งขึ้น เขาไปที่กรมตั้งแต่เช้า เขาพาหัวหน้ามือปราบและคนในกรมจำนวนหนึ่งไปที่จวนจี้อ๋อง โดยอ้างว่าการสิ้นพระชนม์ของพระชายารองหลิวยังคงมีข้อสงสัย จะต้องทำการสืบค้นโดยละเอียด

จี้อ๋องเสด็จไปปราบปรามกลุ่มโจรที่เมืองถิงเจียง แต่ต่อให้เขาอยู่จวน อวี่เหวินฮ่าวก็หาได้เกรงใจไม่

เขาพาคนมาถึงด้านหน้าที่ประทับพระชายาจี้อ๋อง และเปล่งเสียงสั่งการออกไปว่า "พวกเจ้าจงสวมผ้าปิดปากแล้วเข้าไปข้างใน โรคของพระชายาจี้อ๋องสามารถแพร่ได้ หากใครติดโรคก็ต้องตายสถานเดียว หากพวกเจ้ายังไม่อยากก้าวข้ามประตูยมโลก ก็สวมผ้าปิดปากเอาไว้ให้มิดชิด" คำว่าประตูยมโลก คำว่าตายที่ได้พูดออกไป ทำเอาคนฟังขวัญหนีดีฝ่อ

พระชายาจี้อ๋องที่ประทับอยู่ด้านในได้ยินแล้ว สีหน้าของนางดูแข็งกร้าว นางยิ้มอย่างมีเลศนัย

อวี่เหวินฮ่าวเข้าไปด้านใน พระชายาจี้อ๋องกำลังนอนซมอยู่บนเตียง นางเอ่ยออกมาว่า "น้องห้ามาหรือ?"

อวี่เหวินฮ่าวจ้องมองนาง "พี่สะใภ้ ขออภัยที่มารบกวนในยามที่ท่านป่วย แต่ข้ามีเรื่องๆหนึ่งจะต้องมาถามพี่สะใภ้ ขอพี่สะใภ้โปรดอย่าปิดบังข้าเลย"

พระชายาจี้อ๋องตอบไปว่า "ไม่เป็นไร ฟังจากน้ำเสียงของน้องห้าแล้ว ข้าก็เหมือนคนที่กำลังจะจากโลกนี้ไป แน่นอนว่าไม่มีอะไรจะต้องคอยปิดบัง"