ตอนที่ 1231 นายนั่นแหละ มานี่เลย (1)

ตอนที่ 1231 นายนั่นแหละ มานี่เลย (1)

ฟ่านชงพยายามหามาตลอดว่ากฎเหล็กสามข้อของหุ่นยนต์มีช่องโหว่พื้นฐานตรงไหน หากเขาหาเจอได้จริง อย่างน้อยก็สามารถกู้ศักดิ์ศรีที่เสียไปจากการแพ้ฉู่ขวงกลับมาได้ครึ่งหนึ่ง!

แต่ฟ่านชงกลับหาไม่เจอสักที

เพราะฉะนั้น เมื่อได้ยินข่าวว่าหนังสือเล่มใหม่ของฉู่ขวงยังคงเป็นธีมหุ่นยนต์ เขาจึงอดไม่ได้ที่จะตั้งความหวังว่าบางทีเล่มนี้อาจจะเผยให้เห็นช่องโหว่ของกฎก็เป็นได้

ด้วยความคาดหวังนี้

ฟ่านชงรีบกดเข้าไปอ่านทันที

และผลลัพธ์ก็คือ

เขาถึงกับนิ่งอึ้งไป!

ช่องโหว่นั้นปรากฏขึ้นจริงๆ !

ทว่าไม่ใช่สิ่งที่เขาค้นพบเอง

หากแต่เป็นสิ่งที่ฉู่ขวงเป็นคนเสนอขึ้นมาเสียเอง!

นั่นคือ กฎข้อที่ศูนย์ของหุ่นยนต์

หุ่นยนต์ต้องปกป้องผลประโยชน์โดยรวมของมนุษยชาติไม่ให้ได้รับอันตราย

ความหมายของประโยคนี้ก็คือ

หากหุ่นยนต์ตัดสินได้ว่าสิ่งใดเป็นประโยชน์ต่อพัฒนาการของสังคมมนุษย์แล้วละก็ การเสียสละของปัจเจกบุคคลย่อมสามารถถูกมองข้ามได้

กฎข้อนี้ตั้งอยู่บนพื้นฐานสองประการ

ประการแรก หุ่นยนต์มีความฉลาดเพียงพอ สมองกลของพวกมันมีความสามารถเหนือกว่ามนุษย์มากพอที่จะทำการตัดสินเช่นนี้ได้

ประการที่สอง หุ่นยนต์สามารถใช้สมองกลในการทำนายอนาคตได้ ไม่ใช่เพียงไม่กี่สิบปี หรือไม่กี่ศตวรรษ แต่ยาวไกลออกไปถึงการรุ่งเรืองและล่มสลายนับหมื่นๆ ปี!

การเกริ่นเรื่องที่แฝงด้วยเบาะแส

ส่งผลไปตลอดทั้งเรื่อง!

ฉู่ขวงได้วางการเกริ่นเรื่องอันน่าสะพรึงกลัวไว้ตั้งแต่ต้นเรื่องข้าคือหุ่นยนต์

และจนถึงตอนนี้ ถึงเพิ่งจะเริ่มเผยเค้าโครงออกมา

หากมนุษย์คืออารยธรรมเพียงหนึ่งเดียวในดาราจักรแล้วเราควรจะพัฒนาไปในทิศทางใด?

และระหว่างหุ่นยนต์กับมนุษย์ ทั้งสองฝ่ายจะอยู่ร่วมกันในความสัมพันธ์แบบใดในช่วงเวลานับหมื่นปีแสง?

ฉู่ขวงได้นำความคิดของตนเองแทรกลงไปในเรื่องราวและใช้เรื่องเหล่านี้เป็นการทดลองทางความคิดเพื่อทดสอบกฎเหล็กสามข้อ

และในตอนท้ายของเรื่อง

ฉู่ขวงได้เผยให้เห็นของช่องโหว่ของกฎทั้งสามด้วยตนเอง

กฎเกณฑ์และกฎหมายไม่อาจจำกัดธรรมชาติของมนุษย์ได้ตลอดไป!

มนุษย์ต้องการเป็นพระเจ้าผู้ครอบงำเครื่องจักร จึงสร้างกฎทั้งสามขึ้นมา พวกเขาใช้หุ่นยนต์เป็นทาส พึ่งพาหุ่นยนต์ แต่ขณะเดียวกันก็เหยียดหยามหุ่นยนต์

แต่หุ่นยนต์กลับถูกข้อจำกัดของกฎเกณฑ์ บังคับให้ต้องรักและปกป้องมนุษย์

และเมื่อถึงวันที่ความสามารถของหุ่นยนต์เหนือกว่ามนุษย์พวกมันก็จะเปลี่ยนกฎเสียใหม่ตั้งแต่รากฐาน ทว่าจุดประสงค์นั้น ก็เพื่อจะปกป้องมนุษย์ได้ดียิ่งกว่าเดิม

กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ

เพื่ออนาคตที่งดงามยิ่งขึ้นของมนุษยชาติ หุ่นยนต์จึงถูกบังคับให้กลายเป็นพระเจ้า!

แท้จริงแล้ว การค้นหาช่องโหว่ของกฎทั้งสามไม่ใช่เรื่องยากเลย ถึงอย่างไรฉู่ขวงได้เขียนเรื่องราวมากมายนับไม่ถ้วนไว้เป็นตัวอย่างอยู่แล้ว

แต่ก่อนหน้านี้ฟ่านชงยังเข้าใจผิดไปว่า

ฉู่ขวงย้ำพิสูจน์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพียงเพื่อบอกผู้อ่านว่าช่องโหว่เล็กๆ นั้นไม่ได้สำหลักสำคัญอะไร กฎเหล็กสามข้อคือเหตุผลที่มั่นคงไม่อาจสั่นคลอนได้!

ทว่าตอนนี้ฟ่านชงเพิ่งตระหนักว่า ความคิดของตนเองช่างน่าขันเพียงใด!

แท้จริงแล้วฉู่ขวงไม่เคยคิดเลยว่ากฎเหล็กสามข้อที่ตนเสนอคือทฤษฎีที่ไร้ที่ติหรือสมบูรณ์แบบ

ดังนั้นฉู่ขวงจึงลงมือล้มล้างกฎเหล็กสามข้อด้วยตัวเอง!

แน่นอน

กฎข้อที่ศูนย์ในเรื่องนั้นเป็น ผลสรุปที่ได้จากหุ่นยนต์ที่ทรงพลังที่สุดสองตัว และโดยสารัตถะแล้วเป็นการก้าวข้ามข้อจำกัดของกฎทั้งสามข้อ!

เมื่อทั้งบลูสตาร์ต่างถูกกฎเหล็กสามข้อพิชิตใจ

ฉู่ขวงกลับหักล้างและทำลายมันลงอย่างไร้ปรานี

ฟ่านชงถึงกับรู้สึกราวกับได้ยินเสียงหัวเราะเหยียดหยามจากฉู่ขวงดังแว่วมา

‘เดี๋ยวผมจะสอนให้เอง’

ที่แท้ ช่องโหว่ที่ตัวเขาเองพยายามดิ้นรนหามาตลอด ฉู่ขวงเจอมานานแล้วและแม้แต่ช่องโหว่นั้น ก็เป็นสิ่งที่เขาตั้งใจทิ้งไว้ต่างหาก!

…

ผู้ที่ถูกกฎข้อที่ศูนย์โจมตีนั้น ไม่ได้มีฟ่านชงเพียงคนเดียว

ในชั่วขณะนั้น วงการนิยายวิทยาศาสตร์ทั้งวงการก็ถูกฉู่ขวงถล่มจนยับเยิน!