ตอนที่9 มีพิรุธ

ตอนที่9 มีพิรุธ

คอนโด

ติ๊ด!

ประตูปลดล็อก ยังไม่ทันได้เปิดประตูห้อง

แอ๊ด…

ประตูห้องฝั่งตรงข้ามเปิดออก

“อ้าว!” รินดาเปิดประตูออกมาพอดี

“ไหนแกบอกว่าจะกลับไปนอนบ้านแม่คืนนี้ไง”

กึก!

พิพิมพ์ชะงัก จับมือบิดประตูแน่น

“แล้วทำไมแกกลับมาล่ะ” รินดายังถามต่อ

"ฉันรีบกลับมาแก้รายงานน่ะ"

“แล้วนี่แกใส่ชุดของใครมา” สายตารินดาไล่มองตั้งแต่หัวจรดเท้า

“เอ่อ…คือ…” พิพิมพ์กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่

“ชุดพี่ชายฉันน่ะ พอดีว่าแม่ฉันนัดไปเจอที่คอนโดพี่ชาย”

“แล้วชุดนักศึกษาแกไปไหน” รินดายังคงมองแบบจับผิด

“ปกติพี่เพทายไม่ชอบใส่เสื้อผ้าแบรนด์เนมแบบนี้นี่ ชุดที่แกใส่อยู่นี่ราคาน่าจะหลักแสน”

“พี่เพทายทำงานหาเงินเองได้แล้ว น่าจะอยากใส่เสื้อผ้าแบรนด์เนมละมั้ง” ตอบกลับน้ำเสียงตะกุกตะกัก

"แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่น่าเอาเสื้อผ้าพวกนี้มาให้แกยืมใส่นะ" รินดาจ้องหน้า

“แกมีพิรุธ…ยัยพิมพ์”

“เปล่า” พิพิมพ์รีบส่ายหัว

“กลิ่นน้ำหอมที่ติดอยู่บนเสื้อ ฉันจำได้ว่าเป็นกลิ่นเดียวกันกับที่ติดอยู่บนตัวแกตอนเที่ยง แกกำลังปิดบังอะไรฉันอยู่ยัยพิมพ์ สารภาพมาซะดี ๆ แกกำลังมีแฟนใช่ไหม”

“ฉันจะรีบแก้รายงาน ค่อยสอบสวนวันหลังนะ”

ปั้ง!